Banner

Four Christmases

1.0
Dennis Van Dessel - 30 december 2008




Het is goed om te weten dat er zelfs in deze tijden van crisis nog altijd branches bestaan waarin er met geld gesmeten kan worden. Maar liefst vier schrijvers werden immers ingehuurd om 'Four Christmases', de onvermijdelijke, traditionele donzige kerstkomedie van dit jaar te pennen. In de praktijk komt dat ongeveer neer op een halve geslaagde grap per schrijver - niet echt wat je noemt een goeie return on investment. Ik veronderstel dat dit soort wakke flutkomedietjes evenzeer bij de eindejaarsperiode horen als een zatte nonkel op kerstavond of een kater op nieuwjaarsdag, maar dit is op z'n minst één kerstgruwel waar je probleemloos onderuit kunt komen (speelt 'Two Lovers' niet ergens in de buurt?).

Vince Vaughn en Reese Witherspoon spelen Brad en Kate, een ongetrouwd koppel dat het al drie jaar lang leuk heeft bij elkaar. Ze komen allebei uit gebroken gezinnen, en omdat ze hun familie liever kwijt dan rijk zijn, maken ze hun ouders elk jaar wijs dat ze met de kerst naar het buitenland moeten voor vrijwilligerswerk: zieke kindjes in Birma gaan inenten, bijvoorbeeld. Ondertussen besteden ze de feestdagen ergens op een maagdelijk wit strand onder een palmboom. Leuk voor hen, totdat hun kerstvlucht naar Fiji afgezegd wordt wegens dichte mist. Brad en Kate krijgen plotseling een nieuwscamera onder hun neus geduwd om live op tv over hun teleurstelling te vertellen - een uitzending die uiteraard door de voltallige familie gezien wordt. Het koppel heeft dus weinig keuze: ze zullen en moeten de tour van de familie maken. Eerst zijn vader, een ouderwetse redneck (Robert Duvall), daarna haar moeder, een oppervlakkige en botergeile kwekmadam (Mary Steenburgen), vervolgens zijn moeder, een lichtjes griezelige ersatz-hippie en ten slotte haar vader (Jon Voight), op wie er al bij al weinig aan te merken is.

'Four Christmases' roept herinneringen op aan 'Christmas with the Kranks' (voor zover er al iemand in het ondermaanse herinneringen hééft aan die film, inclusief de regisseur en acteurs): die miskleun ging immers over een echtpaar dat na jarenlang kerst te vieren met de hele buurt, besluit om een cruise te nemen en - uiteraard - door die hele buurt op andere gedachten wordt gebracht. De opdringerig-sentimentele mentaliteit van 'Four Christmases' is krek hetzelfde: kerstmis is een tijd die je met de familie moet doorbrengen, of je daar nu zin in hebt of niet. Pogingen om aan jezelf te denken en gelukkig te zijn op je eigen manier, worden daarbij niet getolereerd, want dat is egoïsme.

Als kijker word je dan verondersteld om daar in mee te gaan, en tegen het einde toe te smelten wanneer blijkt dat het centrale koppel zich eigenlijk toch nog het liefst met het hele gezin rond een kerstboom schaart, maar ik trap er gewoon niet in. Want inderdaad, de vader en broers van Brad zijn hersenloze spierbundels waar je zo min mogelijk mee te maken wilt hebben. Zijn moeder is een engerd waar je voor zou gaan lopen, terwijl Kate's mama en zussen gemene, oppervlakkige krengetjes zijn. De hele film lang zat ik te denken dat Brad en Kate gewoon honderd procent gelijk hadden dat ze die hele bende met een smoesje al drie jaar lang ontweken. Dat hele zootje ongeregeld dumpen en naar Fiji gaan, waarom niet? Maar in de wereld van 'Four Christmases' is die manier van denken natuurlijk een doodzonde, en dus krijgen we 87 stierlijk vervelende minuten waarin Brad en Kate uitgebreid tot inzicht mogen komen. Om de burgerlijke nestdrang van het hele project nog wat erger te maken, krijgt Kate zelfs af te rekenen met een plotse kinderwens die daar eerder niet was. Want let's face it, hoe kun je nu fatsoenlijke, sympathieke, gelukkige mensen zijn als je geen kinderen op de wereld zet?

Wat mij daar aan stoort, is de manier waarop een bepaalde, oerconventionele levensstijl wordt voorgehouden als de enige juiste. Als mensen kinderen willen hebben en elke kerst bij hun ouders willen gaan zitten, is dat mij best, maar films als 'Four Christmases' gaan er van uit dat dat de enige correcte manier is om te leven. Dat mensen die er voor kiezen om géén kerst te vieren of geen kinderen te maken, egoïstisch en fout zijn. De arrogantie van dat idee is stuitend.

Voor het overige is 'Four Christmases' van geen enkel belang: we krijgen een resem voor de hand liggende, flauwe grappen rond spectaculair kotsende kindjes, boerenpummels die in hun vrije tijd aan worstelen doen en zelfs een genante kerstevocatie, waarin Brad en Kate tegen wil en dank in de rollen van Jozef en Maria worden geduwd. Al die situaties worden zo flets en levenloos in scène gezet dat je begint te geloven dat zelfs de makers zichzelf niet konden wijsmaken dat ze iets fatsoenlijks aan het fabriceren waren. 'Four Christmases' is een product van de lopende band, en iedereen wéét dat, inclusief de schrijvers, de regisseur en de cast - allemaal mensen die hooguit proberen om zichzelf uit de slag te trekken met het professionalisme dat ze van vorige films hebben geleerd.

Gezien het soort film dat het is, is het opvallend hoeveel grote namen regisseur Seth Gordon toch nog wist te strikken. We krijgen een cast vol bekende koppen, die allemaal veel beter verdienen dan dit. Omdat geen van hen echt een rol te spelen krijgt - hooguit een typetje - is het moeilijk om te zeggen of ze goed of slecht acteren. Ze zijn oké, veronderstel ik, maar de complete banaliteit van elk aspect van het scenario laat hen niet veel manoevreerruimte. (Wat dat scenario betreft overigens nog één kanttekening: Brad en Kate wonen blijkbaar op rij-afstand van allevier hun ouders. Hoe komt het dan dat ze op drie jaar tijd buiten de kerstperiode nog nooit bij hen zijn moeten langsgaan? Hebben ze altijd gezegd dat ze net die dag naar de brousse moesten?)

Toch nog zin in die éne leuke grap, voordat we 'Four Christmases' definitief voor bekeken houden? Oké dan, hier komt-ie: de pakweg negentigjarige grootmoeder van Reese Witherspoon neemt zich voor om in het komende jaar haar man "vaker oraal en met de hand te bevredigen". Terwijl de man in kwestie slapend in de zetel naast haar ligt en daar al bij al maar weinig behoefte aan lijkt te hebben. Tja, wat kan ik zeggen, je moet nu eenmaal met weinig tevreden zijn als je naar dit gammel geval gaat kijken.

E-mailadres Afdrukken
 
Four Christmases
USA / 2008
Regie: Seth Gordon
Scenario: Matt Allen; Caleb Wilson; Jon Lucas; Scott Moore
Met: Vince Vaughn; Reese Witherspoon; Robert Duvall; Sissy Spacek; Jon Voight; Mary Steenburgen
Duur: 87 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST