Banner

Frits en Freddy

4.0
Dennis Van Dessel - 21 december 2010




Dit jaar was er heel even een mini-hetze (zij het dan wel een heel kleintje) in de Vlaamse filmwereld: 'Frits en Freddy', het nieuwe filmproject van het team achter de succesvolle tv-reeks 'Matroesjka's', kreeg geen subsidies van de overheid. Wat vreemd is als je weet dat het hier over mensen gaat die net een serie hebben gemaakt die aan 60 landen verkocht is. (En ja, commerciële overwegingen zijn wel degelijk belangrijk voor het VAF, want ook zij moeten de subsidies die ze weggeven financieel kunnen verantwoorden - of waarom dacht u dat Jan Verheyen telkens opnieuw gesteund wordt?) Hoe dan ook, in de praktijk betekende dit dat Independent Films, van scenarist en producent Marc Punt, zelf 650.000 euro op tafel moest leggen en dat 'Frits en Freddy' maar liefst 350.000 mensen op de been moet brengen om break even te draaien. Ter vergelijking: 'Dossier K' haalde er zo'n 400.000. Om heel eerlijk te zijn: ik wens Punt en co zodanig veel succes daarmee, dat ik het nauwelijks over m'n hart kan krijgen om iets negatiefs over de film te zeggen. Maar om nóg eerlijker te zijn: zó goed is 'Frits en Freddy' niet.

Peter Van den Begin en Tom Van Dyck spelen Frits en Freddy, twee mislukte oplichters die zich voordoen als Bijbelverkopers om bij de mensen binnen te raken. Op een dag hebben ze echter een verkeerd slachtoffer uitgekozen: Carlo Mus (Wim Opbrouck) is een kolèrige gangster die de twee broers opzoekt en hen een koekje van eigen deeg geeft. Frits wil het er achteraf bij laten, maar Freddy is in zijn wiek geschoten. Hij overtuigt zijn broer om terug te keren naar het huis van Mus en daar diens vrouw Gina (Tania Kloek) te ontvoeren. Kolderieke fratsen volgen, dat spreekt voor zich.

Een aantal van de krachten van 'Matroesjka's' zijn gelukkig ook weer te vinden in 'Frits en Freddy'. De dialogen zijn scherp, en geschreven in een sappig Antwerps dat volstrekt overtuigend klinkt (met uitzondering van Wim Opbrouck, die zich, zoals dat hoort, bedient van zijn eigenste West-Vlaams - het doet om de één of andere reden goed om een film te zien waarin dialecten nog bestaan en niet noodzakelijk ondertiteld hoeven te worden). Buiten Tania Kloek en een debuterende Erika Van Tielen, is vrijwel de gehele cast afkomstig van 'Matroesjka's' en bijgevolg perfect op elkaar ingespeeld. Peter Van den Begin en Tom Van Dyck zijn eindeloos energiek in de hoofdrollen - soms op het randje van het hysterische af, maar dat past wel in de cartooneske toon van de prent. Lucas van den Eijnden en Frank Aendenboom doen ook mee, en mogen doen wat ze het beste kunnen. Van den Eijnden is één van de meesters van de komische vernedering, en speelt hier dan ook de schlemiel die altijd dringend naar de wc moet terwijl de anderen proberen om de boel op te lossen; Aendenboom, op zijn beurt, is dan weer op een leeftijd gekomen waarop hij haast automatisch wijzer lijkt dan alle anderen in de kamer. Hij speelt zijn rimpels en indrukwekkende bariton uit om een gevoel van voortdurende meewarigheid uit te stralen - iemand die het allemaal al wel eens gezien heeft en de onzin eigenlijk op voorhand al beu is.

Je zou kunnen zeggen dat al die acteurs eigenlijk getypecast zijn, en dat ze weinig meer doen dan het herkauwen van typetjes die ze op tv al hebben geperfectioneerd. In theorie heb je daarin gelijk, maar 'Frits en Freddy' profileert zich dan ook duidelijk als een film die in het verlengde ligt van dat tv-werk: de makers mikken expliciet op het gevoel van vertrouwdheid bij de kijker. Je kunt dat enigszins lui vinden, maar het is wel degelijk hun goed recht. Tania Kloek heeft een sterke komische timing als de ietwat platte gangstervrouw, terwijl Erika Van Tielen uiteraard een zeer frisse verschijning is, maar met al dat niet echt in de wieg gelegd lijkt om actrice te worden. Het helpt niet dat haast haar hele rol bestaat uit reactieshots - spontane reacties zijn altijd moeilijk te faken, zeker als je aan take negen of tien zit.

Dat alles heeft 'Frits en Freddy' dus wel - aan de stevige one liners en het merendeel van de cast zal het niet gelegen hebben. Het probleem is alleen dat het tempo veel lager ligt dan je zou denken. 'Frits en Freddy' is in essentie een klucht waarvan het verhaal langs geen kanten steek houdt - wat mag, daar dienen kluchten voor, maar in dat geval heb je eigenlijk de verplichting om je tempo verschroeiend hoog te leggen, zodat het publiek geen tijd heeft om daar over na te denken. In dit geval zitten er te veel dode momenten in het verhaal, waardoor de gaten er wat al te duidelijk doorheen komen schemeren. Was het echt nodig om Frank Focketijn op te voeren als een domme flik? Zijn scène draagt absoluut niets bij aan het verhaal, maar levert wel een storend "kijk daar, Guido van 'Het Eiland'"-moment. Tom De Wispelaere duikt op als de partner van Lucas van den Eijnde (op zich ook al een in joke: in 'Van Vlees en Bloed' speelde hij diens zoon), maar verdwijnt ergens halverwege gewoon, om verder in het verhaal nooit meer terug te keren. Ook de nieuwsgierige buren van Frits en Freddy (nochtans geinige personages) worden gewoon opzij geschoven wanneer Marc Punt en regisseur Guy Goossens niet meer weten wat ze ermee moeten doen. 'Frits en Freddy' bevat te veel van dit soort losse eindjes om echt op stoomkracht te komen. Het einde van de film is hier een goed voorbeeld van (spoiler!): de prent eindigt niet zozeer, maar stopt gewoon - tijdens een epiloog moeten we dan te weten komen wat er van de personages geworden is, maar die legt nog niet uit hoe het komt dat Frits en Freddy nog op vrije voeten zijn, of wat er geworden is van Carlo Mus.

Marc Punt is klaarblijkelijk goed in dialogen en het op poten zetten van situaties, maar in dit geval had hij geen sterke basisplot om alles omheen te bouwen. Het gevolg is dat de film nooit zo grappig is als hij had kunnen zijn - er zitten maar twee momenten in die echt hilarisch zijn: het armzalige lot van het hondje van Tania Kloek én een opvallende cameo aan het einde van de film (blijf zeker zitten tijdens de aftiteling). Voor het overige is dit een onderhoudende, maar ook ietwat onbevredigende prent, waarvan je continu de indruk krijgt dat er meer in had gezeten. Uiteraard moet u gaan kijken, al was het maar uit principe: elke film die de cojones heeft om ook zonder de steun van het VAF gewoon zijn gangen te gaan, verdient automatisch respect. Alleen hadden de makers ons voor dat respect best wel wat meer mogen teruggeven.

E-mailadres Afdrukken
 
Frits en Freddy
België / 2010
Regie: Guy Goossens
Scenario: Marc Punt
Met: Peter Van den Begin; Tom Van Dyck; Wim Opbrouck; Frank Aendenboom; Tania Kloek; Erika Van Tielen
Duur: 90 min.



Advertentie
Banner
Advertentie

TEST