Banner

Tg Stan

Zomergasten

Hannes Dereere - 10 november 2010

Het leven leidt ons in zijn korte bestaan op vele omzwervingen. Een van de plaatsen waar we op dergelijke omzwervingen graag halt houden is de plek waar Zomergasten van Tg Stan ons brengt: een vakantiehuisje op het platteland waar we, met een nazinderende zomer op de achtergrond, onze vrienden en geliefden ontmoeten. Een gelegenheid om op dat leven terug te blikken en voor onszelf uit te maken of het allemaal wel de moeite waard was. Of het niet al te veel inspanning en te weinig beloning bleek. En of dat dan in de toekomst nog wel uit te houden valt.

In complete duisternis betreden de toeschouwers de zaal. Een oud dametje oppert dat het hier "verschrikkelijk gevaarlijk" is en de organisatie "hier wel eens iets aan zou mogen doen", tot er plots een lichtstraal in de verte opdoemt en de contouren van de trappen stilaan zichtbaar worden. De acteurs komen het publiek met elektrische lantaarns en zaklampen tegemoet en begeleiden iedereen veilig naar hun plaats.

Aan beide zijdes van de scène zitten Varja (Jolente De Keersmaeker) en Sergej (Damiaan De Schrijver) te wachten. Varja kijkt reikhalzend uit naar de komst van Jakov Sjalimov (Robby Cleiren), een populaire Russische schrijver. Sergej lijkt zich eerder druk te maken om het dilemma of hij deze avond porto dan wel rode wijn tot zich zal nemen. Geleidelijk aan vinden steeds meer personages hun weg naar de scène, elk rijkelijk bedeeld met zijn of haar eigen zorgen, hetgeen het er voor de toeschouwer niet makkelijker op maakt de verwikkelingen in de verhaallijn aandachtig te volgen. Zo is er de al iets oudere Marja (Marjon Brandsma) die de liefde van de veel jongere Vlas (Bert Haelvoet) afwijst uit angst voor de toekomst van zo’n romance en haar dochter Sonja (Minke Kruyver) die vastberaden aan de weg van haar poëziecarrière timmert. Ook zijn er nog de bittere Pjotr (Frank Vercruysse) die als gevolg van een onbeantwoorde liefde poogt zich van kant te maken maar zelfs daar niet in slaagt, de zelfonzekere Olga (Sara De Roo) die twijfelt over elke stap die ze in haar leven zet en de losbandige Julia (Tine Embrechts) die het met haar huwelijk niet al te nauw neemt.

Zomergasten werd in 1905 door Maksim Gorky aan de vooravond van de Russische revolutie neergepend en beschrijft het mentale venijn dat zich toentertijd in de Russische burgerij had genesteld. Wantrouwen en bitterheid over de capaciteiten van de mens om goed te handelen vieren in zijn werk hoogtij. Tg Stan brengt ons het stuk op geheel eigen wijze. Het toont zijn toeschouwers het morele verval waarmee de achterdochtige personages af te rekenen krijgen. We zien de angst die ze ondervinden om hun leven ten volle te benutten en het vraagstuk waarom ze dan eigenlijk nog wel leven. Om de liefde dan misschien? "Echte liefde is zoals de zon aan de hemel. Je weet niet waaraan ze vast hangt.". Nee dus.

De overvloed aan tekst en personages die het stuk op de toeschouwer loslaat bedienen deze van het valse gevoel nooit echt concreet te vatten wat nu precies het inhoudelijke verband van al deze elementen samen op het podium is. Wie was nu weer wie en wat was daar nu weer precies aan de hand? Toch verveelt de voorstelling niet, de verhoudingen en relaties volgen vormt op zich voldoende stof tot nadenken. Ook enkele rake verwijzingen naar het huidige politieke klimaat van ons land — "Er is nood aan positieve energie. Wij staan voor een evolutie, geen revolutie!" — zorgen voor een aangename kwinkslag.
De manier waarop Embrechts, in de rol van Julia, steeds haar eigen persoonlijkheid in de tekst weet aan te brengen, is vermakelijk om zien. Ook dat De Schrijver, in de rol van Sergej Basov, niet altijd de namen van de verschillende personages weet te onthouden en dit met een willekeurige ’blabla’ invult, kan de pret niet bederven. Vaak blijft de voorstelling echter te veel bij dat vermakelijke aspect vastzitten en vervalt de maatschappijkritische inhoud van de tekst in luchtig en ledig vertier.

De zomergasten van Tg Stan zijn wanhopig op zoek naar het leven maar vervallen in besluiteloze lethargie. "En wat nu?" vraagt De Schrijver zich op het einde van de voorstelling af. Het antwoord blijkt simpel: "Ik heb zin in wijn.".

Zomergasten van Tg Stan speelt op 20 december 2010 in de Monty te Antwerpen.

E-mailadres Afdrukken