Banner

Wolf

1.0
Vincent Van Peer - 06 april 2010




2010 / B / 98 min.

De Vlaamse policier is on a fuckin' roll! 'De Zaak Alzheimer' bracht het genre weer tot leven in een hippe setting, opvolger 'Dossier K' van Jan Verheyen was verrassend goed en ook de reeksen op tv doen het meer dan behoorlijk. 'Witse' zouden we hierbij nu even buiten beschouwing willen laten (veel mensen kijken daarnaar, maar wie zijn dat, waar leven ze en waar hebben ze al die hersenschade opgedaan?), maar daarnaast blijft ook 'Zone Stad' een onvoorzien succes, terwijl 'Vermist' - hoewel minder populair - kwalitatief sterker in de schoenen staat. Tijd om in te cashen op de populariteitsgolf, moet één gedacht hebben, al kunnen ze daar wat laat mee zijn. Door het nieuwe besparingsplan komt hun nieuwe politiereeks 'Wolven' in plaats van dit najaar pas in 2012 de zondagavondstek onveilig maken. Of er dan nog een haan naar zal kraaien, is nog maar de vraag. Als we mogen afgaan op de kwaliteit van spin-off 'Wolf', is het immers voornamelijk de bedoeling geweest om het werk van hun collega's zo snel mogelijk teniet te doen en de Vlaamse policier terug te katapulteren naar de houterigheid van de jaren stillekens.

Axel 'Antwaarpe' Daeseleire speelt commissaris Thomas Verhaegen, een agent van Ecofin, de cel economische en financiële misdaadbestrijding. Met zijn team zit hij op de hielen van Oostblokbooswicht Arveladze (Turbiasz), een gluiperd die naast afpersing en moord ook graag illegaal in het land verkerende vrouwen filmt terwijl hij ze verkracht. Een slechte mens, quoi. Via Arveladze komt Thomas op het spoor van een mysterieus, piramidevormig hologram. Wat er precies op dat hologram staat, komen we niet meteen te weten, maar wat we wel weten is dat de informatie €10.000.000 waard is - zo projecteert het ding voor het gemak in de lucht. Een naamloze booswicht (Embrechts) is er echter van overtuigd dat het de teloorgang van België zal teweegbrengen en gaat tot het uiterste om het in zijn handen te krijgen. Wanneer hij Eva (André), de grote liefde van Thomas, ontvoert, begint een spannend kat- en muisspel op leven en dood. Althans, dat was de bedoeling.

In werkelijkheid mist 'Wolf' elke vorm van spanning en staat de look van de film in schril contrast met de larger-than-life-stilering van Erik Van Looy, die de overduidelijke inspiratiebron vormde. Stef Desmyter, regisseur van 'FC De Kampioenen', 'Flikken' en 'Katarakt', probeert krampachtig om de onderbuik en de upper class van Antwerpen met stijl in beeld te brengen, maar krijgt er geen enkel shot tussen dat niet geforceerd aanvoelt of er gewoonweg lelijk uitziet. 'Wolf' ziet eruit als een aflevering van 'Flikken' en wij begrijpen best dat een Vlaamse tv-reeks niet de middelen heeft om ogen uit hun kassen te doen slaan, maar van een bioscoopfilm verwachten wij toch net een tikje meer. Maar goed, echt storen doet het nu ook weer niet.

Erger is het gesteld met de dialogen. Je zou denken dat de bazen bij één voor een package deal hebben gekozen en dat ze naast de regisseur meteen ook een paar scenaristen van 'FC De Kampioenen' hebben aangeworven. De conversaties gaan van slecht naar heel slecht naar zo schabouwelijk slecht dat je nog maar met moeite je lach kan inhouden. De acteurs helpen het zaakje ook niet echt. Daeseleire heeft maar weinig charisma in zijn leading role, Gène Bervoets lijkt een soort diepe keelstem uit te proberen en het zoontje van Thomas wordt gespeeld door het ergerlijkste kindacteurtje dat wij in járen hebben gezien. En wij herinneren ons Dakota Fannig. Jep. Enfin, je kan de cast dat uiteindelijk niet kwalijk nemen. Embrechts, bijvoorbeeld, zou misschien ooit wel eens een goeie slechterik kunnen spelen, maar als je hem regels in de mond legt als "Je ziet er zo gespannen uit. Slaap je wel genoeg? Je moet misschien meer appels eten. Daar zit kalium in. Dat brengt het lichaam in evenwicht," dan verwacht je toch halvelings dat Jos Bosmans iedere moment van achter een gordijn tevoorschijn kan komen springen.

Zo zijn er nog talloze voorbeeldjes. "Papa, papa, ik heb naar gedroomd" en "Het was een man. Met ogen. Met ogen," zijn misschien nog de - nu ja - beste. Het is in ieder geval in de eerste plaats het scenario dat 'Wolf' finaal de nek omwringt. Acteurs en regisseur doen uiteindelijk weinig of niks om het boeltje een beetje schwung mee te geven, maar het zijn de dialogen en de plotwendingen die je de slappe lach bezorgen. Probeer tijdens de ontknoping maar eens niet in lachen uit te barsten. Spijtig dat net deze miskleun het startsein moet zijn voor een gloednieuwe prestigereeks, maar kijk, het is niet anders. Alleen diehard 'Witse'-fans (wees op uw hoede voor dat soort mensen, je weet nooit waar je ze kan tegenkomen) zullen hier misschien nog van kunnen genieten, en zelfs dán...

'Wolf' probeert de Belgische politiefilm met man en macht terug naar het stenen tijdperk te sleuren. Sta dat niet toe. Blijf rustig thuis. En koop u een goede dvd-box voor die knusse zondagavonden in 2012.

E-mailadres Afdrukken
 
Wolf
Regie: Stef Desmyter
Scenario: Luc Gadisseur; Dirk Nielandt; Jimmy Simons
Met: Axel Daeseleire; Gène Bervoets; Pieter Embrechts; Sandrine André; Ryszard Turbiasz; Lotte Pinoy; Simone Milsdochter; Maarten Goffin


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST