Banner

Niccolo Ammaniti

Laat het feest beginnen!

Hildegart Maertens - 04 juni 2010

Niccolò Ammaniti is momenteel, samen met Paolo Giordano, de meest populaire Italiaanse auteur. Ammaniti staat bekend om de wijze waarop hij meerdere verhaallijnen volledig los van elkaar kan ontwikkelen, om ze uiteindelijk in het slot op verrassende wijze te versmelten. In avant-gardistische stijl gooit hij alle remmen los. Met zijn duizelingwekkende tempo leest Laat het feest beginnen! als een humoristische roman, helaas met een wrange nasmaak.

Fabrizio Ciba is een bestsellerauteur. Hij is waarschijnlijk een weergave van het beeld dat Ammaniti van zichzelf heeft, of beter: van de loser die hij had kunnen zijn. De man leeft van zijn charme en is zich bewust van de vele leegtes in zijn leven. Hij vertegenwoordigt de rijke wereld, de nouveaux riches zonder cultuur en zonder diepgang. Hij heeft af en toe een totaal dieptepunt waarin hij grijpt naar drank en vrouwen. Hij is bang om vergeten te worden en is jaloers op jonge schrijvers, die volgens hem meer te vertellen hebben. Paniek overvalt Ciba wanneer hij toevallig hoort dat de uitgeverij hem aan de kant wil schuiven, maar in zijn positie is hij totaal machteloos. De schrijnende taferelen die volgen, zijn tekenend voor de zwarte humor waar Ammaniti graag mee uitpakt.

Saverio Moneta, alias Mantos, is de andere hoofdpersoon en vertegenwoordigt de andere zijde van de sociale ladder: hij behoort tot de allerarmsten. Hij leeft ook in angst om vergeten te worden, maar de droom over een groot project waarmee hij de nationale media zou halen en na zijn dood een held zou worden, houdt hem op de been. In zijn dagelijks leven leidt hij een treurig bestaan: zijn vrouw kleineert hem en zijn schoonvader, voor wie hij werkt in een meubelbedrijf, overlaadt hem met verwijten. Als compensatie voor de dagelijkse vernederingen is hij leider van een kleine satanische sekte, samen met drie andere mislukkelingen.

Sasa Chiatti, een rijke bouwpromotor en meteen ook de derde protagonist van de roman, organiseert een feest in zijn opzichtige Villa Ada, waarop uitsluitend vedetten worden uitgenodigd. Mantos besluit met een list naar het feest te gaan om Larida, een zangeres, op satanische wijze te offeren en na zijn zelfmoord een held te worden. Terwijl het feest uit de hand loopt (we hadden eerlijk gezegd niet anders verwacht) wordt het park steeds excentrieker: een olifantenjacht, krokodillen in de vijvers, mensen die sterven en de electriciteit die uitvalt… niets is Ammaniti gek genoeg of hij schrijft het neer.

Volslagen mislukkelingen en absurde taferelen in overvloed, maar heeft Ammaniti ook werkelijk iets te bieden? Het minste wat te zeggen valt van Laat het feest beginnen! (wat een ironische titel overigens), is dat het boek soms bijzonder hilarisch wordt, zoals wanneer Mantos een zwaard koopt op Ebay dat thuis bij zijn vrouw wordt afgeleverd. Begin maar eens uit te leggen dat dit voor een satanisch offerfeest bedoeld is… Ook de scènes op het feest zijn werkelijk om duimen en vingers bij af te likken: Ammaniti legt de humor er heerlijk dik op en gaat voortdurend over de schreef, wat een bijzonder stoutmoedig en geestig eerste deel oplevert. Plots neemt het verhaal echter een totaal andere wending en verliest de roman alle voeling met de werkelijkheid. Bovendien valt de spanning weg en wordt Laat het feest beginnen! minder geloofwaardig. Ammaniti wilde blijkbaar bovenal een horrorverhaal schrijven, maar de acute drift waarmee hij bloederige taferelen op de lezer laat afkomen, is gewoonweg overdreven.

Ammaniti schrijft heel vlot en beeldend, en dat is misschien wel de grootste verdienste van de roman. Meer dan een boek is Laat het feest beginnen! een absurde komedie die zich voor de ogen van de lezer afspeelt. De beschrijvingen van de droefenis van Ciba en de labiliteit van Mantos zijn vermakelijk en hun ongelukkige leven is komisch beschreven, maar daar houdt het helaas mee op. Vanaf een zeker punt raakt Ammaniti het spoor totaal bijster en wordt de roman wat overdreven. Veel potentieel dus, maar in zijn geheel een beetje een tegenvaller.

E-mailadres Afdrukken