Banner

Tropic Thunder

6.0
Peter De Backer - 22 oktober 2008





Groot nieuws, dames en heren. Ben Stiller, de komiek die de laatste tien jaar zo goed als altijd hetzelfde stuntelige typetje speelde in slappe mainstreamkomedies, laat zich voor het eerst sinds het geweldig foute 'Zoolander' en goofball-festijn 'Dodgeball' nog eens van zijn grappigste kant zien. Voor de blockbusterparodie 'Tropic Thunder' richt Stiller - die ook tekende voor de regie en meeschreef aan het scenario - zijn pijlen op alles wat beweegt richting Hollywood en overgiet zijn knuffel- en sloophamersatire met sappige goor, een ondeugend politiek-incorrect toontje en een stevige scheut ironie. Voorspelbaar genoeg blijft niet alles wat op het scherm gegooid wordt kleven, maar dankzij de anarchistische streken van kwajongen Ben Stiller en zijn perfect gekozen posse, blijven de hilarische treffers langer hangen dan de ongrappige missers. Denk aan 'Zoolander', vervang het leeghoofdige modellenwereldje door het narcistische acteursgild en je krijgt iets dat in verdomd dicht in de buurt komt van 'Tropic Thunder'.

In deze weinig subtiele, maar clevere spoof op één van de meest getroebleerde producties uit de filmgeschiedenis, die van 'Apocalypse Now', probeert de Britse regisseur Damien Cockburn (een fijne Steve Coogan) de ultieme Vietnamprent te maken. Maar de draaiperiode van 'Tropic Thunder', gebaseerd op de autobiografische roman van Vietnamheld Four Leaf (Nick Nolte), loopt niet bepaald van een leien dakje. Cockburn zit achter op schema, over het budget en zijn drie hoofdrolspelers bezorgen hem alleen maar last. Tug Speedman (Ben Stiller) is een actiester die slechts één flop verwijderd is van een geruïneerde carrière, method actor Kirk Lazarus (Robert Downey Jr.) heeft een controversiële huidstransplantatie ondergaan om de rol van een zwarte sergeant te spelen en platte komiek Jeff Portnoy (Jack Black) is een drugsverslaafde die graag wat critical acclaim wil veroveren. In een ultieme poging om toch iets van de film te maken, dropt regisseur Cockburn zijn 'prima donna's' in het hart van de échte jungle om ze guerillagewijs met verborgen camera's te filmen. Door een paar ongelukkige - maar bijzonder grappige - omstandigheden, komen de acteurs in een echte oorlogssituatie terecht wanneer ze het territorium van een heroïneplantage betreden. In de overtuiging dat ze nog altijd gefilmd worden, trekken de heren hun beste acteersmoel aan om dan toch die ultieme oorlogsfilm te maken... ook al is het eigenlijk allemaal een beetje echt.

Stillers bigbudgetparodie op easy target Hollywood mag dan wel even scherpe satire zijn als Geert Hoste die met bilnkende ogen en een overarticulerend stemmetje de regering uitlacht, de man slaagt erin om met relativerende zelfspot en een paar stoute uithalen het doelwit meermaals op de juiste, tere plek te raken. Downey Jr. als Australische Oscarwinnaar die een Afro-Amerikaanse sergeant vertolkt is niet alleen lekker aanstootgevend voor dwaze Amerikanen die nog nooit van ironie hebben gehoord, het haalt ook het hele concept van method acting (hij breekt pas met zijn personage na de dvd-commentaar, schitterend) met verve door de mangel. Net zo met 'Simple Jack', een geflopte prent met Stillers personage als een mentaal gehandicapte ventje, inclusief het spraakgebrek, het foute kapseltje en de konijnetanden. Laaghartig volgens de protestgroepen, een dikke steek richting Oscarhengelende prenten genre 'Forrest Gump' en 'I Am Sam' voor iedereen met een beetje aangepast gevoel voor humor. Let maar op de schitterende dialoog omtrent het feit dat je als acteur nooit 'full retard' mag gaan om een Oscar te winnen. Grappig én waar. Het is verre van subtiel of zelfs smaakvol, maar Derek Zoolander heeft wel degelijk een punt. 'Tropic Thunder' is silly satire, schadeloos en met zachte melktandjes, maar ook raak geobserveerd en gevat uitgewerkt met een haat-liefde-verhouding tegenover de filmindustrie.

