Banner

Studio 100

Pinokkio

Heidi Van Hout - 01 januari 2002

Studio 100 is al enkele jaren een voortrekker op het gebied van de familiemusical. Na de sprookjesmusicals Sneeuwwitje en Assepoester staat nuPinokkio op het programma.

De musicals van Studio 100 wijken qua verhaal altijd enigszins af van de versies die we kennen uit sprookjesboeken of van de tekenfilms van Walt Disney. Zo kreeg de prins in Sneeuwwitje een aanzienlijk grotere rol en wierp Assepoester iets meer licht op de kindertijd van Assepoester. Ook in Pinokkio treffen we dat soort afwijkingen aan. Gepetto heeft een ware verjongingskuur ondergaan: in plaats van een oude, grijze man krijgen we een jonge, nog vitale poppenmaker te zien. Dit was nodig om tussen Gepetto en schooljuf Anna een mooie romance te laten ontspinnen. Andere opvallende verschillen zijn de introductie van het slechterikenduo Fox en Trot, die voor de nodige komische noten zorgen, en het feit dat Pompidoe geen krekel, maar een soort tovenaar is.

Voor de rest blijft het verhaal nagenoeg ongewijzigd. De excentrieke poppenmaker Gepetto wil graag een zoon. Hij creëert een houten pop die door een fee tot leven wordt gebracht. Ze belooft hem in een echt jongetje te veranderen als hij zijn best doet om een voorbeeldige zoon te worden. Op zijn eerste schooldag loopt het al fout: de kinderen pesten hem omdat hij van hout is. Pinokkio loopt weg en ontmoet Fox en Trot. Via hen komt hij achtereenvolgens terecht in een circus, op het eiland Luilekkerland en in de buik van een walvis. Uiteindelijk vinden Gepetto en schooljuf Anna Pinokkio en ze nemen hem mee naar huis. Daar verandert de fee hem in een echt kind en zo krijgt Gepetto eindelijk de zoon die hij al zo lang wou.

Componist Johan Vanden Eede trekt in deze musical de muzikale lijn uit Sneeuwwitje en Assepoester gedeeltelijk verder: lichtvoetige, vrolijke liedjes, die soms net iets te kinderachtig aandoen. Toch zijn er een paar nummers die boven dit niveau uitstijgen. Het door de kinderen gezongen "Haha Pinokkio" en het catchy "Liegen, stelen en bedriegen" zijn zeer leuke meezingers. Geppetto’s "Wat zij niet weten" en het mooie "Zou dit liefde zijn" zijn dan weer zeer ontroerend.

Bij de hoofdrollen zien we veel gezichten uit de vorige musicals en ook in het ensemble zijn voornamelijk dezelfde mensen van de partij. David Davidse is goed gecast in de rol van Pinokkio’s geweten en verteller Pompidoe. Door Van Boeckel en Kristel Van Craen vormen als Fox en Trot een uitstekend komisch duo. Maike Boerdam is ontwapenend als juffrouw Anna en Frank Hoelen zet een zowel exentrieke als gevoelige Geppetto neer. De rol van Pinokkio is zowel bij Filip De Ceuster als Rob Teuwen in goede handen.

Met Pinokkio weet Studio 100 zich een stevige reputatie als musicalproducent aan te meten. De musical is van een beduidend hoger niveau dan de twee vorige, zowel op muzikaal vlak als op het gebied van de enscenering. Ook indrukwekkend is de het groeien van Pinokkio’s neus, ook al gebeurt dat niet altijd op de juiste momenten. Het fenomeen "familiemusical" begint zich stilaan een vaste plaats op te eisen in het musicallandschap. Pinokkio heeft die plaats zeker verdiend.

E-mailadres Afdrukken