Banner

Friday Night Lights

7.0
Raf Njotea - 09 november 2011




Eind 2006 verscheen in Amerika 'Friday Night Lights' op de buis. De pers haalde vrijwel vanaf de eerste aflevering de loftrompet boven, maar de kijkcijfers waren niet navenant. Een dikke vier jaar later, voorjaar 2011, werd de finale van het vijfde en laatste seizoen uitgezonden. De critici bleven grotendeels enthousiast, het publiek bleef grotendeels weg. 'Friday Night Lights' had zijn imago tegen. Om redenen die niet helemaal maar toch een beetje te doorgronden zijn (ik zet mijn geld in op een weinig overtuigende historiek), slaan sportseries bijna per definitie niet aan bij de zichzelf respecterende tv-liefhebber. Tel daarbij dat 'Friday Night Lights' niet zomaar over het gewone American football maar over high school football gaat, en je kunt het beestje bijna bij voorbaat begraven. Yet another pretentious teen drama, daar zaten we echt niet op te wachten.

Ook mijn voornemen om 'Friday Night Lights' zelfs maar in overweging te nemen, kwam er pas nadat ik een archiefkast aan lovende reacties bijeengelezen had waarin me herhaaldelijk verzekerd werd dat het eigenlijk veel minder een American footballreeks is dan een serie over de levens en dromen van jonge mensen in een klein plaatsje in het achterland van de Verenigde Staten. Uiteindelijk was het de ferm in de spotlight gezette finaleaflevering die de doorslag gaf. Allez vooruit...

Het kleine plaatsje waarvan sprake is het fictieve Dillon, Texas, een typisch Amerikaans binnenlandstadje dat zich nooit uit de sleur van de middelmaat zal kunnen trekken. Elke week bolt het leven van de bewoners er tegen een weinig opwindend tempo naar vrijdagavond toe, wanneer de stadionverlichting aanspringt voor de match van de Dillon Panthers, het American footballteam van de lokale middelbare school. De Panthers zijn de trots van heel Dillon, wat kersvers hoofdcoach Eric Taylor (Kyle Chandler) de nodige druk op de schouders legt. Zijn enige te behalen objectief is de Panthers naar het state championship leiden, waarin de beste high school teams van Texas mogen opdraven. Dat is zeker geen onmogelijke opdracht aangezien hij kan rekenen op enkele meer dan gemiddeld getalenteerde spelers. Quarterback Jason Street (Scott Porter) en running back Bryan 'Smash' Williams (Gaius Charles) wacht een grote toekomst in de NFL, Tim Riggins (Taylor Kitsch) is dan weer één van de beste fullbacks van Texas. Alles verandert wanneer Jason Street in de eerste match van het seizoen een slechte tackle uitvoert en als dood op het gazon blijft liggen. Problemen voor coach Taylor, die vanaf nu nog harder zal moeten knokken voor elke overwinning. Hij wordt verplicht Matt Saracen (Zach Gilford), een verlegen jongen met een serieus gebrek aan zelfvertrouwen, QB1 te maken, waardoor die de enorme schoenen van sterspeler Street moet proberen te vullen - terwijl de hoop van heel Dillon op hem rust.

Het moet gezegd: de eerste aflevering is niet helemaal een schot in de roos. De introductie van haast alle personages (en dat zijn er veel) gemengd met de introductie in de wondere (doch voor ons Europeanen helaas grotendeels onbekende) wereld van American football resulteert in een overdaad aan informatie die je een beetje verloren achterlaat. Nadien schiet de serie wel in gang. Vooral de aanstelling van coach Taylors vrouw Tami (een uitstekende Connie Britton) tot guidance counselor van de school enkele afleveringen ver in het eerste seizoen is een briljante zet van de scriptschrijvers, een slimme manier om de kijker van het sportveld weg en in de school binnen te trekken. Dat stelt de tegenstelling scherp tussen de Panthers, zoals coach Taylor hen kent, en hun sterfelijke alter ego's van op de schoolbanken waarmee zijn vrouw te maken krijgt. Niet alleen voelt de inkijk in de persoonlijke levens van de tieners daardoor veel natuurlijker aan, het legt ook hun onderliggende tragiek bloot. Zolang ze hun football jackets dragen, zijn de spelers sterren. Heel Dillon kent en verafgood hen, ze hebben drie rally girls en twee cheerleaders aan elke vinger. Maar als de lichten uitgaan, gaapt de duisternis. Wat komt er nadien? Een enkeling zal het maken in de NFL, sommigen kunnen gaan studeren, maar de harde waarheid is dat de meesten van hen zullen blijven hangen en langzaam maar zeker zullen veranderen in hun ouders.

De serie is gebaseerd op een gelijknamige film gebaseerd op een gelijknamig boek gebaseerd op de jeugd van auteur H. G. Bissinger als speler van het high school footballteam van een middelbare school in Odessa, Texas. Het is hoogstwaarschijnlijk daaraan dat de serie haar serene realisme te danken heeft. Quarterbacks, game nights, cheerleaders, scholarships; begrippen die wij enkel kennen van Hollywood, maar die in de States deel uitmaken van het collectieve geheugen van de oudere generatie. Op elke middelbare school waren sporters de helden van het moment waarop enkel de meest zelfbewuste alternatievelingen en de grootste nerds niet jaloers waren. Van het naïeve idealisme dat hun roem eeuwig zou zijn, blijft later veelal weinig over. De sterren van weleer eindigen vaker aan de naftpomp dan op de Superbowl, wat op schoolreünies niet zelden leidt tot bitterzoete nostalgie.

De nederigheid en eenvoud waarmee het leven in Dillon in zijn futiliteit én in zijn schoonheid wordt afgebeeld, is schaars in tv-land. Een verhaallijn zoals die van Eric en Tami Taylor, waarin eigenlijk niets gebeurt, kom je echt niet meer vaak tegen. Tijd om het over de andere personages te hebben, is er niet, maar onthoud dat zelfs de "vrienden van" uiteindelijk zullen uitgroeien tot volwaardige personages in hun eigen recht. Het eerste seizoen is daardoor een van de meest pakkende en toch toegankelijke programma's die de afgelopen jaren op het kleine scherm zijn verschenen en verdient op zich de hoogste score. Eens zo jammer dan dat er in de latere seizoenen enkele uitschuivers opduiken, die het niveau van seizoen één onherstelbaar naar beneden halen. De serie verliest daardoor niet enkel haar realisme, maar ook haar onschuld en haar urgentie.

Net zoals in het echte leven liggen sport en emotie in 'Friday Night Lights' dicht bij elkaar. In een fractie van een seconde kan blijdschap omslaan in verdriet, pessimisme in euforie. En dat geeft, misschien onverwacht, ontzettend ontroerende tv. Want hoe groot de rol ook is die American football in de serie speelt, 'Friday Night Lights' gaat in de eerste plaats over opgroeien, over de illusies en desillusies van het leven, over de dromen en ambities van een samenleving en de vaak harde realiteit. En wie het daar niet warm van krijgt, heeft een hart van steen.

E-mailadres Afdrukken
 
Friday Night Lights
USA / 2006 - 2011
Creators: Peter Berg, Brian Gazer, David Nevins
Met: Kyle Chandler; Connie Britton; Gaius Charles; Zach Gilford; Minka Kelly; Adrianne Palicki; Taylor Kitsch; Jesse Plemons; Scot Porter
Duur: ca. 43 min. per afl.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST