Serge Baeken

Sugar, leven als kat

8.5
Eric d’Hooghe - 07 april 2014

Leven als kat, benijdenswaardig. Via Sugar krijgen we de kans om het eens vanuit het oogpunt van de kat te bekijken. Maar is dit enkel leesvoer voor de kattenliefhebbers onder ons?

Toegegeven, het stripoeuvre van Serge Baeken is niet echt een volle catalogus. Na The No-Stories, De Maagd van Antwerpen en Het Verdriet van Turnhout, is dit pas zijn vierde album op negen jaar tijd. Uiteraard heeft hij niet stilgezeten. Hij slaagt er al die jaren in om van zijn tekenpen te leven als grafisch huurling.

Aan Sugar heeft hij in totaal acht jaar gewerkt. Het begon als gasttekenaar in de vitrine van stripwinkel Bries in Antwerpen, waar de eerste tekenplaten het licht zagen. Aan het beginconcept veranderde niet echt veel. Het was vooral de techniek en de stijl die meer evolueerden.

Het concept is trouwens heel bijzonder. Elke pagina telt 24 plaatjes, die als een schuifraam worden voorgesteld. En dan begint de spielerei. Soms vormen de plaatjes een geheel, waarin enkel een personage voortbeweegt. Op andere pagina’s zijn het echt 24 op elkaar volgende plaatjes of werkt hij met andere verdelingen. Ook hier is de metafoor met de schuifpuzzel niet ver weg.

Het geheel is waarschijnlijk zijn meest autobiografische werk. Zijn liefde voor zijn kat(ten) druipt van de bladzijden. Samen met de inleiding en de laatste pagina’s, waar hij met een open boek per halve pagina zijn ander katten een forum geeft, is het een ode aan zijn geliefde viervoeters. Maar het verhaal zelf draait bijna volledig rond Sugar, eigenlijk Suske. Het is de kat die de vorige moet vervangen om de stilte in het huis te doorbreken. We volgen Sugar van wilde eigenwijze kitten tot een min of meer communicerend (niet pratend!) gezinslid. Tussendoor zien we Sugar in sneltempo opgroeien met het dochtertje van Baeken. Zij maakt de verhuis naar het huidige Baekenhuis en ook de renovatie ervan mee. Een speelkameraadje dat mee het huis op stelten zet, komt op een lullige manier aan zijn einde en zijn voetsporen lopen geregeld over de plaatjes heen.

Ondanks het ontbreken van tekst, is Baeken een geboren verteller. Je wordt meteen meegezogen in het verhaal. En daarvoor heeft hij de intelligente truc uit zijn mouw geschud om je als lezer te verplaatsen in Sugar. Hij speelt met perspectief, laat je meezoeken naar vluchtwegen en kijkt misprijzend naar de mensen. En het werkt. Door te vertrekken van vierkanten van 12 cm op 12 cm en die te verkleinen naar 4 cm op 4 cm, krijg je een uitermate fijne, klare lijn die het geheel overzichtelijk maakt en het voor de lezer aangenaam maakt om te focussen op het verhaal.

Collega-vriendin Ephameron geeft in haar voorwoord aan dat dit album bijna smeekt om een vervolg. Volgens Baeken zelf zit dat er ook in. Het zou dan gaan om Igor, een van zijn huidige katten. Aangezien Igor nog jong en onervaren is, zal het waarschijnlijk weer 8 jaar duren vooraleer er een volwaardig, boeiend verhaal gegroeid is. Ondertussen werkt Baeken verder aan allerhande andere projecten, waaronder een aantal strips.

De manier waarop Baeken de graphic novel in Vlaanderen op de kaart zet, doet vermoeden dat, met de hulp van uitgever Dargaud, de internationale doorbraak aan zijn voordeur klopt. Het volgende kattenalbum mag gerust nog een paar jaar wachten, zolang het maar minstens even sterk is als dit album. En uiteraard met nog wat ander stripwerk van Baeken tussendoor.

E-mailadres Afdrukken