Jae Lee, Sean Phillips & Paul Jenkins

Batman: Jekyll & Hyde

7.0
Eric d’Hooghe - 21 september 2014

Geen superheld die zo veel richtingen uitgaat als Batman. Na Batman: A Christmas Carol, wordt er in deze integrale uitgave gerefereerd aan Dr. Jekyll & Mr Hyde, de gothic novel van Robert Stevenson. Ook nu beantwoordt er meer dan één personage aan het schizofrene mensbeeld.

Waar in de meeste laatste Batman-uitgaven de Joker prominent aanwezig is als duistere evenknie van Bruce Wayne, is het nu oude bekende Two-Face die de donkere ridder mag tegenwerken. Lijkt logisch dat de tweespalt in Two-Face, de goede ex-rechercheur Harvey Dent en de duistere Two-Face, het antwoord zijn op de goede dr. Jekyll die door een eigen experimenteel brouwsel verandert in de perverse moordenaar mr. Hyde.

Maar Paul Jenkins slaagt erin om het personage Two-Face op eenzelfde lijn te zetten als Batman. Beiden zijn door een traumatische ervaring, de ene geestelijk, de andere lichamelijk en geestelijk, de dramatische figuur geworden die ze nu zijn. Beiden hebben een duistere kant. Waar het Two-Face om te doen is, is om Batman letterlijk kapot te krijgen, terwijl ook Batman een donkere ridder is op zoek naar het vervullen van zijn wraakgevoelens. Beiden vechten ook een verbeten strijd uit met hun innerlijke zelf. Waar het bij Two-Face duidelijk en openbaar gebeurt, blijft het bij Batman een introvert gegeven.

Deze uitgave is een bundeling van zes afzonderlijke verhalen die evenwel samen één verhaal vormen. Voor de eerste drie delen stond Jae Lee in voor de tekeningen. Hij laat misschien bij sommigen nog een belletje rinkelen als de tekenaar van Stephen Kings De Donkere Toren. De geknipte figuur dus om een donkere setting met een nog donkerder Gotham City op papier te zetten. In tegenstelling tot de andere Batmanuitgaven met verschillende tekenaars, sluit het tekentalent van Sean Phillips in de laatste drie delen zeer goed aan bij dat van Lee. Je herkent er dezelfde stijl in die hij hanteerde bij Criminal. En dit komt iets beter tot zijn recht dan de stijl die hij hanteerde in die andere recente Batmanuitgave Batman: Joker – de Man die Lacht.

Jenkins schetst een goed psychologisch profiel van Two-Face/Harvey Dent door in diens verleden te graven. En zijn confrontaties met Batman zorgen voor een zekere spanningsboog. Toch heeft het verhaal op zich weinig om het lijf. Het lijkt of hij op de achterkant van een bierkaartje de plot heeft geschreven en dat heeft opgevuld met psychologische verklaringen en gewelddadige confrontaties. En daar zijn zes delen of hoofdstukken net iets te lang voor.

Jammer, want het minste dat je van Jenkins kan zeggen, is dat hij verhalen kan vertellen. Vooral voor Marvel, maar ook voor DC creëerde hij een aantal hoofdpersonages en interessante nevenpersonages zoals World War Hulk, de zoon van de Hulk, Spawn, Hellblazer, Wolverine, … We mogen de man dus zeker niet onderschatten. En ook hier zit er veel in en is het goed uitgediept. Maar de verhaallijn loopt wat in het ijle. Toch een fijne toevoeging aan de collectie van de verzamelaar.

E-mailadres Afdrukken
 
Jae Lee, Sean Phillips & Paul Jenkins

Advertentie
Banner
Advertentie