Banner

Tien om te zien

De tien Cannesfilms waar wij halsreikend naar uitkijken

Barbara Van Ransbeeck - 13 mei 2009





Van 13 tot 24 mei zwaait sproetendiva Isabelle Huppert als juryvoorzitster de plak over de Croisette voor de 62e editie van het Filmfestival van Cannes, dat opent met 'Up', het zo-goed-als-zekere-Pixarwonder en afsluit met de biopic 'Coco Chanel and Igor Stravinsky' waar u vooral van moet onthouden dat Mads Mikkelsen eindelijk (eindelijk!) nog eens in een film speelt. Daar ergens tussenin wordt volgend snoep voor de palmen gegooid, de tien die wij héél graag willen zien:


1. THE IMAGINARIUM OF DR PARNASSUS - Terry Gilliam
De nieuwe Terry Gilliam zal natuurlijk vooral de eeuwigheid ingaan als de laatste film van Heath Ledger. Toen the Joker in het midden van de opnames van Parnassus zijn kaarsje uitblies, werd zijn personage niet geschrapt, hij onderging slechts 'enkele' lichamelijke transformaties. Zo komt het dat Tony, de held die Dr Parnassus (Christopher Plummer), een rondreizende theatermagiër moet helpen bij het redden van zijn dochter uit de klauwen van de duivel, uiteindelijk door vier verschillende acteurs wordt gespeeld: Legder, Johnny Depp, Jude Law en Colin Farrell. Alleen al die verwisseltruc (en toegegeven ook al dat sexy mannenvlees) prikkelt als een zoete geur in onze neus. De eerste beelden zien er alvast beloftevol en bevreemdend mooi uit, zoals alleen Terry Gilliam ze in zijn Baron Munchausen theaterkamertje tot leven kan wekken ...

2. THIRST - Park Chan-wook
Bij het horen van zijn naam alleen al geeft onze talentenzendertje kortsluiting met de grote K. Park Chan-wook, de man van strak gestileerde kleppers als 'Oldboy' en 'I'm a cyborg but that's ok' is gewoon onze favoriete Koreaan ooit. Het verhaal van 'Thirst'? Een priester (gespeeld door de stuntelige vader uit 'The Host') verandert door een medisch experiment in een vampier en worstelt naast een plotse onlesbare dorst, ook met existentiële twijfels. Een vampierenfilm in de competitie in Cannes? Sinds het Zweedse pareltje 'Let the right one in' zijn onze vooroordelen over het genre verdwenen als sneeuwwitje voor de zon. Alles is mogelijk. Zelfs een Gouden Palm.

3. DE HELAASHEID DER DINGEN - Felix Van Groeningen

Dat onze Vlaamse trots een bestseller als 'De Helaasheid der Dingen' onder handen neemt, is een dubbele zegen. Het pakkende boek van Dimitri Verhulst smeekt met zijn geschifte gebeurtenissen gedrenkt in typisch oer-Vlaamse sfeer niet alleen om verfilmd te worden, Van Groeningen verdiende ook eens een scenario waar wat pak aan is. Balancerend op de grens tussen grappig en tragisch, zullen de fratsen van de familie Verhulst, zelfs in de sectie 'Un certain Regard' de harten van de rest van de wereld weten te doen smelten. De geboorte in Vlaanderen is uitgerekend voor ergens in oktober, mijn kop eraf als dat geen filmfestival van Gent wordt… nog veel te veel keer slapen dus.

4. MOTHER - Bong Joon-Ho
Genrefilms met een extra dimensie en een serieuze kwinkslag, daarvoor staat Bong Joon -Ho bekend. Met 'Memories of Murder' durfde hij een moord laten oplossen door rechercheurs die vooral talent hadden voor het uitwissen van aanwijzingen, 'The Host' was naast een monsterfilm ook een raak familieportret en ook 'Mother' blijkt dieper te graven dan een whodunit. Of vindt u het gebruikelijk dat een moeder zelf op onderzoek trekt wanneer haar zwakzinnige zoon achter de tralies belandt op verdenking van moord?

