Banner

2011 volgens Ewoud

Ewoud Ceulemans - 25 december 2011




Top 10

1. Black Swan
Friedrich Nietzsches idee van de ultieme kunstvorm, waarbij het totaal irrationele Dionysische aspect op de perfecte manier wordt versmolten met de naar ordende zoekende ratio van het Apollinische, wordt door Darren Aronofsky bewaarheid in ' Black Swan': Natalie Portman incorporeerde in haar tour de force-prestatie zowel de gracieuze Witte als de sensuele Zwarte Zwaan. Aronofsky's beste tot dusver.

2. Drive
Het was moeilijk naast Ryan Gosling kijken dit jaar, maar u hoort mij niet klagen: alleen al voor zijn rol in 'Drive' verdient hij de status van klasbak. Een briljante heist movie met enkele, voor een keer geheel op hun plaats zijnde, postmoderne knipogen naar Eastwoods Man with no Name, de plot van Taxi Driver en de semiotiek van de klassieke Western.

3. La Piel Que Habito
Vele filmfans zullen het mij waarschijnlijk wel kwalijk nemen, maar ik ben altijd meer fan geweest van de ingetogen Almodóvar - die van 'Hable Con Ella' en 'Los Abrazos Rotos' - dan van de uitbundige jaren '80-Almodóvar - die van 'Mujeres al Borde de un Ataque de Nervios'. Ik was dan ook uiterst te vinden voor 'La Piel que Habito', een weloverwogen mix van melodrama, horror en suspense.

4. Blue Valentine
Ben ik de enige bij wie 'Blue Valentine' herinneringen aan 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' oproept? In ieder geval mikt deze film over twee geliefden die elkaar niet meer liefhebben recht op de hartstreek, en reken maar dat het pijn doet. Wederom een geweldige, ingetogen prestatie van Ryan Gosling, die niet moet onderdoen voor de Oscargenomineerde Michelle Williams.

5. Carnage
Na even alle middelmatige thrillertjes van de afgelopen jaren in hun hemd te zetten met het suspensemeesterwerk 'The Ghost Writer', werpt Roman Polanski nog een toppertje in de zalen met deze geweldige bewerking van het toneelstuk 'Le dieu du carnage'. Hoewel Polanksi's regie doeltreffend en bijzonder to the point is, is het de geweldige cast, met een schitterende Jodie Foster en Christoph Waltz op kop, die 'Carnage' mijn top vijf injaagt.

6. Rabbit Hole
Opnieuw een bewerking van een toneelstuk. De nieuwste van David Cameron 'Shortbus' Mitchell is klein maar krachtig, en voelt bijzonder authentiek aan. Zijn less is more-regie maakt van deze film over twee ouders die de dood van hun zoontje verwerken naar een van de toppers van het jaar, maar de film zal vooral herinnerd worden om de al even subtiele en krachtige prestatie van Nicole Kidman.

7. Rundskop
Aanvankelijk had ik het nogal moeilijk met de (over)hype die rond deze film werd gecreëerd, maar eerlijk is eerlijk: 'Rundskop' is de beste Vlaamse film in jaren, en één van de weinige films (of de enige?) van eigen bodem die zonder blozen tussen grote, buitenlandse kwaliteitsfilms kan staan. Eigenzinnig en gedurfd, maar vooral met verve ingeblikt en geacteerd: Matthias Schoenaerts' prestatie heeft al liters inkt doen vloeien.

8. Melancholia
Het is ietwat jammer, om niet te zeggen: dom, dat Lars von Trier - filmmaker van beroep, aandachtshoer van levenswijze - enkele al dan niet ludiek bedoelde nazistische uitspraken moest gaan doen, want er ontstond zoveel consternatie over dat iedereen vergat dat hij ook een film had gemaakt. Een mooie film bovendien, die het gratuit choquerende 'Antichrist' (gemaakt door de aandachtshoer in plaats van de cineast) rustig kan doen vergeten.

9. The Artist

Het was misschien gewoon voer voor cinefielen, maar voor iedereen die ietwat vertrouwd is met stille film en de cruciale periode die de cinema eind jaren '20 doormaakte, moet 'The Artist' een verademing geweest zijn. Geen special effects, geen 3D, geen kleur, geen geluid, geen breedbeeld, geen bekende acteurs of actrices, 'just me and my camera', moet Michel Hazanavicius gedacht hebben. Geef hem eens ongelijk.

10. Beginners
Er zijn een paar gouden regels waaraan een cineast zich moet houden, en wat ondergetekende betreft, mag de verplichte casting van Mélanie Laurent daar meteen aan toegevoegd worden. 'Beginners' was echter ook een eerlijke, mooie en met liefde gemaakte tragikomedie over een bejaarde man (Christopher Plummer) zich out als homo en sterft aan kanker, en hoe zijn zoon (Ewan McGregor) daarmee omgaat.

Zouden ook wel een plaatsje in de top 10 verdienen: 'Le Gamin au Vélo', 'The Invader', 'Winter's Bone', 'The King's Speech', 'Restless', 'Les Géants', 'Balada Triste de Trompeta', '50/50'.

Flop 5

1. The Smurfs
Ik heb hier al eens 1072 woorden aan vuilgemaakt, en dat was meer dan genoeg.

2. Johnny English Reborn
In een rechtvaardige wereld was 'Johnny English Reborn' niet alleen de slechtste film van het jaar, maar nu al die van het hele komende decennium. Die twijfelachtige eer gaat echter, naar ik vermoed, naar 'The Smurfs'.

3. The Roommate

Kreeg niet eens een review hier op enola, en geef ons eens ongelijk. Saai, flets, voorspelbaar, oppervlakkig, clichématig en ronduit filmonwaardig, dit teenage-horrorfilmpje over een psychopathische kotgenote.

4. Don't Be Afraid of the Dark
Waar gaat het naartoe met leuke, ouderwetse horror? Gelaaik nen drenkeling z'n eigen vastklampt aan een boei, zoals Clement Peerens zou zeggen, zo klampte het debuut van Troy Nixey zich vast aan flauwe clichés. We willen horror nog niet dood verklaren, maar het genre kreeg toch wat klappen te incasseren, naast 'Don't Be Afraid of the Dark' ook door 'The Roommate' en door...

5. Dream House

Grote namen, slechte film, om niet te zeggen dat dit gewoon een slechte vorm van amateurisme is. Regisseur Jim Sheridan ijvert inmiddels om zijn naam van de rol verwijderd te zien, en ook Daniel Craig en Rachel Weisz - die na de film aan hun eigen droomhuis zijn begonnen - distantiëren zich van elke verantwoordelijkheid.

Zouden de flop 10 volledig maken: 'Apollo 18', 'Quichote's Eiland' , 'Code 37 - De film', 'Red Riding Hood', 'Captain America: The First Avenger'.

En dan ook nog...

Films die helaas aan mijn blijkbaar niet zo alziende oog ontsnapt zijn: 'Never Let Me Go', 'A Separation', 'X-Men: First Class', 'Biutiful'.

Films die gelukkig aan mijn blijkbaar niet zo alziende oog ontsnapt zijn:
'Twilight: Breaking Dawn, Part 1', 'Abduction', 'Little Fockers', 'The Green Lantern', 'Bad Teacher', 'Conan', 'World Invasion: Battle Los Angeles', 'The Three Musketeers', 'Kung Fu Panda 2', 'Transformers 3', 'The Hangover: Part II' en nog een hoop andere rommel.

Meest overschatte film van het jaar:
'The Tree of Life'. De superlatieven die soms werden bovengehaald ('de mooiste beelden die ik ooit op het witte doek zag', dixit FilmTotaal) waren er zover over dat ik me ongemakkelijk begon te voelen.

Teleurstelling van het jaar:
'We Need To Talk About Kevin'. Slecht was die zeker niet, maar na alle positieve kritieken waren mijn verwachtingen hooggespannen, en uiteindelijk was de prent zo afstandelijk dat ik er warm noch koud van werd.

Mooiste begingeneriek van het jaar:
een ex aequo tussen het postmodernisme van 'Balada Triste de Trompeta' en de ode aan de strip van 'The Adventures of Tintin'.

Hoogste 'Ik heb hier geen goesting in'-gehalte:
Anthony Hopkins in 'Thor'. De man stond er zo flets en automatisch te acteren dat ik er moe van werd.

Meest voorspelbare bedoening van het jaar:
De Oscaruitreiking. Geeuw.

Meest memorabele quote van het jaar:
'Everything was threedimensional this year. Except the characters of 'The Tourist'. Ricky Gervais was vorig jaar scherper dan ooit, en mag - praise the Lord! - dit jaar opnieuw de Golden Globe-uitreiking presenteren.

Grootste inwendige lach:
'Me? That doesn't make any sense. I don't smoke, I don't drink. I recycle.' De immer fantastische Joseph Gordon-Levitt kan niet geloven dat hij kanker heeft. ('50/50')

Grootste uitwendige lach:
Kate Winslet die on screen Jodie Fosters salontafel en kunstboeken onderkotst. ('Carnage')

Ontdekking van het jaar:
Kwalitatief gezien: het acteertalent van Jennifer Lawrence in 'Winter's Bone'. Esthetisch gezien: de lach van Bryce Dallas Howard in '50/50'.

Guilty pleasure van het jaar:
'The Troll Hunter'. Een uiterst vermakelijke en compleet over-the-top Deense komedie, die vrolijk de draak steekt met het concept van de found-footage film.

Ik reserveer al een cinemastoeltje voor:
'Shame', van Steve McQueen, met Michael Fassbender en Carey Mulligan in de hoofdrol, 'The Amazing Spider-Man' (vooral uit nieuwsgierigheid naar Marc Webb en Andrew Garfield) en vooral 'The Great Gatsby', gebaseerd op het gelijknamige (en schitterende) boek van F. Scott Fitzgerald, geregisseerd door Baz Luhrmann, en met Leonardo DiCaprio en alweer Carey Mulligan.

Ik word al compleet suïcidaal bij de gedachte aan:
de 3D-editie van 'Star Wars: The Phantom Menace'.
E-mailadres Afdrukken
 
2011 volgens Ewoud

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST