Banner

Vlaanderen m'n land

de boom van de Vlaamse film

Dennis Van Dessel - 19 december 2009


Op één vlak zijn we allemaal Flamingant, blijkbaar (gelukkig maar op één): als er een Vlaamse film speelt, gaan we er massaal naar kijken. Een veelbelovend stel nieuwe regisseurs en een frisse aanpak, die niet vies is van publieksvriendelijkheid, heeft daar allicht veel mee te maken.

1. De Zaak Alzheimer (2003)
Vind 'm goed, vind 'm slecht, vind 'm overschat, maar in ieder geval, met zo'n 750.000 bezoekers was 'De Zaak Alzheimer' een monstersucces, waarmee Erik Van Looy bewees dat een degelijke Vlaamse policier echt wel mogelijk was. We hebben sindsdien op zo'n 800 BMW's gepist. Schatten we.

2. Steve + Sky (2004)
Felix van Groeningen leverde met zijn debuut meteen een visitekaartje af om u tegen te zeggen: eigenzinnig, jong en hip. Het verhaal en de karakteriseringen stonden nog niet helemaal op punt, maar de stijl ervan maakte wel meteen duidelijk dat we van Groeningen in het oog moesten houden. En terecht: de regisseur groeit nog met elke film die hij maakt.

3. Team Spirit (2000 - 2003)
Een film die meteen symbool kan staan voor het hele oeuvre van snelfilmer Jan Verheyen: luchtig, oppervlakkig en gemaakt voor supersnelle en supermakkelijke consumptie. Nochtans kunnen we er niet om heen: Verheyen is de meest productieve regisseur van Vlaanderen, en zijn films lokken altijd volk. Het is dus eigenlijk uw eigen schuld. En eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat 'Dossier K' heel goed meeviel.

4. Any Way the Wind Blows (2003)
Tom Barman, die bescheiden jongen uit Antwerpen die af en toe al eens een plaatje maakt, verdeelde het publiek in lovers and haters met zijn filmdebuut. Een zinderende ode aan 't stad aan 't Scheld, goed geobserveerd, geestig en memorabel. En zou er ondertussen nu al iet nief van Kiss binnen zijn?

5. Dirty Mind (2009)
Pieter Van Hees maakte zijn debuut met 'Linkeroever', een nogal oneffen film die vreemde sprongen maakte, maar het was wel duidelijk dat hij wat in huis had. En dat bewees hij met 'Dirty Mind', een meeslepende, rock 'n roll tragikomedie met een schitterende Wim Helsen, die altijd klaar staat voor een search and destroy met zijn axis of evil.

6. Ex Drummer (2007)
Jong, hip en in your face: 'Ex Drummer' wil het allemaal zijn, maar in de praktijk zit je gewoon anderhalf uur lang te kijken naar mensen die heel hard roepen om geen enkele aanwijsbare reden. Regisseur Koen Mortier wil zo graag choqueren, dat is niet te doen, maar kan niet vermijden dat het patserige toontje van zijn film al snel tegensteekt.

7. Dagen Zonder Lief (2006)
Kleine jongens worden groot en Felix van Groeningen promoveerde naar de club van volwassen filmmakers met 'Dagen Zonder Lief'. Een sterker scenario (met dank aan Arne Sierens) en minder profileringsdrang maakten hier een verdomd schone film van.

8. Small Gods (2007)
Weinig gezien en zeker niet perfect, maar wel razend interessant, deze vreemde vertelling van de broers Karakatsanis. Enkel geschikt voor avontuurlijke filmfans, maar knap gefilmd en met een sterke Steffi Peeters in de hoofdrol.

9. Loft (2008)
Erik Van Looy overtrof zijn eigen record en maakte de meest succesvolle Vlaamse film aller tijden met 'Loft'. Een gladde whodunit die nu ook weer niet zó memorabel is, maar gewoon door z'n populariteit al een mijlpaal, en ongetwijfeld ook een indicatie van wat we in de toekomst nog kunnen verwachten van de Vlaamse cinema. Iedereen gaat nu de volgende 'Loft' willen maken.

10. De Helaasheid der Dingen (2009)
Ja, Felix van Groeningen heeft drie films gemaakt en ze staan er alledrie in. Dat komt omdat al die films een stap vooruit betekenden en alledrie een sterke identiteit hebben. Deze verfilming van de best-seller van Dimitri Verhulst is een nostalgische, eerlijke prent die meer zegt over de Vlaamse cafécultuur dan je misschien zou willen aanvaarden.

Keer terug naar het decennium-overzicht!
E-mailadres Afdrukken