Niet dat 'Tropic Thunder' over de hele lijn geslaagd is. De acteurs zijn op dreef, de dialogen zijn meer dan quotewaardig ('Mother Nature just pissed her pantsuit!') en de vele metatekstuele inside jokes zorgen voor spontane geekgasmes bij de filmfreaks (de prent wordt voorafgegaan door drie hilarische fake trailers), maar het durft ook wel eens stil te vallen en tijdens de tweede helft verdwijnen de kleine, uitzinnige mopjes (dat pandapak!) om plaats te maken voor het soort grote, met explosies gevulde actietaferelen waar het eigenlijk de spot mee moet drijven. Oh, ironie van de ironie. De gniffels blijven regelmatig komen, maar aanvankelijk toont 'Tropic Thunder' veel meer potentieel dan er eigenlijk wordt uitgehaald. Het is grappig, maar het had nog grappiger kunnen zijn. Stiller is trouwens veel bekwamer met het komisch uitwerken van de personages dan met het uitschrijven van een tempoverhogend verhaal waarin de absurde setpieces elkaar in een ijltempo opvolgen. Heel het stuk bij de heroïnedealers sleept te lang aan en is minder amusant dan eender welke dialoog tussen Stiller en Downey Jr. Goed in moppen tappen, slecht in ze aan elkaar praten dus.

Het zijn dus de acteurs, die zich zichtbaar geamuseerd hebben op Hawaï, die de hit-en miss- balans van 'Tropic Thunder' positief doen uitdraaien. Het is een verademing om Stiller nog eens radicaal te zien breken met zijn commerciële imago, maar het is star reborn Robert Downey Jr. die de show mag stelen met zijn veelbesproken rol als zwarte sergeant. Hij is zo grappig en levert zijn dialogen zo perfect getimed ('what do you mean, you people?') dat je geen enkele keer schuldig voelt bij elke foute lachsalvo die hij teweeg brengt. Eentje voor in de annalen van de komediegeschiedenis. Jack Black is oké, maar krijgt iets te weinig screentime om zijn ding te doen, terwijl een hele resem bijrolletjes variëren van onverhoopt geslaagd (Matthew McConaughey grappig, dat we dat nog mogen meemaken) tot onvervuld potentieel (een groezelige Nick Nolte loopt wat verloren). Maar de verrassendste cameo wordt geleverd door één van de grootste wacko filmsterren die eindelijk terug met de voetjes aan de grond begint te komen. Een onmisbaar zien-om-te-geloven-moment.

Het goed foute 'Tropic Thunder' is grappig, op sommige momenten zelfs 'pis in je broek'-hilarisch, maar er zitten net iets te veel slome stukken tussen de ontelbare injokes en satirische shouderklopjes om de funny train op kruissnelheid te houden. Een geval van hit en miss, maar Ben Stiller is voor het eerst in lange tijd nog eens écht grappig, Robert Downey Jr. begint stilaan een halfgod te worden en een opgefokte Jack Black in een spannend onderbroekje moet je toch minstens één keer in je leven gezien hebben? Get some, zolang je maar een flinke dosis nonsens en ons-kent-ons-knipogen kunt verdragen.

E-mailadres Afdrukken
 
Tropic Thunder
VS-D / 2008
Regie: Ben Stiller
Scenario: Justin Theroux; Etan Cohen en Ben Stiller
Met: Ben Stiller; Robert Downey Jr.; Jack Black; Jay Baruchel; Brandon T. Jackson; Nick Nolte
Duur: 107 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST