Téhem, Makyo & Toldac

Een Verhaal van Robbedoes en Kwabbernoot: 8. Pas op, Robbedoes

7.5
Marc Bastijns - 27 april 2015

Dwaze humor met tal van verwijzingen naar oudere verhalen. Pas op, Robbedoes rekent op fans van absurde humor en de klassieke Robbedoes van Franquin om te scoren. Téhem, Makyo en Toldac leveren een eigenzinnige, maar geslaagde bijdrage aan de reeks.

Robbedoes op wijze van Tchô. In het Franse stripblad Tchô kwam Titeuf van Zep tot grote populariteit. De hele inhoud van Tchô is geënt op de stijl van Titeuf: slapstick-humor en een onberispelijke timing gaven de strips in dit blad duidelijk een eigen gezicht. In Frankrijk is de school van strips die hieruit gegroeid zijn erg populair. Buiten de landsgrenzen viel het nogal tegen met die populariteit. Zo is Titeuf bij ons nooit een groot succes geworden en bleven vertalingen van andere strips uit Tchô achterwege. Téhem (voluit Thierry Maunier), de tekenaar van het nieuwe album Pas op, Robbedoes, komt uit de school van Tchô en is in Frankrijk vooral bekend van reeksen als Malika Secouss en Zap Collège. Hij injecteert in Robbedoes een dosis Tchô-gekte, op basis van een scenario van het broederduo Makyo en Toldac.

Wanneer Kwabbernoot de kans krijgt een roman te publiceren, blijkt het succes in eerste instantie niet vanzelf te komen. Wanneer echter een filmproducent een opportuniteit ziet in het boek, worden Robbedoes en Kwabbernoot een hype. Het boek van Kwabbernoot gaat over eerdere avonturen van het duo. Al gauw ontstaat een discussie over het waarheidsgetrouwe karakter van wat in het boek staat. Ook blijkt Robbedoes in de film een veel grotere rol te krijgen dan de auteur zelf. Zo groeit Robbedoes uit tot een ster en begint hij stilaan naast zijn schoenen te lopen. De discussies tussen de twee hoofdpersonages groeien uit tot verbale steekspelen.

Makyo en Toldac spelen in hun scenario een prachtig spel met enkele oudere verhalen van André Franquin. Ze verwerken deze als realiteit in hun album, maar doorbreken daarbij geregeld de vierde wand. Ze benutten de voordelen van de aparte Robbedoes-reeks ten volle om een eigenzinnig verhaal te vertellen, doorspekt met anarchistische en absurde humor. Het is verfrissend om net zo'n speels verhaal over Robbedoes te lezen. Men durft hier eindelijk nog eens de betreden paden verlaten. Voor de oudere liefhebbers is het ook fijn dat gespeeld wordt met de oudere verhalen en dat deze mee in de mix gedraaid worden.

De tekeningen van Téhem sluiten aan bij de school van Zep: veel beweging, cartooneske figuren en een perfecte komische timing. Pas op, Robbedoes biedt ons dus een Robbedoes die komischer is dan wat de reguliere reeks momenteel voorschotelt met de albums van Yoann en Fabien Vehlmann. Voor Téhem is het een eerste uitstap naar een klassieke strip buiten het genre van de korte verhalen en één-pagina-gags. Tegelijk is het ook een eerste strip van zijn hand die in het Nederlands vertaald wordt.

Deze nevenreeks bij de hoofdserie van Robbedoes en Kwabbernoot blijft interessant om te volgen. In de al acht verschenen delen heeft Dupuis kansen gegeven aan heel uiteenlopende auteurs om met de figuren aan de slag te gaan. De albums van Emile Bravo en van Olivier Schwartz en Yann kenden overduidelijk het meeste bijval, waardoor hun bijdragen een vervolg zullen kennen. Het vervolg van Schwartz en Yann verscheen vorig jaar al, Bravo werkt volop aan zijn vervolg op Dagboek van een Fantast. Wellicht zal Pas op, Robbedoes in het Nederlands geen dergelijk succes kennen. Toch is het een meer dan verdienstelijk deel uit een opmerkelijke reeks. Téhem, Makyo en Toldac injecteren Robbedoes en Kwabbernoot met een stevige dosis dynamiek en absurdisme en zorgen zo voor één van de aangenaamste verrassingen van het nog korte stripjaar.

E-mailadres Afdrukken
 
Téhem, Makyo & Toldac
Uitgeverij Dupuis
Tekeningen: Téhem
Scenario: Makyo & Toldac

Advertentie
Banner
Advertentie