Banner

KVS/Ro Theater

Meiskes en jongens

Brecht Hermans - foto's: Pan Sok - 25 april 2005

Elk huisje heeft zijn kruisje, geen onbekend thema in het theater. Maar wat als dat huisje een gigantische villa is, zwembad en uitgestrekt landgoed inbegrepen? Het antwoord op deze vraag zal niemand nog verbazen, net als dit stuk dat weinig nieuws te bieden heeft.

Arne Sierens keert terug naar het grote podium en neemt de Nederlandse regisseuse Alize Zandwijk met zich mee. Het resultaat is een soort tragikomedie waaruit de decadentie van de rijkere klasse moet blijken. Eén verhaallijn, over drie jongens die moeten studeren maar hun boeken al vlug aan de kant leggen voor een paar meisjes, is ontleend aan Shakespeare’s Love Labour’s Lost, een andere aan Sierens’ eigen Juffrouw Tania. Die laatste wordt zeer letterlijk hernomen, met inbegrip van de naam Tania, waardoor het gevoel dat je dit eerder hebt gezien gedurende heel de voorstelling voor oprispingen zorgt.

De sombere tragiek van de familie Declerck, een familie met geld maar zonder geluk, wordt overladen met een zware laag humor, waarbij sommige grappen nogal goedkoop zijn. Veel mensen vinden een Hollander die spreekt met zijn mond vol zodat de worst alle kanten opvliegt vast wel hilarisch, maar daarvoor kan je ook naar FC De Kampioenen kijken. Zelfs tijdens een aangrijpende monoloog van de oudste zoon van de familie Declerck, die van zijn vader niet eens meer in de villa mag komen, blijft de kolder nadrukkelijk aanwezig. De weinige emotionele momenten gaan op die manier jammerlijk kopje onder.

{image}Over de manier van acteren lijkt het regisseurskoppel het niet eens te zijn geworden. De mannelijke acteurs spelen natuurlijk, terwijl de moeder van het gezin een stereotiepe figuur is, verwijzend naar de koninklijke familie. En dan is er nog de merkwaardige casting van Katelijne Damen als Lieske, het jonge meisje van dienst: Damen speelt vol overgave, maar totaal onovertuigend; daarvoor zijn haar manier van spreken en acteren veel te theatraal.

Het enige wat echt overtuigt in deze voorstelling is het filmisch aspect: een sfeervolle belichting, een overweldigend scènebeeld — hoewel de verbazing over een echt zwembad op het podium al snel is uitgewerkt — en de muziek. Tijdens één van de zwaartepunten van het stuk zingen de acteurs hun ziel uit hun lijf op een Frans chanson, wat een sterk beeld oplevert, maar ook niet echt nieuw lijkt.

Hoewel Meiskes en jongens dus weinig kan verrassen, is het gelukkig wel zo dat de voorstelling niet gaat vervelen. Alle acteurs spelen constant hun eigen spel, ook als zij ergens op de achtergrond staan, waardoor te allen tijde wel iets te bekijken valt. Voor wie in een goed humeur is en met elke schuine mop kan lachen, maar toch iets anders wil dan Geert Hoste, is dit dan ook de ideale voorstelling.

Meiskes en jongens is nog tot eind april op tournee. Voor data, zie de speellijst.

E-mailadres Afdrukken