Banner

Fear Me Not

5.0
Barbara Van Ransbeeck - 05 oktober 2008





Regie : Kristian Leyring
Scenario : Kristian Leyring en Anders Thomas Jensen
Met : Ulrich Thomsen, Paprika Steen, Stine Stengade, Lars Brygmann, e.a.

Ulrich Thomson heeft alles wat een acteur nodig heeft: talent op overschot. Denemarkens tweede beste acteur (waar zit onze número uno Mads Mikkelsen trouwens?) is van het unieke ras dat met weinig veel teweeg kan brengen. Hij maakt van een simpele zwijgzame autorit door een boerendorp een reis door de kronkelende gedachtemolens van zijn personage. Om maar te zeggen dat hij altijd intrigeert. Of zijn personage nu een vijs of negen los heeft (u wil hem vast een kopstoot geven in 'Clash of Egos') of hopeloos getraumatiseerd is (u wil hem vast doodknuffelen in 'Brothers'), je blijft tussen de plooien van zijn gezicht speuren naar de geheimen die hij er mogelijk verborgen houdt. Dat Anders Thomas Jensen (dé scenarist van Denemarken) en Kristian Leyring ('The King is Alive') de hoofdrol voor 'Fear Me Not' schreven met Ulrich Thomsen in gedachten, is dan ook niet om op de poep achterover te vallen. De complexe hoofdrol in deze suspensethriller over een ontspoorde midlifecrisis is hem op het karakteristieke hoofd geschreven. Maar één ster maakt nog geen sterrenhemel natuurlijk.

Thomsen speelt Michael, een workaholic en dat mag u best als een ziektebeeld beschouwen. Wanneer hij eindelijk besluit om een lange vakantie te nemen en te leren genieten en ontspannen, ervaart hij die plotse vrijheid als een grote leegte. Wanneer een vriend de nieuwe antidepressivapil ter sprake brengt die ze testen in het ziekenhuis waar hij werkt, geeft Michael zich onmiddellijk op als proefkonijn. De pillen doen iets met hem: hij wordt er moediger en brutaler van, ziet de dingen scherper, voelt zich beter in zijn vel. Na zich jarenlang verloren te hebben in zijn werk, moet hij het nu met zichzelf stellen en dat blijkt een tegenvaller. De pillen geven hem de kracht om daar iets aan te doen. Hij wil verandering, zich niet langer laten leiden door zijn vrouw Sigrid (Paprika Steen) en broedt op een plan. Wanneer blijkt dat de pillen agressieve bijwerkingen hebben en het ziekenhuis de testen volledig stopzet, blijft Michael de 'magische toverbollen' toch in het geheim nemen. De lieve, zorgzame papa verandert langzaam in een losgeslagen lunatic, maar niemand zal zijn geluk afpakken. Tenzij hijzelf misschien.

'Fear Me Not' is geïnspireerd op het meermaals verfilmde boek "The Strange Case of Dr Jekyll & Mr. Hyde" van Robert Louis Stevenson over een zekere dokter Jekyll wiens monsterachtige alter-ego Mr. Hyde steeds meer de bovenhand krijgt en hem zelfs aanspoort tot moorden. Zo'n vaart loopt het niet in 'Fear me not', de battle tussen goed en kwaad in het hoofd van Michael is subtieler, al had de eerste versie van het scenario naar het schijnt wel veel weg van een slasherfilm. Regisseur Kristian Leyring, nog een survivor van het Dogma 95-clubje, vond dat al dat geweld echter te veel afleiding gaf van de essentie van het verhaal en schrapte de vuistslagen en blauwe plekken tot een minimum. Veleer was hij gedreven om een karakterstudie van een boeiend personage in thrillermaat te gieten en stiekem wat commentaar te leveren op de farmaceutische industrie en de stempel die onze moderne, jachtige levensstijl op onze persoonlijkheid drukt.

Waarom wil Michael zijn vrouw tot wanhoop drijven met pesterijen? Komen er door die plotse leegte misschien oude koeien uit de sloot gekropen? Michael is volledig vrij voor interpretatie. De redenen voor zijn vaak vreemde en onaardige gedrag moeten we zelf invullen. Maar de plotgaten zijn soms als eieren te groot om met eigen ideeën dicht te plamuren. De personages blijven iets te gesloten om aan het einde het licht in de tunnel te kunnen zien. Van Anders Thomas Jensen, een topscenarist die verhalen met een hoek af ('Adam's Apples') als versnapering afwisselt met diepsnijdende drama's ('After the Wedding'), hadden we echter meer verwacht. Het idee is sterk, de twist in het midden plezant, het Deense donkere randje duikt sporadisch op (die vuistslag!), maar er ontbreekt iets om de kijker echt te bedwelmen en naar hogere spanningssferen te brengen. We zullen het maar op coscenarist en regisseur Kristian Leyring steken, die Jensen misschien niet helemaal voluit liet gaan.

Gelukkig maken de acteurs heel veel goed. Thomsen speelt Michael met de kracht van een ingehouden Vesuvius die alle momenten kan uitbarsten. Een gesloten boek dat plots op tafel wordt gegooid en wild begint te bladeren. Hij weet zijn overhellen naar goed of kwaad niet té extreem te maken, houdt zijn personage steeds mysterieus, doch creepy. Wat zo'n klein pilletje allemaal niet kan veroorzaken. Paprika Steen kan ervan meespreken als vrouw van Michael die niet weet wat er aan het gebeuren is. Dat ze een steengoede actrice is, bewijst ze hier nogmaals als vleesgeworden wanhoop (lees het onbegrip in haar ogen) met een enorme angst voor ratten. Ook de rol van de dochter van Michael wordt straf ingevuld door de onervaren Emma Sehested Høeg, die laat zien dat ze het waard is om de acteursdochter van Paprika Steen te spelen.

De hele film door hangt er een bepaalde soort constante spanning, die voelbaar is in alle gesprekken die hij voert met zijn vrouwlief Sigrid die haar man niet meer herkent. En toch zijn we niet helemaal verkocht door 'Fear Me Not'. De wilde ontsporingen van Michael zijn intrigerend, maar komen niet helemaal tot uitbarsting in het verglijdende einde en zullen niet lang blijven nazingen in je hoofd. Een degelijk tussendoortje, maar we bleven dus toch wat op onze honger zitten.

E-mailadres Afdrukken
 
Fear Me Not

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST