Banner

The Visitor

7.0
Peter De Backer - 05 oktober 2008




'Give me your tired, your poor, your huddled masses yearning to breathe free... yada yada yada.' Het zal ongetwijfeld nog altijd heel mooi af te lezen zijn op het dagelijks afgestofte bronsplaatje onder de rok van lady liberty, veel betekenis en waarde heeft het beroemde sonnet van Emma Lazarus al enige tijd niet meer. Niet dat de huidige immigratieproblematiek moet teruggebracht worden tot een sentimenteel tekstje, maar het siert 'The Visitor' om met een oprecht verhaal de bureaucratische dossiers los te gooien en terug te gaan tot de humane waarden achter het politieke discours omtrent illegale immigratie. Voor de opvolger van zijn geprezen debuut 'The Station Agent', gaat acteur-regisseur Thomas McCarthy verder op zijn vertrouwde elan en bevestigt hij zijn oog, oor en hart voor intimistische cinema dat even droefgeestig, frustrerend en op zoek naar betekenis is als het leven zelf. Wie de cynische frons kan afzetten en even de niet altijd even genuanceerde politieke boodschap door de vingers ziet, krijgt met 'The Visitor' een warmbloedig kleinood dat het bittere hart Grinchgewijs laat openbloeien, ook al is het maar voor heel even.

Weduwenaar Walter Vale (Richard Jenkins) is een uitgebluste professor die zonder passie en interesse door de tweede helft van zijn saaie leventje strompelt. Lesgeven interesseert hem geen lor, hij leeft geïsoleerd en zijn pogingen om piano te leren spelen, worden ondermijnd door zijn gebrek aan muzikaal talent. Walter leeft niet meer, hij ondergaat het leven als een zware last en doet dan maar alsof. Wanneer hij voor een congres naar New York moet, wacht hem een onverwachte verrassing. In zijn appartement in New York - dat hij al jaren niet meer gebruikt - woont een illegaal immigrantenkoppel, Tarek en Zianab, en in plaats van ze buiten te gooien, biedt Walter hen tijdelijk onderdak. Meer nog, de bedeesde professor bouwt een vriendschap op met de enthousiaste Terak (Haaz Sleiman) en raakt gefascineerd door de muzikale talenten van de djembespelende Syriër. Dankzij de multiculturele prikkel vindt Walter eindelijk nog eens zijn goesting in het leven. Tot Tarek na een ongelukkig misverstand gearresteerd wordt en in een asielcentrum wordt geplaatst...

Fans van het piepkleine 'The Station Agent' mogen nu al hun bezoek aan'The Visitor' vastleggen. Thomas McCarthy dobbert met zijn talentbevestigende opvolger in hetzelfde karaktergedreven vijvertje van zijn debuutfilm waarmee hij menig festival veroverde. Ook hier laat de acteur-regisseur uiteenlopende personages - die natuurlijk weer outsiders zijn, letterlijk zelfs deze keer - met elkaar botsen en creëert hij een gevoelig verhaal dat blijft hangen in de solidaire kleren. McCarthy steekt bovendien een tandje bij, door een geladen politieke dimensie toe te voegen, die van 'The Visitor' niet noodzakelijk een betere, maar toch een meer volwassen en rijpere film maakt dan 'The Station Agent'. In Amerika kwam er vanuit het rechtse kamp kritiek dat left winger McCarthy een eenzijdige en erg gesimplificeerde kijk gaf op de immigratieproblematiek van Amerika na 9/11, maar wie iets minder politiek agressief naar 'The Visitor' kijkt, merkt ongetwijfeld dat dit niet zozeer een film is met een politieke boodschap - die natuurlijk wel aanwezig is - maar vooral een poging is om de polemiek een menselijk gezicht te geven. 'The Visitor' is geen film over 'immigranten', het is een verhaal over een ingedommelde en wereldvreemde professor en zijn ontmoeting met vreemdelingen die niet alleen zijn leven maar ook dat van hen drastisch zal veranderen. Dat die levensbevestigende ontmoeting een fijne karakterschets oplevert, de waarden van multiculturalisme verkent en de emotieloze bureaucratie achter immigratieproblemen aanklaagt, is niet alleen de verdienste van de regisseur, maar ook van de acteurs.

Zijn naam doet wellicht geen belletje rinkelen, maar toch zal iedereen de karakterkop van Richard Jenkins herkennen wanneer hij met zijn air de tristesse door 'The Visitor' struint en als Walter Vale - de vreemdeling in eigen land - zijn levensplezier herontdekt op het aanstekelijke ritme van de symbolische djembe. Na jarenlange ervaring als bijrolacteur maakt Jenkins - die een soort Bill Murray-achtige melancholie uitstraalt - moeiteloos de stap naar leading man en trekt hij ongevraagd de aandacht naar zich toe met een ingetogen vertolking. Maar Jenkins weigert een showsteler te zijn en laat ook nieuwkomer Haaz Sleiman schitteren als de sympathieke Terak. Het geeft een onverwachte chemistry die op een geheel eigen manier het scherm doet oplaaien wanneer de twee een scène delen. Net zo met de elegante Hiam Abbass als moeder, die perfect aanklikt met het getormenteerde zieltje van Jenkins personage dat nooit echt over de dood van zijn vrouw is geraakt. Kijk hoe ze in al hun onwennigheid naar elkaar toe groeien en zak met een warm gevoel in de buik onderuit. De personages vormen het kloppende hart van 'The Visitor' en de acteurs leveren prachtwerk.

Volledig gedragen door de vertolkingen, schurkt 'The Visitor' steeds dichter aan tegen de ribbenkast en McCarthy maakt zichzelf als regisseur zo goed als onzichtbaar (larger than life-stad New York zag er zelden zo realistisch en 'normaal' uit) om het verhaal traag, maar uiteindelijk belonend te laten ontplooien. Halverwege zakt 'The Visitor' net iets te rustig weg in een kabbelend tempo, maar het dipje weegt niet op tegen het empathie-inducerende aura dat de film constant met zich meedraagt. Enkel een ferrytochtje langs het vrijheidsbeeld en Staten Island ligt er net iets te symbolisch dik op en komt gevaarlijk dicht bij het melige sentiment dat McCarthy grotendeels weet te ontwijken. Zo blijven de achter-glas-bezoekjes in het asielcentrum sober en vioolvrij en slaagt de regisseur erin om zonder een happy ending de kijker toch naar huis te sturen met een bevredigd gevoel.

'The Visitor' is een pakkend drama dat vooral dankzij de vertolkingen nergens fake aanvoelt, net op tijd een stapje opzij zet voor de clichés die achter het melige hoekje loeren en uiteindelijk op een bijna onopmerkzame manier onder de huid kruipt. Knap verteld en gezegend met een diepmenselijke boodschap die je zowel opbeurend als ontnuchterend achterlaat in een schraal, maar onverwacht hoopgevend straaltje zon.

E-mailadres Afdrukken
 
The Visitor
VS / 2008
Regie: Thomas McCarthy
Scenario: Thomas McCarthy
Met: Richard Jenkins; Haaz Sleiman; Danai Jekesai; Hiam Abbass
Duur: 103 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST