Dan & Tome

Soda: 13. Verrijzenis

6.5
Marc Bastijns - 19 januari 2015

Na bijna tien jaar sinds het twaalfde deel van Soda is de titel van dit dertiende album een waarheid als een koe. De politieman die zich voor zijn moeder vermomt als pastoor, krijgt met Dan een derde tekenaar. Zijn resultaten zijn nog niet over de hele lijn geslaagd.

11 september 2001. De aanslagen op de WTC-torens vormen de aanleiding van het nieuwe verhaal van Soda. Bij de aanslagen kwam Soda's overste, kapitein Pronzini, om het leven. In het eerste deel van Verrijzenis beschrijft Tome uitgebreid de impact die de aanslagen op de inwoners van New York gehad moet hebben. Jaren na de aanslagen is er een nieuwe dreiging van terrorisme. Soda en zijn collega's van de politie willen de terroristen vinden vooraleer ze kunnen toeslaan. In dit eerste deel van wat een tweeluik moet worden, lijken Soda en co vooral op spoken te jagen. Tegelijk raakt ook Soda's moeder erbij betrokken. Opnieuw moet hij een evenwicht zoeken tussen zijn werk als agent en het verhinderen dat zijn moeder achter de waarheid komt: dat David Solomon geen pastoor is, maar een assertieve agent. De mensen die hij arresteert, zijn immers soms al een beetje dood.

In 2005 verscheen Code Apocalyps, het twaalfde deel in de reeks. Sindsdien bekoelde de samenwerking tussen scenarist Philippe Tome en de toenmalige tekenaar Bruno Gazzotti (nu vooral bekend van de populaire reeks Alleen). De roemruchte periodes van inspiratieloosheid bij Tome dreven Gazzotti tot wanhoop, waarop hij Soda vaarwel zei. Uiteindelijk vond Tome in Dan Verlinden, de assistent van collega Janry, een waardige vervanger die de stijl van de reeks eer aan kon doen. In de communicatie rond dit nieuwe album wordt altijd benadrukt dat Dans engagement voor twee albums telt. Over een eventueel vervolg wordt niet gesproken.

De centrale vraag bij Verrijzenis is uiteraard hoe Dan het er vanaf brengt als nieuwe tekenaar. Wat ons betreft is het resultaat niet onverdeeld geslaagd. Vooral in de eerste helft lijkt hij nog moeilijkheden te hebben met de figuren en met de explosieve stijl van verhalen. Aan het einde van het album lijkt hij zich bovendien te hebben moeten haasten, wat zich toont in te schetsmatige pagina's. Het deel daar tussenin laat echter zien dat Dan de typische stijl van Gazzotti, en bij uitbreiding van Janry, zeker beheerst. Hij hoeft zeker geen kloon van zijn voorganger te worden, maar toch hopen we dat hij in het volgende deel groeit in de dynamiek die Gazzotti in Soda stak en die voor een deel de reeks ook typeerde. We vragen hem dan ook vriendelijk om zeker voldoende tijd te nemen voor het tekenwerk. Van haastig werk is niemand gediend.

Ook het scenario van Tome verschilt in de aanpak die hij zeker in de tien eerste delen hanteerde. In de albums elf en twaalf werd de toon al donkerder en verschoof de humor al naar de achtergrond. In Verrijzenis is die ommekeer nog verder doorgetrokken. Zeker met de duidelijke link naar de aanslagen van 11 september verandert de sfeer in deze Soda. Zo leiden de typische misverstanden tussen David en zijn moeder in dit deel maar weinig tot momenten van comic relief. Daardoor verliest de reeks een deel van de charme.

Toch willen we niet laten doorschemeren dat we helemaal ontgoocheld zijn na het lezen van de nieuwe Soda. De personages blijven sterk en Tome blijft ze op een vinnige manier tegenover elkaar uitspelen. Het lijkt alsof de auteurs hun reeks, na bijna tien jaar stilstand, opnieuw op gang moeten trekken. De uitgeverij gelooft blijkbaar sterk in deze comeback, want een uitgebreid programma aan heruitgaven met een licht aangepaste vormgeving zit er aan te komen. Kortom, Verrijzenis is een aangenaam weerzien met één van Tomes sterkste creaties. Met het volgende deel zal de reeks hopelijk echt goed op gang komen.

E-mailadres Afdrukken