Banner

The Walking Dead

Seizoen 1

4.0
Raf Njotea - 09 november 2011






104 keer. Zo vaak is de wereld ondertussen al op een haar na aan haar eind gekomen. Niet dat ik het nageteld heb, maar afgaande op het aantal postapocalyptische zombiefilms en -tv-producties die we het voorbije decennium op ons bord gekregen hebben, moet het toch zoiets zijn. De vier (!) 'Resident Evil' films, 'Dawn of the Dead' en zijn satirische broertje 'Shaun of the Dead', '28 Days Later' en diens sequel '28 Weeks later', 'I Am Legend', enkele onafhankelijke producties zoals 'The Zombie Diaries' en 'Colin' en de niet onaardige tv-serie 'Dead Set' uit 2008. Jongste telg in de wildgroei: het in 2010 verschenen 'The Walking Dead'.

Waar is de relevantie, hoor ik u denken, en ik kan u geen ongelijk geven nadat de meerderheid van die postapocalyptische zombiefilms ondode bagger bleek. Er is nochtans een verschil tussen 'The Walking Dead' en die andere producties: de serie werd ontwikkeld door Frank 'The Shawshank Redemption' Darabont. Bovendien is ze gebaseerd op de niet onaardige gelijknamige reeks comics van Robert Kirkman. Dat is natuurlijk geen garantie op succes, maar het gaf mij in elk geval de moed om me nog één keertje door een hinkende massa hersenloze bloedfetisjisten heen te worstelen.

Politieagent Rick Grimes (Andrew Lincoln) wordt wakker in een ziekenhuiskamer in een in allerijl verlaten ziekenhuis. Wanneer hij buitenkomt, vindt hij een verlaten stad waar soldaten en tanks een duidelijk heftige strijd verloren schijnen te hebben. Daar is iets niet pluis en Grimes vertrekt meteen naar het huis waar hij met zijn vrouw en zoontje woonde. Hij treft het leeg aan. De eerste overlevenden die hij tegenkomt, zijn een vader en diens zoon. Nadat Grimes van hen het gerucht verneemt dat de Centers for Disease Control, het belangrijkste Amerikaanse overheidsorgaan dat zich bezighoudt met besmettelijke ziektes, een groep survivors zou huisvesten nabij haar hoofdkwartier in Atlanta, twijfelt hij geen seconde.

Een vergelijking dringt zich op. In het begin roept het verhaal wel heel klare echo's op van de succesformule waarmee '28 Days Later' het genre in 2002 een beetje opnieuw uitvond. Man ontwaakt uit coma, onbewust van wat de mensheid overkomen is, treft buiten een desolaat, apocalyptisch landschap aan en voelt zich even moederziel alleen op de wereld. De serie slaat uiteindelijk gelukkig een andere weg in, al is het voorgeslacht nooit ver weg. Darabont benut de tijd die hij als tv-maker meer ter beschikking heeft dan als filmmaker, zoals het hoort, om het verhaal aan te dikken en de menselijke psyche te ontleden. Een mooi voorbeeld: de twee Einzelgänger die Grimes als eerste tegenkomt hebben zich niet zomaar thuis verschanst. Ze lijken het verleden niet achter zich te kunnen laten. Even later leert Grimes dat de vrouw des huizes onlangs werd geïnfecteerd en dat ze elke avond naar het huis terugkeert - als zombie welteverstaan. Bijna letterlijk een ghost of the past die het tweetal achtervolgt en waarvan ze maar geen afscheid kunnen nemen. Het moet ondraaglijk confronterend zijn.

Tegen het midden van het (zes afleveringen tellende) eerste seizoen maken we fatsoenlijk kennis met de andere personages: de inventieve Glenn (Steven Yeun); Grimes' vroegere sheriff, partner en beste vriend Shane Walsh (Jon Bernthal); zijn vrouw Lori (Sarah Wayne Callies) en nog enkele anderen, die een soort tijdelijke kolonie opgebouwd hebben in de bossen nabij Atlanta, afgesloten van de rest van de wereld. Voedsel en basishygiëne zijn al lang geen vanzelfsprekendheden meer. Er rijzen onvermijdelijk spanningen, zoals je die in een geïsoleerde groep mensen per definitie krijgt. Bovendien weet blijkbaar niemand waar het virus vandaan komt en wat er tijdens de uitbraak juist misgelopen is. Een beetje vergelijkbaar eigenlijk met een groep mensen die op een onbewoond eiland terecht komen waar een erg mysterieuze sfeer hangt. Hey... wait a minute!

'The Walking Dead' doet haar best om origineel uit de hoek te komen, maar slaagt daar jammer genoeg pas echt in tegen het einde van het eerste seizoen. Dan pas krijgt de serie een eigen stem die luid genoeg klinkt om de vroegere déjà-vumomenten, die aanvankelijk zo nadrukkelijk aanwezig waren dat je het verhaal niet anders kon zien dan als oude wijn in nieuwe zakken, te overstijgen.

In de Verenigde Staten is 'The Walking Dead' te zien op het kabelnetwerk AMC, thuisbasis van goudhaantjes 'Mad Men' en 'Breaking Bad'. Op visueel vlak moet de serie zeker niet onderdoen voor de Grote Twee - denk aan het iconische beeld van Grimes die te paard een verlaten Atlanta binnenrijdt. Ook de gore wordt koelbloedig realistisch in beeld gebracht, al beginnen die afgeborstelde special effects van bloedslierten en hersenklodders na de vijftiende doorboorde zombiekop nogal gratuite over te komen. Ook op andere vlakken valt de serie op een paar spijtige schoonheidsfoutjes te betrappen, gaande van de nutteloze flashforward waarmee de eerste aflevering opent, over enkele bij de haren gesleurde nevenplots zoals die van de latinobende met het hart op de juiste plaats of die van grafdelver Jim, tot Andrew Lincoln die hoofdpersonage Rick Grimes niet altijd even overtuigend weet neer te zetten.

'The Walking Dead' is ongetwijfeld meer dan laagdrempelig entertainment. Voor de metaforici onder u valt in het virus zelfs een diepgewortelde angst te lezen voor pandemieën en terrorisme die ons tijdperk beheerst. Herinner u de varkens- en vogelgriephysterie, SARS en de anthraxbrieven die de VS kort na de millenniumwisseling teisterden. Het feit dat de (zwaar beveiligde) Centers for Disease Control zo'n centrale plaats innemen in het verhaal lijkt dat te ondersteunen. Voor wie bekend is met de geschiedenis van AIDS in de Verenigde Staten en de weinig glamoureuze rol die de Amerikaanse overheidsinstellingen voor gezondheidszorg daarin gespeeld hebben, is ook die link niet snel te overzien. Voor de doorsnee kijker echter zijn zulke parallellen van secundair belang. Een sterk, origineel verhaal is waar het in de eerste plaats om draait. En net op die punten komt 'The Walking Dead' te laat op kruissnelheid, waardoor de toch wel meeslepende finale niet helemaal tot haar recht komt. Je blijft een beetje onvoldaan achter. Meer dan laagdrempelig entertainment, ja, maar of het ook meer is dan 'Lost' meets zombies zal het tweede seizoen moeten uitwijzen...
E-mailadres Afdrukken
 
The Walking Dead

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST