Blary & Gauthier

Virginia: 1. Morpheus

7.5
Marc Bastijns - 01 september 2013

Een surrealistische trip van een verslaafde soldaat. Met enkel een historisch uitgangspunt laat Sévérine Gauthier alle remmen los. Virginia is het verhaal van een getormenteerde figuur.

Doyle is een soldaat die vecht voor de zuidelijke staten tijdens de Amerikaanse Secessieoorlog van 1861 tot 1865. In zijn verleden pleegde hij een aanslag op een noordelijk officier, maar doodde daarbij per ongeluk ook diens dochtertje. Net die moord blijft hem achtervolgen, zodat hij overal waar hij gaat door dit dode meisje achtervolgd lijkt te worden. Het verhaal spitst zich meer toe op de mentale neergang van Doyle en zijn hallucinaties, eerder dan op een gedetailleerd plot. De suggestieve en dromerige tekeningen van Benoit Blary helpen daar zeer goed bij.

Blary debuteerde nog maar recent met verschillende strips op korte termijn. Zo verscheen van zijn hand ook al het eerste deel van de vikingstrip Sigurd & Vigdis, op scenario van Hervé Loiselet. Blary maakt deel uit van de studio 510TTC van Jean-David Morvan. Zijn tekenwerk overtuigt door een ongemeen sterke inkleuring die de eerder vlakke figuren het nodige karakter geeft. De hallucinaties van Doyle worden door de tekenaar aangegrepen om zich uit te leven in expressieve pagina’s vol emotie. Met dit eerste deel van Virginia doet hij ons in elk geval uitkijken naar zijn volgende werk. In het eerder behoudsgezinde aanbod van uitgeverij Casterman, met verdienstelijke maar klassieke strips, springt dit album er alleszins meteen uit.

Ook scenariste Sévérine Gauthier draagt daar in niet onbelangrijke mate toe bij. Haar schijnbaar eenvoudige scenario laat voldoende ruimte voor momenten waarin het personage Doyle zijn innerlijke demonen kan veruitwendigen. Tegelijk werkt Gauthier naar een hoogtepunt toe. Waar Doyle bij aanvang nog de illusie van een held kan dragen, is hij aan het eind van dit album echt een trieste stumper geworden. De vooruitzichten voor delen twee en drie zijn alleszins allesbehalve rooskleurig. Voor Gauthier, die voordien vooral kinderstrips maakte, is Virginia dan ook haar eerste album dat zich op volwassenen richt. Net als Blary maakt ze ook deel uit van studio 510TTC, en schrijft ze dan ook onder de vleugels van Jean-David Morvan. Met Morpheus toont ze echter overtuigend haar eigen kunnen.

Virginia is opgevat als een drieluik. Uit het voorgaande mag al blijken dat het hier geen klassieke avonturenstrip betreft. Wij zijn dan ook uitermate benieuwd hoe Gauthier en Blary de neergang van Doyle nog verder zullen begeleiden. Biedt de toekomst nog soelaas voor de gekwelde soldaat of wordt zijn leven alleen maar donkerder en zwarter? Alleszins mag Casterman gefeliciteerd worden met de durf om deze niet-alledaagse reeks te vertalen naar het Nederlands. Virginia is alleszins een van de fijnste verrassingen die dit jaar al te bieden had.

E-mailadres Afdrukken