Bailly &Fraipont

Le Muret

8.0
Marc Bastijns - 02 maart 2014

De jaren 80. Le Muret geeft een donker en beklijvend beeld van het opgroeien in die periode. Bovendien is Le Muret een aangenaam weerzien met de Waalse tekenaar Pierre Bailly.

In de jaren negentig leek er ook in het Nederlands een grootse toekomst weggelegd voor Pierre Bailly. Hij debuteerde indrukwekkend met Het Seizoen van de Palingen (1996), op scenario van Denis Lapière. In die periode was Lapière een van de meest geroemde jonge scenaristen, onder meer door zijn verhalen voor de collectie Vrije Vlucht. Ook met Lapière en co-tekenaar Vincent Mathy startte Bailly de kinderstrip Ludo. Deze reeks gold lange tijd als een van de sterkste strips voor een jong publiek. Ze werd overladen met lof, maar de verkoop sloeg nooit echt aan. In 2003 maakte hij Agadamgorodok en deze Vrije Vlucht was het laatste wapenfeit voor volwassenen. Nadien startte Bailly immersPetit Poilu met Céline Fraipont. Deze reeks voor de allerkleinsten kende onder de titel Stoppeltje vijf vertalingen in de kortlopende collectie Ukje van Dupuis. In het Frans is de reeks echter een groter succes en telt ze nu al 14 delen. Nu heeft Bailly eindelijk nog eens een album voor volwassenen gemaakt, samen met zijn nieuwe, zowat vaste scenarist Fraipont. Le Muret is een bezwerende en erg donkere vertelling. Pierre Bailly heeft zijn tekenstijl daaraan op een magistrale wijze aangepast.

Rosie groeit op in een Belgische stad. Haar moeder heeft net het gezin verlaten voor een andere man en is naar Dubai getrokken. Haar vader stort zich op zijn werk en is zo goed als nooit thuis. Als 14-jarige valt haar gekende wereldje in duigen en verliest ze alle houvast. Ze zoekt haar toevlucht in alcohol en tracht die verslaving bovendien geheim te houden voor haar directe omgeving. Wanneer ze de jonge kraker Jo ontmoet, krijgt ze opnieuw hoop op een beter leven.

In Le Muret heeft Céline Fraipont een aantal gevoelige en complexe figuren geschapen. Rosie is een gevoelige persoon die erg vatbaar is voor de omstandigheden en zo makkelijk meegesleurd wordt in een spiraal. Daarbij hoedt Fraipont zich ervoor om een oordeel te vellen over de keuzes van Rosie. Ze creëert daarentegen begrip voor de situatie en maakt duidelijk dat het niet enkel mensen uit de marge zijn die vatbaar zijn om zichzelf te verliezen. Na jarenlang enkel de kinderstrips van Petit Poilu geschreven te hebben, diversifieert Fraipont met Le Muret haar kleurenpalet als scenariste. Het muurtje uit de titel is de rode draad doorheen de vertelling. Rosie spreekt er eerst met haar vriendinnetje Nathalie af. Wanneer ze elkaar uit het oog verliezen is het ook daar dat Rosie Jo ontmoet. De locatie verbindt belangrijke momenten in haar leven, maar verwijst ook naar de muren die tussen verschillende groepen in onze maatschappij kunnen blijven bestaan. Ook al lijkt het vaak zo dat iedereen tegenwoordig evenveel kansen krijgt, toch blijft er vaak een onzichtbare ongelijkheid bestaan. Net die ongelijkheid kaarten de auteurs in deze strip aan.

Le Muret is een sterke strip, die de veelzijdigheid toont van Céline Fraipont en eindelijk nog eens de grafische kwaliteiten van Pierre Bailly ten volle laat blijken. De kans op een vertaling is wellicht klein, maar laat deze recensie dan ook aan de uitgeverijen gericht zijn, als oproep om dit verhaal een kans te geven op een ruimer publiek.

E-mailadres Afdrukken