Banner

Bolt

6.0
Peter De Backer - 15 februari 2009





Met de stemmen van: John Travolta, Miley Cyrus, Susie Essman, Mark Walton e.a.


Na de desastreuze creatieve periode van de laatste tien jaar - nog iemand een 'Home on the Range' of een 'Chicken Little'? - vindt de animatieafdeling van Disney dan toch nog eens de polsslag met 'Bolt', een charmante actiekomedie die vooral de jongere kijkers zal bekoren. Dat de iets oudere kijklustigen voor de verandering eens geen anderhalf uur met de ogen moet rollen is ook leuk meegenomen. Voor het eerst in veel te lange tijd laten de jongens van het huis van de muis de geforceerde pogingen tot 'ongelooflijk hip wezen' achterwege en waait er een welkome charme over het eenvoudige, maar aandoenlijke 'Bolt'. De prent over de superhond die er eigenlijk geen is raakt nog niet aan het torenhoge Pixarniveau, maar deze keer zijn de beestjes tenminste écht grappig en cool. Dat is meer dan we konden zeggen van die fucking koei met de stem van Roseanne.

Bolt (John Travolta) is de viervoetige ster van een populaire televisieserie waarin een superhond samen met zijn baasje Penny (Miley Cyrus) allerlei avonturen beleeft. Bolt is echter een beetje een domme kloot van een beest en gelooft effectief in zijn explosieve tv-wereldje waarin hij het als superheld opneemt tegen een slechterik met een groen oog. Wanneer hij per ongeluk van de set wegloopt en in de echte wereld terechtkomt - New York dan nog - is de kleine kuitenbijter er steevast van overtuigd dat Penny in gevaar is. Samen met de verzuurde straatkat Mittens (de geweldige Susie Essman uit het al even geweldige 'Curb Your Enthusiasm') en de enthousiaste hamster Rhino begint Bolt aan een road trip naar de andere kant van het land om Penny terug te vinden.

Dankzij buddy Pixar, de zéér lucratieve avonturen van een zekere kapitein Sparrow en de tandpastasmile van Zac Efron is de merknaam Disney nooit echt in waarde gedaald, maar de tijden dat de animatiestudio van ome Walt voor sprankelende magie zorgde ligt toch al een dikke vijftien jaar achter ons. De laatste gouden jaren die zich uitten in pareltjes als 'Beauty and the Beast', 'The Little Mermaid' en 'Aladdin' verwaterden in een onzekere tijd waarin de populariteit van computeranimatie als excuus werd gebruikt voor een tanende creativiteit. Een bewering die handig teniet werd gedaan door het evenwaardige suckgehalte van hun toen aangekondigde laatste 'getekende animatiefilm' 'Home on the Range' en hun eerste digitiale animatieprent 'Chicken Little'. The studio that started it all stond diep in de schaduw van animatieconcurrenten Pixar en Dreamworks en de kloof kon blijkbaar alleen maar groter worden. Tot ze daar bij Mickey en co. het lumineuze idee kregen om de oppertovenaar van Pixar, John Lasseter, een leidinggevende functie in eigen huis te geven. En toeval of niet, maar 'Bolt' is de eerste Disneyfilm onder toezicht van de maker van 'Toy Story' en meteen ook hun eerste geslaagde prent sinds de wonderjaren van Ariel, Belle en Jasmine (wet teen dream ahoy!).

Geholpen door een geinige premisse (eigenlijk is het 'The Truman Show' op vier poten), een cartoony animatie (weg is die poging tot pseudo-realisme van 'The Wild') en een aaneenschakeling van grappige momenten, knalt 'Bolt' met een onhoudbare energie uit de startblokken. Een spectaculaire, clevere openingssequentie (check die mild parodiërende slowmo-momentjes) doet vermoeden dat de makers eindelijk nog eens de goesting terugvonden die al zo lang afwezig was bij Disney-producten (ja, 'Brother Bear', ik kijk naar u). En zo wordt 'Bolt' vanaf de eerste minuut een aanstekelijk spektakel dat flitsend van het scherm spat zonder hysterisch op de zenuwen te werken. De animatie is oogstrelend, de postmoderne knipogen worden ingeruild voor ouderwetse charme en het sentimentele verhaaltje wordt voldoende geïnjecteerd met geestige interventies.

En daar kan 'Bolt' een schitterende troef bovenhalen. Want het is niet Bolt, niet Mittens (nochtans verantwoordelijk voor een heerlijk sardonisch toontje), maar een olijke hamster in een bal die met de film gaat - komt ie - rollen. Rhino de hamster is een zodanig geslaagd nevenpersonage dat ze ongetwijfeld nu al naarstig aan het werk zijn om hem een spin-off-animatieserie te geven. Hij is onweerstaanbaar schattig, gezegend met een geweldig gevoel voor drama en steelt zowat elke scène waarin hij zijn enthousiaste kopje mag steken. Je kan daar cynisch over doen - grappige nevenpersonage in animatiefilms is nu niet bepaald nieuw - maar het is lang geleden dat het zo lekker werkte. Visueel is het een schitterende gag (een hamster in een bal is geweldig idioot en hilarisch tegelijk), de oneliners vliegen hard ('i guess i have to roll with the punches') en elke keer als de film iets te veel suiker op de lepel neemt, komt Rhino met zijn speld de sacharineballon doorprikken. Met voorsprong het beste personage in de film, gevolgd door de spastisch voortbewegende wiseguy-duiven.

De beestjes zitten goed, de humor blijft hangen, maar omdat 'Bolt' nog altijd een familievriendelijke Disneyfilm is, moet er ook een met levenslesjes verpakt verhaaltje aan vasthangen. En ja, dat had er allemaal niet zo dik en repititief bovenop moeten liggen. Vooral de montagescène waarin Bolt zich leert gedragen als een doodnormale - zeg maar banale - hond zorgt voor noga zure oprispingen omdat ze daar per se een kakliedje van Miley Cyrus moeten opzetten om de soundtrack te pluggen. Het hoort er nu eenmaal bij, maar op zo'n momenten hoor je doorheen het vrijblijvende amusement wel de cynische marketingmachine draaien. En het haalt het tempo veel te veel naar beneden. Dat ook, natuurlijk.

Maar onthoud vooral dat 'Bolt' dikke fun is voor de kinderen, waar ook de volwassen kijkers zonder al te veel problemen door zullen geraken. Het blijft allemaal veilig tussen de voorspelbare lijntjes (een ontsnapping uit een dierenasiel, dat hadden we nog niet gezien), maar het bolt - booya! - aardig vooruit en om de vijf minuten krijg je wel een geweldig hamstermomentje dat moeiteloos de grijns of het hart weet te veroveren. Vasthouden die momentjes, Disney...

E-mailadres Afdrukken
 
Bolt
VS / 2008
Regie: Byron Howard; Chris Williams
Scenario: Dan Fogelman en Chris Williams
Duur: 103 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST