Aymond

Highlands:: 1. Het portret van Amelia

7.0
Marc Bastijns - 11 mei 2014

Philippe Aymond tapt met Highlands uit een ander vaatje. De spionage van Lady S. is ver weg in de Schotse Hooglanden. Alle ingrediënten voor een familiedrama zijn aanwezig.

Halverwege de 18de eeuw zijn Schotland en Engeland een nog maar recent tot elkaar gekomen verenigd koninkrijk. De onafhankelijkheidskrachten in Schotland zijn nog bijzonder groot en er is alom verdeeldheid over het koninkrijk. De graaf van Plaxton is voorstander van de unie en wil die sterker aanhalen door zijn dochter Amelia uit te huwelijken aan een erfgenaam van een Engelse familie. Hij stuit hierbij op heel wat verzet in zijn omgeving. Tegelijk is de graaf ook op zoek naar een nieuwe portretschilder. Het toeval wil dat Joseph Callander na een lang verblijf in Italië net dan terugkeert naar Schotland. Hij redt Amelia uit een hachelijke situatie en werkt zich zo in de gratie van de graaf. Tegelijk blijkt Joseph een begenadigd schilder en krijgt hij al snel de functie van portretschilder toegewezen. Hij onderdrukt zijn gevoelens voor Amelia, maar wordt toch in de val gelokt en beschuldigd van ongewenste intimiteiten. De emoties laaien hoog op en al gauw wordt Joseph opgesloten en ter dood veroordeeld.

Philippe Aymond kennen we de laatste jaren vooral van de succesreeks Lady S. ,die hij samen met Jean Van Hamme maakt. Voor Highlands schreef hij voor het eerst zelf ook het scenario. Hij maakte er een statig familiedrama van in de traditie van de Britse kostuumdrama’s uit de literatuur en op televisie. Het verhaal heeft veel wendingen, wat maakt dat je als lezer zeker goed je hoofd bij de zaak moet houden. Daarin heeft Aymond nog ruimte voor verbetering. Door een evenwichtiger scenario zou hij hetzelfde verhaal op een eenvoudigere manier hebben kunnen vertellen. Wie echter de aandacht bij de zaak houdt, heeft met Highlands voldoende om van te genieten. De emoties laaien al snel hoog op en bereiken aan het einde van dit eerste deel een climax. Zo is de toon meteen al gezet voor het afsluitende tweede deel.

Wat tekenen betreft, heeft Aymond niet veel lessen meer te leren. Zijn realistische werk is heel klassiek maar ook vol beweging. In Highlands gebruikt hij een wat andere stijl van inkleuring, met meer nuance en iets expressiever. Bij een degelijk drama als dit past echter zonder twijfel het al even degelijke tekenwerk van Philippe Aymond. Waar Lady S. nu en dan ten onder gaat aan het vergezochte en ongeïnspireerde scenario van Van Hamme, ondersteunt Aymond in Highlands zichzelf ten volle met personages vol gedrevenheid en passie. Na negen delen Lady S. is het bijzonder verfrissend om de tekenaar uit zijn comfortzone te zien stappen. Meteen toont Aymond ook zijn kunnen als scenarist. Nu Jean Van Hamme te kennen gegeven heeft de reeks Lady S. niet langer te willen schrijven, zal Philippe Aymond de scenario’s verder voor zijn rekening nemen.

In het Frans verscheen Highlands bij Dargaud. Vreemd genoeg vond die uitgeverij het niet nodig de reeks zelf naar het Nederlands te vertalen. Met de kleine Antwerpse uitgeverij Medusa sprong er echter een reddende engel op. Het slot van het verhaal volgt in deel twee.

E-mailadres Afdrukken