Paradijs op Aarde 2 (Gisquière)

Marc Bastijns - 25 augustus 2005

Ink mag dan al een tijdje de eeuwige jachtvelden hebben opgezocht, de invloed van dit striptijdschrift blijft nog duidelijk voelbaar in de Vlaamse stripwereld. Gentenaar Stijn Gisquière debuteerde in Ink en publiceerde twee jaar geleden Paradijs op Aarde, een bundeling van zijn kortverhalen. Oogachtend publiceert nu een nieuwe reeks als Paradijs op Aarde 2.

Pijnlijk grappige cursiefjes, zo kan je Gisquières kortverhaaltjes het beste omschrijven. De kleine kanten van de mens worden genadeloos in een uitstalraam geplaatst, wat voor grote herkenbaarheid bij de lezer zorgt. De auteur koppelt deze persoonlijke verhalen aan een al even persoonlijke tekenstijl. Cartooneske personages figureren in een zwart-wit wereld die door spaarzame en doeltreffend gekozen kleuren opgefleurd wordt. Toch blijven zijn sobere tekeningen steeds uiterst leesbaar en aangenaam om naar te kijken.

In vergelijking met het donkere en soms cynische eerste deel valt dit vervolg op door de zachtere aard van de verhalen. Ironie is nergens veraf, maar dan eerder met een relativerende toon. Deze verschillende toon geeft elk boek zijn eigen gezicht. Momenteel werkt Gisquière aan een volledig nieuw project dat ons als stripliefhebbers alleen maar nieuwsgierig kan maken, gezien de kwaliteiten van het eerder verschenen werk.

Bij Stijn Gisquière valt vooral zijn talent voor het vertellen op. Hoe beperkt ook de omvang van zijn strips, in elk verhaal slaagt hij erin een mooi afgerond verhaal te maken dat nergens tekortschiet. Veel van zijn generatiegenoten slaagden hier in Ink vooralsnog niet in. Zij bleven al te vaak hangen bij een verzameling mooie prentjes waarbij ze vergaten een verhaal te vertellen. Gisquière daarentegen wist van bij het begin te overtuigen met zijn kortverhalen, waarbij het velen verbaasde dat het om een debutant ging.

Uitgeverij Oogachtend blijft dus uitstekend werk verrichten door minder evidente strips van debutanten te publiceren. Zonder uitzondering gaat het echter om bijzonder sterke stripalbums die het zeker verdienen om gepubliceerd en gelezen te worden. Auteurs als Gerolf Van de Perre, Conz en Stedho kregen de kans om hun eigen ding te doen en grepen die kans met beide handen. In die categorie kunnen we ook Stijn Gisquière onderbrengen. Van hem mogen we de komende jaren nog veel moois verwachten en met pareltjes als Paradijs op Aarde ligt een uitgave in het buitenland ook voor de hand.

E-mailadres Afdrukken