5. INGLOURIOUS BASTERDS - Quentin Tarantino
Cannes houdt van Tarantino en Tarantino houdt van Cannes, maar houden wij nog altijd van Zijne Gekinnebakte na de uitschuiver genaamd 'Death Proof'? Nog altijd genoeg om lichtjes opgewonden te geraken van Tarantino's eerste oorlogsfilm 'Inglourious Basterds', zoveel is zeker. Laat ons hopen dat de zelfbewust coole dialogen, het viscerale geweld en het vette accent van een badass Brad Pitt garant staan voor een return to form voor de regisseur die zijn carrière (Gouden Palm voor 'Pulp Fiction') toch grotendeels te danken heeft aan de vrijgevigheid van de Croisette.

6. PANIQUE AU VILLAGE - Stéphane Aubier & Vincent Patar

Ook zo'n fan van het reclamespotje 'Oui, allo?' van Cinéart met de cowboy, de indiaan en het paard? Dan is er goed nieuws: de Belgische kneders Stéphane Aubier & Vincent Patar hebben met de speelgoedventjes een hele avonturenfilm in elkaar gebokst. Koeien die met parachutes uit een vliegtuig springen? U kan het zo gek nog niet bedenken of cowboy en indiaan hebben het meegemaakt om het te kunnen navertellen. Het hilarisch curiosum van plastiek en plasticine komt bij ons in de zalen op 17 juni. Oui, allo! Dat is niet zo lang meer, inderdaad.

7. ANTICHRIST - Lars Von Trier

De duivelse krachten die Von Triers hoofd eerder in een depressieve dwangbuis en tijdelijke werkonbekwaamheid hielden, zijn verjaagd. Hij heeft ze wellicht van zich afgeschreven met 'Antichrist'. Een goede ouwe horrorfilm over een koppel (Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg) dat de wijde natuur in trekt om er het verlies van hun kindje te verwerken. Griezelige stiltes, krekels die toch niet zo vredig blijken te zoemen dan eerste gedacht en verwijzingen naar de tuin van Eden, erg origineel klinkt het allemaal niet, maar kom, het affiche ziet er verdomd cool uit. Go, Lars!

8. TAKING WOODSTOCK - Ang Lee
De titel klinkt niet echt orgastisch aantrekkelijk en lijkt eerder iets voor Cameron Crowe, maar Ang Lee zou zijne veelzijdigheid zelve niet zijn als hij uit dit immense muziekfestival geen klein, persoonlijk en pakkend coming-of-ageverhaal kon puren. We zoemen in op de man bij wie het allemaal begon: een jonge ambitieuze Jood die in 1969 het grasveld ter beschikking stelt van de love, peace and roes van zijn generatie. De soundtrack kan alvast niet meer stuk.

9. DRAG ME TO HELL - Sam Raimi

Ook een beetje teleurgesteld buitengestrompeld na 'Spider-Man 3'? Wel, Sam Raimi ook. Om de blockbusterblues van zich af te schudden keert Raimi terug naar de horrorroots met het geweldig getitelde 'Drag Me to Hell' waarin keun Alison Lohmans saaie leventje een hel wordt na een zigeunervloek. Groovy. Waarom kunnen wij niet wachten? Omdat we niet kunnen blijven wachten op die lang aangekondigde 'Evil Dead 4' en/of 'The Evil Dead'-remake. Omdat Sam Raimi zich ongetwijfeld rot zal geamuseerd hebben met zijn terugkeer naar het genre waar het allemaal begon. En omdat Alison Lohman een keun is. Of hadden we dat al gezegd?

10. AGORA - Alejandro Amenábar

De opvallendste eend in de bijt dit jaar is wel Amenábar. Onze held van tranendal 'Mar Adentro' en verdraaid straffe griezelklassiekers als 'Tesis', 'The Others' en 'Abre los Ojos' blaast met zijn Romeins historisch drama alleszins een fris windje door de palmbomen van Cannes. Mannen in te korte rokjes en sandalen … kan hij ons bekeren? Met Rachel Weisz als filosofielerares zou dat een koud kunstje moeten zijn. En anders kunnen we nog altijd mooie plaatjes kijken: er is genoeg geld in de productie gepompt om Romeins Egypte zo realistisch mogelijk tot leven te wekken. Wij poetsen alvast onze ooh's en aah's op en werken aan onze pleinvrees.

E-mailadres Afdrukken
 
Tien om te zien

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST