Banner

Fast & Furious

4.0
Barbara Van Ransbeeck - 08 april 2009





'Tien om te zien' mag dan de eeuwigheid niet halen, er zijn gelukkig nog zekerheden in dit leven: Vin Diesel zal er altijd zijn om onze actiehonger te stillen. Enkele jaren geleden dreigde de iron giant even zijn torso voorgoed onder een maatpak te verstoppen en zijn dieselpower in te ruilen voor diepgang. Een carrièrewending die gelukkig maar één film duurde. Een ogenblik na het rechtbankdrama 'Find Me Guilty' stond onze vriend in 'Babylon A.D.' namelijk alweer vlijtig met zijn borstspieren te wiebelen en ook voor deze vierde 'Fast and Furious' kruipt hij terug in zijn spannend wit marcelleke voor een zoveelste variant op de badass met het kleine hartje. Eens een Jerommeke, altijd een Jerommeke zeker? Het feit dat 'Fast and Furious' een verrassingshit scoort in Amerika, laat daar geen twijfel over bestaan: de fans willen de Vin gewoon in één adem alle schobbejakken van het scherm zien blazen. Met zijn schuurpapieren basstem, koelbloedige oneliners of het gevroemvroem uit een opgefokte racewagen, het is al gelijk, als het maar met de nodige decibels gepaard gaat!

'Fast and Fourious' (dat ze die woordspeling laten liggen hebben) hoeft geen introductie meer, de franchise is ondertussen zo boven zichzelf uitgestegen dat de makers ditmaal zelfs alle lidwoorden uit de titel hebben geflikkerd. De infiltrant die het foute milieu wel fijn begint te vinden, de originele 'The Fast and The Furious' was de 'Point Break' van zijn tijd met gepimpte raceauto's in plaats van surfplanken en Vin Diesels blinkende knikker in de plaats van Patrick Swayze's ontplofte poedelkop. Ergens hadden we voor die eerste 'F&F' nog wel een dikke boon, er ging onder de motorkap misschien enkel lucht en adrenaline schuil, maar de film pretendeerde ook niet meer te zijn dan dat: gewoon loeihard en ijzingwekkend snel.

Maar we zijn ondertussen wel vier films verder. De tagline 'New model. Original parts' zit er dan ook pal op: dit is meer van hetzelfde, niet beter, gewoon meer. De vier leads uit de eerste F&F, Dom Toretto (Diesel), Brian O'Conner (Paul Walker) en hun tortelduifjes (Michelle Rodriguez en Jordana Brewster) kruisen na zoveel tijd opnieuw elkaars snelweg. Op enkele knipoogjes na, lijkt het alsof de tweede en derde film nooit bestaan hebben (was dat maar waar), de draad wordt terug opgepikt waar de eerste eindigde. O'Conner heeft een tweede kans gekregen bij de FBI en Toretto zit nog steeds in het machomilieu. De twee azen om verschillende redenen op dezelfde slechterik, de mysterieuze Braga. O'Conner wil de Mexicaanse opperboef de bak indraaien voor drugshandel en Dom, wel die heeft zo zijn eigen redenen om Braga tussen zijn biceps te malen. Laat ons stellen dat een getormenteerde ziel die op wraak zint nu eenmaal beter op beeld pakt. Om Braga te kunnen klissen, moeten de twee ex-vrienden infiltreren als drugssmokkelaar en wat blijkt? Om zijn drugs over de grens te loodsen werkt die gluiperd van een Braga toch niet met racers zeker! Dom en Brian zullen dus moeten racen, racen en nog eens racen, tot er niets van hun banden én van hun vijand meer overblijft.

Vin Diesel staat de hele film op ingehouden ontploffen. Met al die wraakgevoelens die door zijn aderen stromen wordt Toretto natuurlijk zo goed als onoverwinnelijk. Hij slaat met zijn elleboog zijn autovenster open, in plaats van het gewoon open te draaien en geeft zelfs geen kick wanneer hij een blauwe boon vangt in de schouder. Als wraakduivel kan Diesel wel tellen - hij rijdt op testosteron in plaats van op gasolina-, al brengt hij weinig variatie in zijn blikken en fronsen, ze zeggen allemaal hetzelfde: pas op of ik bijt uw oor eraf! Paul Walker is ook nog geen haar veranderd: hij heeft nog altijd geen acteerlessen gevolgd en verbleekt nog steeds tot een over datum potje yakult naast de rijzige Vin Diesel. Zolang hij zijn mond houdt en ferm fronsend achter het stuur van een blitse wagen mag zitten, heb je daar gelukkig weinig last van. De bad guys zijn uiteraard weer ongenuanceerd slecht en hopeloos stout en leggen het heldenduo weer geen haarbreed in de weg (die scène in het kerkje, kan het nog knulliger?). Ja, de stereotiepen zijn duidelijk in de uitverkoop, maar voor karakterontwikkeling en verbluffend acteerwerk gaat natuurlijk niemand naar 'Fast and Furious' kijken.

Ook voor de plot niet trouwens, het verhaaltje is traditiegetrouw weer met de nodige sjieken aan elkaar geplakt om toch maar zoveel mogelijk te kunnen racen tegen de sterren op. Je valt van de ene ongeloofwaardigheid in de andere (zoals de collega'ke-klop tegen een marmeren (!) muur waar Brian mee weggeraakt) en er gapen grotere gaten in het scenario dan dat er de kaas te vreten valt. De film moet zijn humor helaas ook van deze ongeloofwaardigheden (de brandende vrachtwagen!) hebben, want op een geintje van Brian over Vins vals spelen na, zijn de gezichten steeds voorgeprogrammeerd op bloedserieus en moordend geconcentreerd. O'Conner en Toretto zijn duidelijk de mannen die de kaars doen branden en die laten zich niet koeioneren!

'Fast and Furious' begint wel heerlijk over-the-top. Geen introductie (wat zou het ook?), we worden meteen middenin de actie gedropt. Een vette achtervolgingsdiefstal langs smalle bergweggetjes deed mijn hartje danig heen en weer springen tussen mijn ribben, maar op dat (hoogte)puntje van mijn stoel ben ik daarna helaas niet meer geraakt. Bij elke hindernis die onze heroes in het verhaal nemen, wordt de actie net iets minder fast en minder furieus, zelfs een nieuw technologische snufje als een GPS mag dan niet baten. Racen in afgezette straten op rechte stukken is namelijk volledig passé, de furieuze machtsstrijd wordt ditmaal al slippend tussen het drukke stadsverkeer en slingerend door met instortingsgevaar bedreigde mijngangen gestreden, geleid door de meedogenloos sexy stem van hun GPS. Veel heeft deze invalshoek niet te bieden, de actiescènes gaan er alleen net iets meer als een computerspelletje en minder als een vette racefilm uitzien.

Regisseur Justin Lin, die ook 'Tokyo Drift' op zijn naam heeft staan, laat dit jaar trouwens de dellerige grieten iets meer achterwege, u zal uw adrenalineshots dus echt enkel uit de actiescènes moeten halen. Maar de retrowagens, die opvallend minder fout zijn (bye bye fluorkleuren, blauwe neon op het wegdek en vlammen op de zijkanten), mogen dan de échte hoofdrolspelers van de film zijn, om onze aandacht een hele film lang strak te houden, hadden ze toch net niet genoeg peper gevreten. Dat wordt wellicht goedgemaakt in een vijfde 'Fast and Furious'. Een Vin Dieselke kan er altijd wel in, alleen spijtig dat we er Paul Walker dan wellicht weer bij zullen moeten nemen.

E-mailadres Afdrukken
 
Fast & Furious
VS / 2009
Regie: Justin Lin
Scenario: Chris Morgan
Met: Vin Diesel; Paul Walker; Jordana Brewster; Michelle Rodriguez; John Ortiz; Laz Alonso
Duur: 107 min.



Advertentie
Banner
Advertentie

TEST