Banner

Variation Past Imperfect in Beursschouwburg

Gino Vandenborne - 18 september 2009

Wild van videowerk door nationale en internationale kunstenaars? Dan is de Beursschouwburg in de week van 7 tot 11 september de place-to-be. Daar vindt immers een side-kick plaats van Contour 2009, de vierde biënnale voor bewegend beeld. Curator is ook nu weer Katerina Gregos, van Griekse afkomst maar reeds een tijdje wonend in Brussel.

Eerste opmerking: Katerina Gregos is duidelijk iemand met een internationaal profiel en misschien heeft ze juist daardoor slechts één Belg geselecteerd voor Variation Past Imperfect : de eigenlijk nog piepjonge Jasper Rigole. Niet dat dit negatief uitvalt, want deze levert duidelijk ook één van de meest beklijvende bijdragen voor het geheel. In een videowerk van een half uur getiteld Paradise Recollected beschrijft hij onze huidige maatschappij in termen van het bekende Land van Kokanje uit de late middeleeuwen, u weet wel, ieder zal krijgen naargelang hij vraagt. Beelden die bijblijven, omwille van hun actualiteitswaarde in een economische crisis.

Tweede opmerking: de getoonde werken zijn echt wel zeer divers en ook van wisselvallige kwaliteit. De omkadering is vaak mede oorzaak hiervan. Zo kreeg het werk Forgotten Tactic van de Griek Yorgos Sapountzis met als thema het controversiële onderwerp van de cross-over tussen een gedenkteken voor Bismarck en Sol LeWitt’s Structure een centrale plaats toegewezen in de tentoonstelling, terwijl het rebelse karakter beter tot uiting gekomen was in de marge. Nog meer is dit het geval voor The Secret School van de eveneens Griekse Marina Gioti, met als onderwerp het bestaan van geheime ondergrondse scholen die mee de revolutie van 1821-1822 mogelijk maakten. De projectie hiervan op een groot cinemascherm maakt evenveel indruk als de verfilming in zwart-wit zelf. De rillingen komen vanzelf door combinatie van thema en gevolgde methodiek.

Het werk van de Canadese kunstenaar Zin Taylor is dan weer verscholen achter een zwart gordijn in een hoekje van de ruimte naast deze projectie. Deze reconstrueert in een eerste video de historie van Martin Kippenbergers eerste aanzet tot een metronet in het hoge noorden, maar de monotonie die eruit spreekt doet afbreuk aan de begeleidende muziek en beelden. In een tweede video vertaalt hij de inzichten van Broodthaers in een structuur in de omgeving van een gebouw waar Broodthaers een galerie actief was. Mooi idee, maar de presentatie via een monoloog eigent er zich niet helemaal toe.

Naast nog andere bijdragen van TJ Wilcox, Lene Berg en Rebecca Ann Tess en vier gefilmde performances van Yorgos Sapountzis, is de absolute smaakmaker de in Brussel wonende Spanjaard Angel Vergara, die een typisch Brusselse scène rond de entree van Straatman wonderlijk weet om te toveren naar een parodie op een intocht van Ensor.

Je verlaat de expo ongewild met een onvoldaan gevoel, hetgeen bij de grote Contour in Mechelen zeker niet het geval is. Een andere mix van de uitgenodigde kunstenaars gecombineerd met een andere benadering van de expo had waarschijnlijk wonderen gedaan.

E-mailadres Afdrukken