De oorlog van de Lulu's 1

1914 – Het weeshuis (Régis Hautière & Hardoc)

7.0
Joris Vanden Broeck - 17 november 2014

Oorlog is geen kinderspel, zo bewijst bijna dagelijks de nieuwsstroom die langs diverse kanalen onze gezapige levens binnenvloeit. En toch blijken de jongste betrokkenen in heel grote conflicten, zoals er in de vorige eeuw twee uitgevochten zijn, op een heel andere manier met de gebeurtenissen om te gaan dan wie reeds tot volle wasdom gekomen is.

“Wisten wij veel”, is wat dat betreft de meest gehoorde opmerking van figuren wiens leeftijd ondertussen bijna met een 9 begint en die jong waren toen de Duitsers voor de tweede maal op enkele decennia hun opwachting maakten in onze contreien. De gruwel, de barbaarsheden, het volle gewicht van wat gebeurt: het ontsnapte vaak, en misschien gelukkig maar, aan wie op jonge leeftijd geconfronteerd wordt met de geschiedenis terwijl die zich aan het voltrekken is.

Ze zijn mogelijk bekend: verhalen van hoe ondertussen stokoude familieleden tijdens hun kindertijd onontplofte munitie verzamelden en doodleuk het erf op sleepten. Of hoe vol opwinding vanuit het struikgewas werd toegekeken hoe de bemanning van een neergestort Canadees toestel zich uit de voeten maakt voor Duitse troepen ter plaatse komen. Het klinkt vandaag bijna hallucinant, maar enkele generaties geleden was het, zo blijkt tijdens familieonderonsjes telkens opnieuw, de normaalste zaak van de wereld. Omdat het nu eenmaal de wereld was zoals die daar en dan bestond voor kinderen die over geen ander referentiekader beschikten.

Eenzelfde inslag heeft “1914 – Het weeshuis”, het eerste album van De oorlog van de Lulu's, de nieuwe reeks waarmee Régis Hautière en Hardoc nog een wereldbrand verder de geschiedenis in duiken en ze de Groote Oorlog door de ogen van enkele weeskinderen in beeld brengen. De Lulu's, dat zijn Lucien, Lucas, Luigi en Ludwig, knapen die in hetzelfde weeshuis vertoeven, wiens namen met dezelfde letters beginnen en die daardoor een clubje vormen dat door het weeshuisbestuur niet altijd op schouderklopjes getrakteerd wordt. Tijdens een van hun escapades missen de Lulu's per ongeluk de ontruiming van het weeshuis, vlak voor de Duitse inval. Daardoor zijn de wezen, die niet veel later een meisje onder hun hoede nemen, helemaal op zichzelf aangewezen.

Geen slechte zet van de auteurs: nu het honderd jaar geleden is, zoals een sticker op de cover nogmaals fijntjes duidelijk maakt, dat de eerste wereldwijde brand woedde, wordt het bijna onmogelijk het kaf nog van het koren te scheiden in de stroom van WOI-uitgaven en -evenementen. Door de oorlog vanuit kinderperspectief te benaderen, en meer bepaald te kiezen voor vier jongelui voor wie het leven voor het uitbreken van de oorlog reeds behoorlijk wat hindernissen in petto had, wordt het grote conflict tot een menselijke schaal gereduceerd, zonder het evenwel te minimaliseren, en op die manier bevattelijk gemaakt voor jonge lezers van vandaag.

Want hoewel De oorlog van de Lulu's perfect leesbaar is voor volwassenen, is het een strip die op maat van jonge lezers gemaakt lijkt. Bijna een ouderwets jongensboek bij momenten, is De oorlog van de Lulu's een spannende, meeslepende en verre van complexe vertelling die terug lijkt te grijpen naar de hoogdagen van de familiestrip, toen het nog de normaalste zaak van de wereld was om een onderhoudend verhaal te brengen dat meer te bieden had dan louter entertainment.

Met “1914 – Het weeshuis” neemt deze reeks dan ook een veelbelovende start die, mede dankzij de cliffhanger waarmee afgesloten wordt, doet uitkijken naar hoe het de vier weesjongens en hun beschermelinge verder vergaat. “1915 – Hans” heet het vervolg, dat nu ongeveer al in de winkel zou belanden. Het gaat niet lang duren, voor dat alhier in huis gehaald wordt.

E-mailadres Afdrukken