The Geek Rises

De tien allerbeste Batman-comics!

Peter De Backer - 18 juli 2012

Met al die aandacht voor de epic conclusion van Christopher Nolans Batman-trilogie, zouden we bijna vergeten waar het allemaal begonnen is voor Zijne Gevlederde. Sinds zijn eerste verschijning in DC’s Detective Comics in 1939 is Bob Kane’s creatie uitgegroeid tot één van de populairste en meest iconische Amerikaanse stripfiguren. Speciaal voor u zijn we in onze stripkast gaan neuzen en hebben we de tien beste comics, graphic novels of story arcs uit de Bat-cataloog uitgekozen. Holy priceless collection of Etruscan snoods!


10. The NIGHT OF THE OWLS (2011-2012)
Toen DC aankondigde dat ze eind 2011 een grootschalige herlancering zouden doen van maar liefst 52 titels, werd dat nieuws op evenveel enthousiast gekir als achterdochtig gefrons onthaald. Eindelijk de gelegenheid om de vermoeide reeksen nieuw leven in te blazen of een uitgekookte commerciële strategie om verse geekjes aan te werven? Allebei wellicht, maar wat betreft Batman zaten ze er wel boenk op. De talentvolle Scott Snyder (ook verantwoordelijk voor het lichtjes briljante American Vampire) is al even de hoofdscenarist van de reeks en doet vooral sinds de start van de story arc rond de geheime misdaadorganisatie Court of the Owls zeer knappe dingen met Batman. Het betere detectivewerk, een belangrijke rol voor de geschiedenis van Gotham, zwierige actie en zelfs een complete mentale meltdown van de vigilante zijn al gepasseerd. Benieuwd waar dat gaat eindigen.


9. BATMAN: HUSH (2002-2003)
Pikkedonker, bloedserieus, psychologisch complex. Allemaal goed en wel, maar soms mag het ook een beetje plezant zijn. Toch? In Batman: Hush krijg je dan ook pretentieloos popcornvertier waarin Bats niet alleen achter de mysterieuze Hush aangaat, maar het ook nog eens moet opnemen tegen al zijn belangrijkste vijanden. Het puzzelachtige verhaal durft al eens rommelig te worden, maar voor de rest is dit een zeer genietbare blockbuster waarin de kleurrijke, dynamische tekenstijl van fan favourite Jim Lee voor verrukkelijke eye candy zorgt. Pluspunten trouwens voor de wel zeer zinnenprikkelende verschijning van Catwoman. Miauwkes.
Lees de bespreking!


8. TALES OF THE MULTIVERSE: BATMAN - VAMPIRE (1991 – 1994 - 1999)
Fans van creatieve crossovers en uitstapjes van iconische DC-helden in een compleet andere wereld moeten zeker de Batman & Dracula-trilogie ( Red Rain, Bloodstorm en Crimson Mist) een kans geven. Meeslepend opgebouwd over verschillende delen, prachtige artwork van Kelley Jones en de manier waarop de mythologieën van Batman en de vampiers verstrengeld geraken is even gestoord als geniaal. Een macaber buitenbeentje dat bol staat van de verrassingen die ze niet durven of kunnen gebruiken in het traditionele canon van Batman.


7. BATMAN: KNIGHTFALL (1993)
Knightfall is een beetje onterecht in de schaduw van de eighties classics terecht gekomen. Een herwaardering is dan ook meer dan welkom nu Christopher Nolan deze story arc deels heeft gebruikt als inspiratiebron om zijn Batman-trilogie mee af te sluiten. Het verhaal? Batman zit met een burn-out en staat maar wat op automatische piloot te knokken. Enter Bane, een even gespierde als intelligente badass motherfucker die pas tevreden is wanneer Batman zowel mentaal als fysiek volledig gebroken is. De tekenstijl (dit is een lange arc en dus passeren er veel tekenaars) is weinig memorabel en niet elke zijsprong is even boeiend, maar de uitputtingsslag van Batman is keihard en Bane maakt een geweldige slechterik. De meesten zullen ondertussen al weten hoe de confrontatie tussen de twee eindigt (het staat redelijk expliciet op alle covers), maar het blijft toch even slikken wanneer het onvermijdelijke dan toch gebeurt. Kràk.


6. BATMAN: THE CULT (1988)
De meest interessante Batman-verhalen zijn die waarin hij zowel mentaal als fysiek tot het absolute uiterste wordt gedreven. Batman: The Cult is wellicht één van de hardste en meest choquerende uit die categorie. Het is een donker relaas waarin Batman ontvoerd, gemarteld en uiteindelijk ook gebrainwasht wordt door psychopaat en sekteleider Deacon Blackfire. Extreem gewelddadig, bewust chaotisch verteld door Jim Starlin en uitgesmeerd met een gepaste vuile tekenstijl van Bernie Wrightson. Voor wie zijn comics graag met iets meer ballen heeft, uw zoektocht eindigt hier.


5. THE LONG HALLOWEEN (1996-1997)
O ironie! Op hetzelfde moment dat regisseur Joel Schumacher de Bat-mythe vakkundig om zeep hielp met Batman Forever en absoluut dieptepunt Batman and Robin zorgden Jeph Loeb en Tim Sale voor de beste Batman-comic van de jaren 90. The Long Halloween is een intelligente detectivethriller waarin vooral de onderlinge relatie tussen Batman, commissaris Gordon en openbaar aanklager Harvey Dent sterk wordt uitgewerkt. Zowat alle grote villains zeggen eens dag en ook de tragische origin van Two-Face komt aan bod. Het verhaal kreeg bovendien een uitstekend vervolg met Dark Victory, waarin onder meer de origin van Batmans sidekick Robin wordt onthuld.


4. ARKHAM ASYLUM: A SERIOUS HOUSE ON SERIOUS EARTH (1989)
Wie absoluut geen zin heeft om veel tekstballonnetjes te lezen, moet misschien Grant Morrisons (schrijver) en Dave McKeans (tekenaar) Arkham Asylum eens proberen. Een surrealistische trip doorheen Gothams gekkenhuis waarin de patiënten het gebouw hebben overgenomen. Een uniek kunstwerk dat breekt met de realistische aanpak van de jaren 80 en kiest voor een dromerig symbolische beeldenstorm. McKeans (hij van The Sandman-covers) artwork is fenomenaal en Morrison blijft aan de juiste kant van het experimentele spelen. Een geval van style over substance, maar zonder twijfel één van de meest originele en visueel indrukwekkendste uit de cataloog.


3. THE DARK KNIGHT RETURNS (1986-1987)
Vanaf midden jaren 80 werden heel wat artiesten ingeschakeld om Batman van een grondige make-over te voorzien. Het doel: de mythe nieuw leven inblazen en zo ver mogelijk wegblijven van de camp uit de jaren 60 en 70. Sorry, Adam West. Frank Millers The Dark Knight Returns is één van de meer fascinerende resultaten van die operatie. Vooral fans van Watchmen zullen smullen van de avonturen van een gepensioneerde Batman die de noodkreten van een dystopisch Gotham niet langer kan negeren. Ondertussen een tikkel gedateerd, maar zelden werden zoveel gewaagde ideeën gebundeld in een Batmanverhaal. De tekenstijl is al even bijzonder: afgebleekte kleuren, functionele talking heads-platen en impressionistische actiescènes. Toegegeven, het duurt even voor je echt mee bent, maar zodra je op Frank Millers golflengte zit, wordt het een boeiende reis met zelfs een verrassend gastoptreden van Superman.


2. BATMAN: YEAR ONE (1987)
Zonder Year One was er geen Batman van Christopher Nolan. Zo eenvoudig is het. De realistische setting en de grauwe aanpak van Nolan is helemaal terug te vinden in deze baanbrekende origin story die parallel focust op Bruce Waynes beginjaren als Batman en de start van Jim Gordons carrière in het corrupte Gotham City. Het fijne aan is dat dit een perfecte kennismaking is met de revisionistische Batman. Je hebt niet de voorkennis nodig die het soms moeilijk maakt om ten volle te kunnen genieten van een Bat-comic. Schrijver Frank Miller (Sin City, 300) had een jaar eerder al zijn ding gedaan met het ambitieuze The Dark Knight Returns, maar Year One werkt beter als strak en sfeervol detectiveverhaal. Het is echter de iconische tekenstijl van David Mazzucchelli, die Gotham en Batman in de deprimerende duisternis dropt, die van Year One een instant classic maakte.


1. THE KILLING JOKE (1988)
Year One en The Dark Knight Returns mogen dan wel bij de meest invloedrijke graphic novels uit het Batman-canon horen, maar het is The Killing Joke die met de hoofdprijs gaat lopen. In deze one-off van nauwelijks 50 pagina’s wordt een intrigerend portret van The Joker als Batmans ultieme nemesis geschetst. Een ijzingwekkend verhaal dat niet alleen een belangrijke impact had op het verdere verloop van het Batman-narratief (niet iedereen komt ongeschonden uit de strijd), maar dat ook op een even eenvoudige als briljante manier de psychologische dialectiek tussen Batman en Joker in woord en beeld vertaalt. Legende Alan Moore (ook al verantwoordelijk voor klassiekers Watchmen, From Hell en V For Vendetta) confronteert op unieke wijze de lezer (en Batman) met de meest sadistische trekjes van de psychopatische clown. Dat Moore er ook een ‘mogelijke’ origin story van Joker tussen heeft kunnen hangen, maakt het alleen maar indrukwekkender. Tekenaar Brian Bolland laat de donkere noir-stijl achterwege en brengt het monster van The Joker even kleurrijk als grotesk in beeld. Eén ding is zeker, The Killing Joke lag ongetwijfeld op het nachtkastje van wijlen Heath Ledger tijdens de opnames van The Dark Knight.

E-mailadres Afdrukken