Banner

Toy Story 3

8.0
Vincent Van Peer - 28 juni 2010





Hoe je het ook draait of keert, niemand op aarde kan, wil, of zou mogen ontkennen dat Pixar keer op keer garant staat voor geanimeerde kunststukjes. In 2008 pleegde het nog steeds schromelijk onderschatte 'Wall-E' al een ongegeneerde aanslag op uw traanklieren dan wel lachspieren en vorig jaar nog zorgde 'Up' voor een heerlijk melancholische avonturenfilm met een van de mooiste filmsequensen van de laatste jaren. Wat zeggen wij, ooit gemaakt - ja, zo goed is hij. En nu pakt het bedrijf van John Lasseter uit met haar tweede sequel, ofte eerste threequel: 'Toy Story 3'. Hebben de creatieve duizendpoten een knieval gemaakt naar de commercie, of zit er meer achter?

Pixar zou Pixar natuurlijk niet zijn als er geen heel goede reden was om met een tweede vervolg op de proppen te komen, naast het uitmelken van een beproefde succesformule. 'Toy Story 3' zorgt immers voor een opvallend ontroerend sluitstuk van deze nu helemaal rond zijnde trilogie, die achteraf bekeken deze laatste film bijna nodig had - of toch op zijn minst verdiende - om tot een bevredigende conclusie te komen. De hele 'Toy Story'-reeks kan nu des te meer gezien worden als een met forse dosissen actie en humor geïnjecteerde fabel (minus levensles) over opgroeien en moving on, en dat is voor een erg groot deel de verdienste van deze prent.

Er zit heel wat tijd tussen het verschijnen van deel twee en deel drie - elf (!) jaar om precies te zijn - en de speeltjes uit de vorige delen zijn met ons mee ouder geworden. Ook Andy, de trotse eigenaar van Woody (Tom Hanks), Buzz (Tim Allen) en co, is ondertussen geen snotaap meer, maar een 17-jarige knaap die zich voorbereidt op zijn vertrek naar de universiteit. Dat is meestal geen goed teken voor oude speeltjes die ergens in een kist stof liggen te vergaren en al snel wordt de hele hoop dan ook naar een kinderdagverblijf gebracht: het Sunnyside Daycare. Woody is er van overtuigd dat Andy hen nodig heeft en wil zo snel mogelijk terugkeren, maar daar moet de rest niets van weten. Sunnyside is een ware gemeenschap aan knuffelberen, dinosauriërs, autootjes en allerhande ander speelgoed, en iedereen heeft het er best naar zijn zin. Tot de kinderen komen. Buzz, Mr. Potato Head en de rest worden door Lotso (Ned Beatty), de tirannieke beer en leider van het speelgoed uit de crèche, bij de kleinste kinderen gedropt, en daar worden ze net niet gemolesteerd, terwijl Woody aan zijn eenzame reis huiswaarts is begonnen.

Tegen dan zijn we echter al een eind ver in de film en het moet gezegd dat regisseur Lee Unkrich (eerder al co-regisseur van 'Toy Story 2', 'Monsters Inc.' en 'Finding Nemo') uitstekend werk verricht. Hoewel er voortdurend vanalles gebeurt, is de actie altijd overzichtelijk en mooi gechoreografeerd, terwijl ook over het tempo duidelijk goed is nagedacht. Zoals gewoonlijk bij Pixar, neemt ook Unkrich hier rustig de tijd om de set-up juist te krijgen, vooraleer het verhaal helemaal uit de startblokken schiet. De finale actiesequens duurt misschien een tikje te lang en één scène vol kunst en vliegwerk minder was misschien niet slecht geweest, maar een kniesoor die daarover struikelt. De laatste scènes profiteren maximaal van die sterke opbouw, zodat we ook hier - Pixar wordt er steeds sterker en sterker in - een geweldige emotionele pay-off krijgen.

"Voor elke lach een traan," is een uitsprak van wijlen Walt Disney die Pixar maar al te graag in acht neemt, al ligt de nadruk hier wel nadrukkelijk op de lach. Niet dat daarover te klagen valt, want 'Toy Story 3' is dan ook echt enorm geestig. Vlagen absurde, Simpsonsachtige humor ('Death By Monkeys', iemand?) worden afgewisseld met clevere dialogen en een paar absolute showstoppers van scènes. Ken (met de stem van ex-Batman Michael Keaton) heeft een showstelende rol met een paar fantastische replieken (de "I love you"-dialoog is geweldig), Buzz Lightyear mag een tijdje in Spaanse modus functioneren en Mr. Potato Head doet iets ongemeen hilarisch met een tortilla. U moet het zien om het te geloven, maar wij lagen alvast nét niet onder onze stoel van het lachen.

Tussen de wilde ontsnappingsplannen en de prachtig geanimeerde stukjes fysieke humor (de toiletrol!) in kruipt dan toch ook opnieuw die knagende melancholie die ook al in 'Wall-E' en 'Up' te vinden was. Niet dat 'Toy Story 3' opeens even hartverscheurend is als bovenstaande twee, maar het zal toch niet veel gescheeld hebben. Het getuigt van grote klasse dat Pixar erin slaagt om steevast kleine, delicate momenten uit het menselijke leven in hun kleurrijke, amusante animatieprenten te stoppen. Het beste voorbeeld daarvan is die befaamde montage uit 'Up' waarin we zien hoe Carl oud wordt en zijn vrouw verliest. Hier zien we hoe Andy opgroeit, afscheid moet nemen van zijn oude kamer en zijn moeder, en - last but not least - ook van zijn speelgoed. Pijnlijk rake, maar o zo eenvoudige observaties over het einde van je late kindertijd of je vroege jeugd, over afstand nemen en over opgroeien, zorgen voor een dimensie waar het gros van de concurrerende animatiefilms alleen maar van kan dromen. En het mooie is dat die details, die subtiele omschakelingen in sfeer, je haast besluipen zonder dat je het zelf door hebt, om je dan meteen een klap in het gezicht te verkopen.

Hoe mooi, grappig en - oh ja - spannend het allemaal ook is, met 'Toy Story 3' wordt het warm water natuurlijk niet opnieuw uitgevonden. Even vernieuwend als 'Wall-E' is het dus niet, en ook 'Up' staat duidelijk nog net een trapje hoger. Maar dat maakt allemaal geen lor uit wanneer je de film aan het bekijken bent. De magie, de creativiteit en de slimme ideeën spatten van het scherm in dik anderhalf uur puur filmplezier. 'Toy Story 3', dat er - hebben dat nog niet vermeld? - alweer absoluut fabuleus uitziet, is een film voor mensen die altijd een klein beetje kind zijn gebleven.

N.B. Zorg er trouwens voor dat u op tijd in de zaal zit, want dan wordt u andermaal getrakteerd op het - waar is onze superlatieventrommel? - exquis kortfilmpje, 'Day & Night'. Misschien niet zo ontwapenend charmant als het onwaarschijnlijk knuffelbare 'Partly Cloudy', maar wel ineengebokst met een haast onuitputtelijke inventiviteit. Misschien wel het meest arty stukje Pixar dat we al hebben mogen aanschouwen, maar wedden dat u met open mond zal zitten kijken? Er boenk op, dat is het!

E-mailadres Afdrukken
 
Toy Story 3
USA / 2010
Regie: Lee Unkrich
Scenario: Michael Arndt
Met: Tom Hanks; Tim Allen; Joan Cusack; Ned Beatty; Don Rickles; Michael Keaton
Duur: 103 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST