Stalner

Lijst 66 5: Californië

8.0
Eric d’Hooghe - 11 mei 2014

Met deel 5 komt er een einde aan de Lijst 66-saga. We volgden de personages gedurende bijna de volledige sixties via route 66 van Illinois doorheen Missouri, Kansas, Oklahoma en Texas. Eindstation: California. Normaal verwacht je dat alles nu op z’n plaats valt.

Intussen is er al heel wat duidelijk geworden in de eerste vier delen. We weten dat lijst 66 de codenaam is van een lijst van 66 Russische agenten die een onderkomen kregen langs de – o ironie – route 66. Alex Poliac en z’n zoon Rob zijn van alles op de hoogte en worden op hun vlucht gevolgd door de FBI en de KGB, vooral in de vorm van “clownkiller” Sergueï. Alex wil in Californië op zoek naar Sacha, de leider van de lijst 66-leden. Maar door de gebeurtenissen onderweg wordt het een ware queeste.

Waar deel 1, Illinois, begon in 1961, zitten we intussen al in 1966. Alex werd in deel 4 door Rob uit de klauwen van de KGB bevrijd, maar de dreiging van de clownkiller blijft. Meer nog, ze zorgt ervoor dat Alex zelf een opdracht zal moeten vervullen die hem in Californië zal worden uitgelegd om zo de achtervolgingen een halt te kunnen toeroepen. Wat volgt is een race tegen de klok, intriges en personages die niet zijn wie we dachten dat ze waren, achtervolgingen in prachtige jaren 60–wagens en tonnen actie.

Ondanks het geweldige potentieel, bleek het geen sinecure om deze reeks tot bij het grote publiek te krijgen. Dargaud, die de oorspronkelijke reeks in het Frans uitgaf, zag geen reden voor een Nederlandse vertaling. Zelfs een herdruk kon er niet af waardoor er op een aantal sites al heel wat euro’s worden geboden voor bepaalde delen. Gelukkig is er dan Medusa, een uitgeverij die we in het hart dragen omdat ze nieuwe buitenlandse stripreeksen die de oorspronkelijke uitgevers niet willen vertalen, omzet in het Nederlands en reeksen waarvan de vertaalde uitgaves werden stopgezet, verder afwerkt. Medusa deed dat onder andere al met de reeksen Victor Sackville, Frank Lincoln en Millennium.

We mogen ze ook dankbaar zijn voor deze reeks. Stalner verrast met een eigen scenario waarbij de toon meteen goed zit. Hij zorgt voor een spitse afwisseling van actie en rust en schuwt de clichés niet, maar dan meer op een Tarantino-manier. Ook de tekentechniek die hij hier hanteert zit juist. Waar je in het begin dacht dat het scenario voor hem belangrijker was dan de afwerking van de tekeningen, merk je dat je als lezer meteen in de juiste sfeer wordt gezogen door de potloodtekeningen met aquarelkleuren. Ze zorgen voor een zinderende strip-pellicule die de spanning én de kalmtemomenten perfect weergeeft.

Jammer genoeg lijkt Lijst 66 tot nu toe een hoogtepunt in het oeuvre van Stalner. Zijn volgende reeksen Malemort en Malheig waren niet echt overtuigend en duren te lang om te blijven boeien: ze bestaan uit tien delen, waarvan het laatste binnenkort zal verschijnen, net als de integrale uitgave. De leuze “less is more” mag in Stalners werkkamer aan de muur komen te hangen. Maar Lijst 66 was er pal op. Genieten van deel 1 tot en met deel 5. Dat er nog geen regisseur zijn zinnen op heeft gezet!

E-mailadres Afdrukken