Mike Carey & Glenn Fabry

Neverwhere

8.5
Eric d’Hooghe - 23 maart 2015

Na het boek en de BBC-televisieserie een stripadaptatie van Neverwhere. Zit de wereld daarop te wachten? En wat voegt het nog toe aan Neil Gaimans meesterwerk?

Toegegeven, de wereld van Neil Gaiman leent zich perfect tot de grafische wereld. Denk maar aan de 75-delige Sandmanreeks en de animatieversie van Coraline. Maar Neverwhere leek wel uitverteld. De bundeling korte verhalen van Gaiman, die heel wat succes kenden en de daarop gebaseerde 6-delige televisieserie, zorgden intussen voor het nodige proza en beeld. Maar toch is dit even buiten het verteltalent van Mike Carey gerekend. Hij maakte van de verschillende kortverhalen een samenhangend verhaal van 224 strippagina’s.

Op zich is de plot van Neverwhere vrij simpel. Richard Mayhew is een typische grijze kantoorbediende in Londen. Zijn leven bestaat enkel uit zijn werk en wat zijn verloofde hem beveelt. Het kabbelt rustig voort tot hij op een dag op weg naar zijn werk stopt om een jonge vrouw te helpen die gewond op de stoep ligt. Dit moment van medelijden zal zijn leven voor altijd veranderen. De vrouw blijkt niet van Londen afkomstig te zijn maar uit een Londen dat zich onder de hem vertrouwde stad bevindt, vergelijkbaar met Brüsel van Peeters en Schuiten. Haar naam is Lady Door en we komen al snel te weten dat ze zich in moeilijke papieren bevindt. Haar familie is volledig uitgemoord door onbekenden en ze probeert de moordenaars steeds een stap voor te zijn tot ze de opdrachtgever heeft gevonden.

Hoewel Richard in eerste instantie niet betrokken raakt in de queeste van Lady Door, komt hij uiteindelijk in een situatie waarin hij niet meer te kiezen heeft. Vanaf dat hij geconfronteerd wordt met de wereld onder Londen, merkt hij dat de mensen in zijn eigen Londen zich niet meer bewust zijn van zijn bestaan. Niet alleen zijn job is verdwenen, maar ook zijn bankkaart werkt niet meer en zijn appartement is aan iemand anders verhuurd. Compleet van de kaart zoekt hij een manier om terug in contact te komen met Lady Door, hopende dat zij voor hem een weg vindt om zijn oude leven terug te krijgen.

Hij voegt zich bij Lady Door en haar metgezellen en sluit zich aan bij de zoektocht naar de opdrachtgever van de moordenaars van haar familie. Naarmate de reis vordert, zie je Richard groeien en zijn eigenwaarde ontdekken. Hij wordt zich bewust van zijn eigen IK die onderdrukt werd door zijn verloofde en gevangen zat in een saaie job; Hoewel hij het grootste deel van de tijd in angst leeft en wenst dat hij terug in zijn vertrouwde Londen kan zijn, begint zijn leven pas nu vorm te krijgen.

Mike Carey en tekenaar Glenn Fabry hebben een geweldig werkstuk afgeleverd. Ze slaagden erin om een mooi samenhangend verhaal te vertellen en tegelijkertijd een visueel pareltje te creëren van de wereld waarin het verhaal zich afspeelt. Carey heeft heel wat moeten schrappen en toevoegen aan het oorspronkelijke verhaal om de samenhang te bewaren en de verhaallijn vloeiend te maken, maar hij slaagt er wonderwel in zonder de essentiële elementen van het verhaal op te offeren. Dankzij Fabry kan dit geregeld zelfs door de tekeningen, vaak paginagrote platen, voor zich te laten spreken en de tekst gewoon achterwege te laten.

De inbreng van de tekenaar mag hier zeker niet onderschat worden. Hij slaagt erin om de essentie en de sfeer van het boek te vatten. Hij maakt van Neverwhere een soort 19de-eeuws, verdorven Engeland met een enkele exotische en fantasy-elementen voor het evenwicht.

De fans van Gaiman die een visuele kennismaking met zijn fantasiewereld willen maken, komen met deze graphic novel zeker aan hun trekken. De adaptatie is even opwindend als het origineel en fantastisch geïllustreerd. Je koopt zeker geen kat in een zak.

E-mailadres Afdrukken