Kim

Alles komt los

8.0
Eric d’Hooghe - 23 december 2012

Hoewel Kim meer en meer blijkt te publiceren, zijn de bloemlezingen van zijn cartoons maar dun gezaaid. Het staat ons wel toe om zijn evolutie te bekijken en die ziet er na al die jaren nog steeds veelbelovend uit.

Het was alweer van 2005 geleden dat we nog een cartoonverzameling van Kim onder de ogen kregen. Ook toen was het een doordachte selectie van zijn cartoons die eerder in P-Magazine, De Morgen en Knack verschenen. Intussen is zijn werkveld verruimd met o.a. De Standaard, Humo, NRC Handelsblad, Fluide Glacial, de Stripgids, Eppo, Belang van Limburg en Zo-Magazine. Aan zijn productie zal het dus niet liggen. Want terwijl Alles komt los verschijnt, verschijnt tegelijkertijd ook het tiende album van Esther Verkest.

Maar ook kwalitatief past hij intussen al in het rijtje van Jeroom, Kamagurka en Nix. Iets wat we typisch Belgische cartoonhumor kunnen noemen, waarbij het surrealisme de norm wordt. Kim slaagt er ook nu in om de leefwereld van de nerd als leidraad te nemen: Star Wars, superhelden, bekende stripfiguren en bekende kunstwerken. Niet altijd even origineel als uitgangspunt, maar toch is er geen enkele cartoon die niet minstens een glimlach op je lippen doet verschijnen. Zo krijg je in pure retro- Suske en Wiske-stijl te zien hoe het ‘Einde’-prentje met een knipogende Wiske is ontstaan. Daar zijn al eerder cartoons over verschenen, maar Kim kan er toch maar een originele en hilarische draai aan geven. En ja… ook de Smurfen verschijnen weer, zij het mondjesmaat, op het toneel.

De professionaliteit komt toch met de jaren meer bovendrijven. Kim slaagt erin om zijn cartoons, ondanks de hedendaagse ’thematiek, toch een zekere eeuwigheidswaarde mee te geven omdat hij werkt met tijdloze items. Verrassen doet hij ook nog steeds. Als je denkt dat zijn tekenstijl en inhoud een meer realistische stijl krijgen, krijg je plots een cartoon voor ogen die je totaal uit je lood slaat door zijn vervreemdende perspectieven, bizarre personages en schreeuwerige kleuren.

Toegegeven, voor 19 euromunten mag je wel een lijviger verzameld werk in handen krijgen. Oogachtend vergoelijkt dit door de melding van de 80 pagina’s die het album bevat. Maar als je rekent dat er maar 1 of hoogstens 2 cartoons op een bladzijde staan en dat voor een overzicht van zeven jaar… Dat kan beter en misschien verdient Kim ook wel beter. Mindere goden krijgen meer bladen ter beschikking om naar hartenlust te vullen. Gelukkig heeft het werk van Kim het voordeel dat je het later nog eens kunt doorbladeren en toch nog geamuseerd kan wegdromen in zijn bizarre wereld.

Je merkt dat Kim er ook steeds meer in slaagt om minder tekst te gebruiken in zijn cartoons. Iets waar hij ook, naar eigen zeggen, naar streeft. Alles komt los is duidelijk geen werk van een debutant maar van een cartoonist met een eigen herkenbare stijl die nog wel enkele decennia mee kan.

E-mailadres Afdrukken