Banner

Zesde keer goeie keer

Scorsese wint op de Oscars!

Dennis Van Dessel - 26 februari 2007


Onder normale omstandigheden zit ik nu met rode oogjes mijn conclusies uit te schrijven, nadat ik een hele nacht lang voor m'n tv heb gekampeerd om live het kitschfestijn te volgen dat Oscars heet. Dat is een traditie geworden: je weet dat het onzin is, je weet dat het klef is en dat het eigenlijk allemaal getuigt van ongelooflijk slechte smaak... maar dammit, het is ook plezierig.

Maar niet dit jaar, aangezien Kanaal Twee zoals gebruikelijk wél de rechten had om de ceremonie uit te zenden, maar simpelweg besloot om dat niet te doen. Omdat ook de BBC, zoals wel vaker de laatste jaren, geen zin had om wakker te blijven, wilde dat dus zeggen dat de filmliefhebbers onder ons voor het eerst sinds 1998 op hun kin konden kloppen. (Als er iemand van Kanaal Twee dit leest en zin heeft om te reageren: ik wil dolgraag horen waarom Vlaanderen geen uitzending verdiende.)

Een dikke week geleden lieten we al weten wat onze pronostiek was voor de Oscars. Hadden we gelijk? Gedeeltelijk. Gezien de vrij grote verscheidenheid in genomineerde films, hadden de meeste mensen verwacht dat de prijzen verdeeld zouden worden: Scorsese beste regisseur, maar 'Babel' of zelfs 'Little Miss Sunshine' beste film; zoiets. Maar nee, 'The Departed' ging met de belangrijkste prijzen lopen: beste film, regisseur én (wat toch wel een echte verrassing was) ook beste scenario. 'Babel' viel volledig buiten de prijzen, evenals 'Letters From Iwo Jima', die het moest stellen met een prijs voor sound editing (nu niet direct iets waar je van zult wakker liggen).

Bij de acteurs verliep alles wel zoals verwacht: Forest Whitaker won voor 'The Last King of Scotland' en Helen Mirren voor 'The Queen' - wat had je dan gedacht? Ook Jennifer Hudson was in feite al zeker van haar zege voor 'Dreamgirls'. De enige acteursrace die minder voorspelbaar was, was die voor beste acteur in een bijrol. Alan Arkin haalde het, voor zijn rol als vuilbekkende opa in 'Little Miss Sunshine', hoewel wij eigenlijk zaten te duimen voor Djimon Hounsou.

De enige andere grote verrassingen waren 'Das Leben der Anderen', die grote favoriet 'Pan's Labyrinth' klopte als beste buitenlandse film, en het feit dat 'Dreamgirls' drie van de vijf nominaties had voor beste song, maar niét won. Die eer ging naar 'I Need To Wake Up' uit 'An Inconvenient Truth' (die, zoals voorzien, ook beste documentaire won).

Maar goed, dé sensatie van de avond was natuurlijk Martin Scorsese, die na vijf keer genegeerd te zijn, eindelijk z'n gouden ventje mocht komen afhalen. Daarmee kan de discussie "kreeg hij hem voor de verkeerde film?" meteen beginnen. Nay-sayers die redeneren dat Scorsese in het verleden al veel betere films heeft gemaakt en dat zowel Alejandro Gonzalez Inarittu als Paul Greengrass eigenlijk meer recht hadden op de oscar dit jaar, hebben objectief gezien best een beetje gelijk. De winst van Scorsese was een sympathy vote, omdat ze zich - terecht - geneerden nadat ze hem al zo dikwijls vernederd hadden. 'Rocky' in plaats van 'Taxi Driver'? 'Ordinary People' in plaats van 'Raging Bull'? Zelfs 'Dances With Wolves' in plaats van 'Goodfellas'? Zoals onze noorderburen zouden zeggen: ammehoela. Normaal gezien heb ik het niet zo begrepen op dit soort van sympathy votes, maar in het geval van Scorsese maak ik graag een uitzondering: de man zou eigenlijk al een setje van vijf of zes moeten hebben. En 'The Departed' was natuurlijk ook gewoon een goeie film, daar niet van.

De speeches van de winnaars en misschien een paar andere opvallende momentjes zullen vast wel ergens op het internet te bekijken zijn, en daarmee moeten we het dan stellen. Het niet uitzenden van de show dit jaar past helemaal in de systematische verwaarlozing van het medium film op de Vlaamse tv: een filmprogramma (al dan niet kritisch) hebben we niet, ook niet op cultuurzender Canvas. Enkel op een regionale zender kun je al eens iets meepikken. Kortfilms krijg je ongeveer één keer per jaar in het holst van de nacht te zien (kwestie van ons jong talent te steunen) en ook gewone mainstream films worden maar al te vaak geprogrammeerd op onmenselijke uren (ofwel 's middags, ofwel 's nachts, maar zelden in prime time, want dan moeten de Pfaffs en Van Wantens van deze wereld ongegeneerd hun ding kunnen doen). Wij danken en loven de Heer van Films voor het bestaan van de dvd, want als je het van de tv moest hebben, kreeg je enkel 'Anaconda' en 'Batman' keer op keer te zien. Met veel reclame ertussen, dat spreekt.

Een lijstje van de genomineerden en de winnaars vindt u hier!

E-mailadres Afdrukken
 
Zesde keer goeie keer

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST