Gajic & Mangin

Drakko: 1. De dertiende horde

7.0
Marc Bastijns - 05 mei 2013

Drakko windt er geen doekjes om. Dit is pure en onversneden space opera. Valerie Mangin en Aleks Gajic geven de liefhebbers waar voor hun geld.

alt

Drakko is een jonge ambitieuze krijger in de dertiende horde van het leger van de draak. Onder leiding van de duistere Zarkelh, de zogenaamde opperste Kraken, vernietigt de horde telkens weer andere werelden om zo het Rijk van de Draak verdere eer en glorie te bezorgen. Wanneer de keizer en diens dochter echter een sombere voorspelling krijgen waarbij Zarkelh, die met de dochter van de keizer zou mogen trouwen, instaat voor de ondergang van keizer en dochter, wil de keizer snel ingrijpen. Hij brengt alles in voorbereiding om de volledige dertiende horde te vermoorden, zodat de voorspelling niet meer uit kan komen. Drakko krijgt echter lucht van die plannen en wil er alles aan doen om Zarkelh te waarschuwen. Net dat verhaal van Drakko, die op het punt staat een eigen rijdier te kunnen krijgen als een soort van erkenning, speelt zich af tegen de achtergrond van het keizerlijke conflict. Langzaamaan versmelt zijn verhaal echter met dat van de opvolgingskwestie bij de monarchie. In het te verschijnen tweede deel zal Drakko afgerond worden.

Beide auteurs van Drakko zijn niet onbekend met het meer bombastische type van fantasy. In De Gesel Gods bereikten zowel Aleksa Gajic als Valerie Mangin een groot publiek. Voor dit nieuwe tweeluik werkt de Serviër opnieuw samen met Mangin. Tussen alle strips door tekent hij vooral illustraties en werkt hij aan animatiefilms. Zijn imponerende geschilderde stijl leent zich uitstekend tot het type verhalen waarin de gebeurtenissen steeds moeten imponeren. De explosies en gewelduitbarstingen volgen zich in Drakko in een hoog tempo op, maar Gajic weet er zeker weg mee.

Valerie Mangin is in de laatste jaren, net als haar man Denis Bajram, uitgegroeid tot één van de meest populaire scenaristen. De laatste tijd is ze erg aanwezig in de stripwinkel, via het drieluik Spiegelingen, in de Vrije Vlucht-collectie van Dupuis en de succesvolle bewerking van Jacques Martins Alex tot Alex Senator. In Drakko keert ze terug naar de pure fantasy en geeft alle would-be scenaristen nog even stevig het nakijken. Mangin slaagt immers net in datgene waar het zoveel fantasy-strips aan ontbreekt: het verhaal een ziel geven. Haar personages zijn levensecht. Het verhaal van Drakko lijkt wat op dat van Luke Skywalker in Star Wars. Ook hier is het een jonge kerel die vol goede wil en ambitie zijn familie verlaat om op te klimmen. Drakko wordt aan het einde van dit album echter al gebombardeerd tot meest gezochte man in het rijk. Zo lijkt het spektakel in deel twee al verzekerd. Tegelijk blijft Drakko een echt personage, waarmee wij alleszins wilden en konden meevoelen. Dat is dan ook de grote verdienste van Valerie Mangin.

E-mailadres Afdrukken