Tarantino, Guera, Latour, Cowan, Zezlj & Floyd

Django Unchained

8.0
Eric d’Hooghe  - 16 maart 2014

Vertigo en DC Comics huurden een team striptekenaars in om werk te maken van het oorspronkelijke manuscript van Quentin Tarantino’s oscarwinnende script voor Django Unchained. Maar is het boek even goed als de film?

De graphic novel is een volledige adaptatie van het originele filmscript van de hand van Tarantino. Er werd beroep gedaan op de tekenpennen van een indrukwekkende lijst stripartiesten zoals R.M. Guera, Jason Latour, Denys Cowan, Danijel Zezlj en John Floyd. Oorspronkelijk verscheen het in zes afzonderlijke delen die elkaar opvolgden, maar de hardcover is een collectie van de zes delen samen. In tegenstelling tot de meeste stripadaptaties, krijgt deze wel wat meer credibiliteit door het voorwoord van meester Quentin himself. Hij maakt duidelijk dat het boek dichter bij het oorspronkelijke verhaal staat dan de uiteindelijke filmversie. We krijgen dus het verhaal zoals het bedoeld is en hij vindt de strip zelfs een uitstekend medium om zijn verhaal uit de doeken te doen . Waarom hij voor vijf tekenaars gekozen heeft, blijft onduidelijk, vooral omdat de kwaliteit van R.M. Guera niet geëvenaard wordt door de andere vier. Vreemd genoeg weigerde Guera de film te zien vooraleer zijn tekenwerk af was. En die artistieke vrijheid valt op. Het krampachtige van de anderen steekt af tegen de vlotte tekenverhaalstijl en sfeerschepping van Guera.

Het verhaal volgt in grote lijnen dat van de film, maar bevat meer verschillende plots en meer spanning, en je komt daarbij nog wat interessante achtergrondinformatie te weten. Het eindresultaat is eveneens een interessant en uniek perspectief op slavernij, maar het herbergt ook een van de meest tot de verbeelding sprekende hoofdpersonages tot nu toe. Django, een schijnbaar doordeweekse slaaf, wordt gered door ex-tandarts en premiejager King Schultz. Hij heeft Django nodig om een van zijn doelwitten, de gebroeders Brittle, te pakken te krijgen. Uiteindelijk raken ze bevriend en biedt Schultz zijn hulp aan om Django’s vrouw, Broomhilda, te bevrijden van de beruchte Calvin Candle. De verwachting dat hij met Broomhilda nog eens Duits zal kunnen praten, is voor hem genoeg reden. Schultz leidt Django op tot premiejager en samen bezitten ze genoeg lef en verstand om deze dubbele taak tot een goed einde te brengen. Maar Candle blijkt een taaie hindernis te zijn.

Het scenario is erg goed uitgedokterd, maar heeft nog wel dat ‘eerste versie’-gevoel en af en toe wordt het duidelijk dat er in de filmversie stukken wegvielen omdat het geheel soms wat lang aansleept. Anderzijds worden er af en toe zaken overgeslagen die in de film wel werkten. Maar de opbouw naar het einde toe blijft een geweldige ervaring. We zien Django doorheen het verhaal enorm evolueren zonder zijn ‘cool’ te verliezen. Uiteindelijk wordt hij een meedogenloze cowboy die letterlijk over lijken gaat. Ondanks ultieme folteringen blijft hij standvastig en gaat hij door tot hij zijn opdracht verwezenlijkt. Hij vormt hierbij een perfect tweespan met Schultz. Deze laatste blijft het hele verhaal door zichzelf, wat de verandering van Django des te meer doet opvallen.

Het wisselvallige in de tekenstijl van de tekenaars blijft de verhaallijn wat storen. Maar ondanks dit gebrek, blijft Django Unchained een origineel mythisch drama over de lonesome cowboy die een queeste aangaat om zijn vrouw terug te vinden en te redden uit de greep van de ultieme slechterik Calvin Candle. Op dat vlak verschilt het werk niet van het betere fantasy- of ridderverhaal. Maar de humor en de twists die Tarantino erin stopt, samen met het knappere tekenwerk van Guera, maken er een feest van. De extra’s -- enkele originele schetsen en alternatieve covers -- maken het geheel af.

E-mailadres Afdrukken
 
Tarantino, Guera, Latour, Cowan, Zezlj & Floyd
Tekeningen: Gyera; Zezlj; Floyd; Latour; Cowan
Scenario: Tarantino
www.blloan.be

Advertentie
Banner
Advertentie