Schuijt

Tussen katers en spraakwater

8.5
Eric d’Hooghe - 24 februari 2014

Sex and the city for dudes. Beter kunnen we het niet omschrijven. Vanuit Nederland komt er een nieuwe relatiestrip overgewaaid. Deze keer geen puberale meisjes of filosoferende zeurpieten. Maak kennis met de wereld van Kevin, Dave en Dalton!

alt

Ron Schuijt is een tot nu toe minder bekende grafische duizendpoot. Hij maakt semi-hyperrealistische portretten in acryl, illustraties, boekcovers en commerciële strips op bestelling. Een parttime broodtekenaar, maar vooral om het andere part aan zijn persoonlijke werk te spenderen.

Sinds 2013 verschijnt zijn stripreeks Tussen katers en spraakwater in Dorst, het online magazine en creatieve labo van de VPRO. Zijn debuutalbum is de 150 pagina’s tellende bundeling van de eerste afleveringen.

Hoofdpersonages zijn Kevin, Dalton en Dave, drie twintigers die hun tijd opmaken aan cafébezoek, goedkope pils, uitgeteld dronken op de sofa liggen en ongeïnteresseerd naar porno kijken. Vrouwen spelen ook nog een belangrijke rol in hun leven. En daar botsen de karakters weleens. Dave is de womanizer die de ware nog niet heeft gevonden, Dalton de ruigere skater die van de een naar de andere fladdert en Kevin houdt zich op de vlakte tot zijn droomvrouw langskomt. De drie zweven tussen studies, freelance werk en stempelen. Maar de toekomst duurt nog lang en voorlopig halen ze eruit wat eruit te halen valt, zonder te veel moeite te doen.

De storende factor die hun leven toch nog enige opwinding bezorgt, is Merel. Liefje van de ene, ex-liefje van de andere en de derde is op zijn beurt smoorverliefd op de lieve tegenpool van Merel, maar kan moeilijk aan de verleiding van die laatste weerstaan. Klinkt puberaal, maar de randgebeurtenissen en spitse dialogen maken het geheel absoluut verteerbaar en soms zelfs hilarisch. Waar het verhaal in het begin over de zinloosheid van het bestaan lijkt te gaan, evolueert het naar een echte relatiekomedie, waar alles net mis lijkt te lopen.

Schuijt heeft er goed aan gedaan om zijn techniek te zoeken tot het juist zat. Hij heeft een aangename tekenstijl en de kleuring met gewassen inkt geeft het geheel zelfs echt kleur doorheen het zwart, wit en grijs. De verdeling in hoofdstukken geeft de sfeer van een televisieserie mee. Elk hoofdstuk heeft een aparte verhaallijn, maar tegelijkertijd loopt het hoofdverhaal ook door.

Eindelijk een romcom waarover mannen zich niet hoeven te schamen als ze gniffelend en met rode oortjes zitten te lezen. Ook vrouwelijke lezers zullen er ook zeker plezier aan beleven. Laat je niet misleiden door de lieflijke tekenstijl: (harde) seks wordt niet gemeden. Ron Schuijt is zeker een naam om te onthouden. Een stripauteur van het pure soort: een eigen, doordachte tekenstijl en een goede verteller. Dit zou trouwens weleens het begin kunnen zijn van een mooie reeks. Hoop doet leven …

E-mailadres Afdrukken