Ralph Meyer & Xavier Dorison

Undertaker: 1. De Goudvreter

9.0
Eric d’Hooghe - 09 maart 2015

In Frankrijk werd de cover verontreinigd met een arrogante, grote sticker die schreeuwde dat die de grootste western was sinds Blueberry. Maar zelfs met de grootste subjectiviteit is er inderdaad niet veel slecht te vinden aan dit eerste deel van Undertaker

Het was uitkijken naar deze strip, vooral omdat Xavier Dorison al heel wat uitstekende scenario’s op zijn palmares heeft, van WEST tot Long John Silver en omdat hij erom bekend staat om enkel met de beste tekenaars in zee te gaan. Net zoals nu met Ralph Meyer met wie hij al een tandem vormde voor Asgard en XIII Mystery

De begrafenisondernemer van dienst is Jonas Crow, een misantroop die de doden prefereert boven de levenden. Maar dan vooral omdat ze geld in het laatje brengen, niets meer of minder. Crow, die soms wonderen moet doen om aan kadavers te geraken, lijkt meer dan een reden te hebben om vergeten te worden door de maatschappij. Zijn schietkunsten zijn immers te geniaal voor zijn beroepscategorie. Hij heeft in elk geval de perfecte dekmantel gevonden, want hoewel in dit tweede deel van de 19de eeuw de gewone man meer en meer begrafenisplechtigheden en teraardebestellingen uitbesteedt aan professionele begrafenisondernemers, blijven die laatste toch onderwerp van misprijzen die liefst genegeerd worden door de maatschappij (zie ook Lucky Luke!).

Het verhaal komt echter goed op gang als Joe Cusco, een steenrijke goudmijnexploitant, beroep doet op Crow om hem persoonlijk te begraven en zijn doodskist een veilige reis te bezorgen. De undertaker hoeft zelfs niet lang te wachten. De egoïstische mijnbouwer prefereert zichzelf van het leven te beroven door zijn voorraad goudklompjes in te slikken. Liever dan het te moeten delen met de arme stakkers die hun hele leven voor hem gezwoegd hebben.

De mooie maar zeer gereserveerde huishoudster Rose, die op het domein een leven als een non leidde, is, samen met de Aziatische huismeid Li, het slachtoffer van het niet zo fris ruikende testament van Cusco. Ze moeten immers mee de kist begeleiden naar de rustplaats van Cusco. De vlam komt in de pan als het nieuws dat het lijk van Cusco een kapitaal aan goud bevat zich in de stad verspreidt …

De Goudvreter, het eerste deel van deze serie begint wat schokkerig en hier en daar ongeloofwaardig. Maar Xavier Dorison verstaat de kunst om je volledig mee te zuigen in het verhaal. Je krijgt meteen het gevoel dat niet alleen de begrafenisondernemer een beschamend verleden te verbergen heeft. Dorison neemt echter de tijd om de onthullingen netjes te doseren. De enige met een blank verleden lijkt Jed te zijn, de gewonde aasgier die Crow verzorgde en die hem constant begeleidt. Het is een knap staaltje om gedoodverfde clichés in een goede richting te leiden.

Voor Meyer vereiste het een doordachte pen om deze verfomfaaide western tot leven te brengen. Maar al op de eerste pagina zet Meyer al zijn sfeer en kleur vast die het karakter van zijn hoofdpersonage tekenen. Het had zelfs een personage uit Bouncer kunnen zijn. Meyer heeft ook nooit ontkend dat hij een zekere band met Jean Giraud heeft. Hoewel hij er zelf zeer bescheiden bij blijft, hebben we duidelijk met een toptekenaar te maken.

Dit eerste deel eindigt met een knaller van een cliffhanger en doet ons kwijlend uitkijken naar het finale tweede deel. Het was weer even geleden dat een strip zowel qua verhaal als qua tekenwerk voor zoveel entertainment zorgde. Graag meer toekomstperspectieven voor dit wondere duo!

E-mailadres Afdrukken