Banner

Isabel Allende

Het rijk van de gouden draak

Andy Van Pachtenbeke - 18 augustus 2003

Met Het rijk van de gouden draak, heeft Isabel Allende na Stad van de wilde goden het tweede deel van een avonturentrilogie afgewerkt. Voornaamste ingrediënten zijn opnieuw een tot de verbeelding sprekende omgeving en mythologische elementen.

Isabel Allende heeft naam gemaakt in de literaire wereld met grootse familiesaga’s (als nicht van de illustere Salvador Allende, voormalig president van Chili) en zinderende sfeerromans doordrongen van Zuid-Amerikaanse geuren en kleuren. Met deze trilogie wijkt ze daar bewust van af. Ze schrijft klassieke, rechtlijnige avonturenromans waarbij voor het eerst in haar werk het verhaal belangrijker is dan de sfeer die wordt opgewekt.

De jonge Amerikaan Alexander gaat met zijn oma, reisboekenschrijfster Kate Cold en zijn Braziliaans vriendinnetje Nadia op expeditie naar ’het Verboden Rijk’, een onbestemde boeddhistische staat ergens in de Himalaya. En, o fortuna, net als zij daar zijn, wordt het vreedzame koninkrijkje opgeschrikt door ontvoeringen en de diefstal van het onmetelijk kostbare ’beeld van de Gouden Draak’. Uiteraard gaan de westerlingen voorop in de zoektocht.

Wat volgt is een vrij voorspelbaar relaas van ontmoetingen met vervaarlijke sekteleden, afstotelijke yeti’s en verlichte monniken. Allende laat het dan ook niet na om halfslachtige boeddhistische wijsheden kwistig in het rond te strooien.

Het principe van de ouderwetse avonturenroman impliceert ook dat er van werkelijke diepgang in de karaktertekeningen niet veel te merken valt. Hoogstens wat clichématige zwart-wit schetsen die de personages innerlijk moeten definiëren.

Niettemin zijn er enkele heel geslaagde kanten aan het boek. Zo blijft de rijke vertelstijl van Allende uitdrukkelijk aanwezig. Als geen ander slaagt ze erin een vrij banaal verhaal toch boeiend te houden met taalnuances en woordkeuze. Dat de vage grens tussen gevoel en sentimentaliteit wel eens overschreden wordt, nemen we er dan graag bij.

Bovendien maakt Allende van de gelegenheid gebruik om de verschillen tussen het westerse materialisme en de oosterse spiritualiteit aan te kaarten. In het huidige globale maatschappelijke klimaat, mag dat als statement niet verwaarloosd worden. Zo blijft een spoor van haar vroegere, sociaal geëngageerde romans doorschemeren.

Het Rijk van de Gouden Draak is net als zijn voorganger in de trilogie geen hoogtepunt in het oeuvre van Isabel Allende. Het boek heeft meer weg van Indiana Jones op hoger taalkundig niveau getild. Voor de jongere lezers die de overstap maken tussen jeugd- en volwassenenliteratuur, is dit wellicht een aanrader. Voor de iets rijpere medemens kan het gelden als een leuk vakantieboek waarbij niet al teveel moet worden nagedacht. Wat ons betreft, mag Allende het laatste deel van de trilogie vlug afwerken zodat ze zich opnieuw kan wijden aan pareltjes zoals Het huis met de geesten en Eva Luna.

E-mailadres Afdrukken