Banner

Be Kind Rewind

6.0
Peter De Backer - 11 augustus 2008





Het is nog eens tijd voor een dosis jeugdsentiment, beste vrienden-nostalgici. Heel lang geleden, toen wijlen Nolle Versyp nog aan de draaimolen tolde en de snorkels gedag snorkelden tegen kapitein Ortega, had je het kinderprogramma 'Prikballon' met het knutselstimulerende item 'handige handen'. Daar kreeg je een tube secondelijm, drie vellen groen papier en een handvol houten wasknijpers in beeld en nog geen minuut later kwam er een zelfgebricoleerde krokodil tevoorschijn. Ik vond dat straf, zeker omdat ikzelf nooit verder raakte dan het vastknijpen van wasknijpers aan de oren. Die mistige gedachten uit het verleden overvallen mij omdat ik tijdens het aanschouwen van 'Be Kind Rewind', de nieuwste creatieve uitbarsting van Michel Gondry, met dezelfde open mond zat te staren naar wat er zich allemaal ontplooide op het zilveren scherm - al dan niet met behulp van een rol cellofaan en een emmer papier-maché. Met 'Be Kind Rewind' bewijst Gondry nog maar eens dat zijn frivole fantasie absoluut geen grenzen kent, maar dat hij ook een ervaren scenarist nodig heeft, wil hij ooit nog eens een hartverbrijzelend meesterwerk als 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' maken.

New Jersey, New York. Mike (Mos Def) en Jerry (Jack Black) spenderen het meeste van hun tijd in het krakkemikkige maar gezellige videotheekje van meneer Fletcher (Dany Glover). Mike is geboeid door de in warme nostalgie gewentelde geschiedenis van de wijk waar de legendarische jazzpianist Fats Waller is opgegroeid, terwijl de niet volledig helder denkende Jerry ervan overtuigd is dat microgolfovens gemaakt zijn om onze hersenen te manipuleren. Wannneer Mike tijdelijk de verantwoordelijkheid krijgt over de winkel, raken alle videocassettes gewist door toedoen van Jerry, die na een freak accident nabij de plaatselijke elektriciteitscentrale gemagnetiseerd werd. Om de videotheek en het bijna onbewoonbare verklaarde gebouw te redden, maken Mike en Jerry zelfgedraaide remakes - ze sweden films - van de gewiste tapes (onder meer 'Ghostbusters', 'Rush Hour 2 en 'Driving Miss Daisy' passeren de revue) te maken. En wat blijkt, het lokale publiek is er dol op...

Het is een geschift, poster dan postmodern, übermeta en een even vergezocht als doodeenvoudig concept, maar het is verdorie spek naar de bek van groot klein kind Michel Gondry, de meest fantasierijke Fransoos sinds de broertjes Lumière en de tandem Jeunet-Carot. 'Be Kind Rewind' klinkt op papier zowel briljant en affreus, maar Gondry houdt de wtf-ideeën eigenlijk bijzonder goed onder controle, en heeft bovenal een charmante en pretentieloze komedie gemaakt over de kracht van de verbeelding, het medium film in zijn zuiverste vorm en het belang van het steeds schaarser wordende gemeenschapsgevoel. Een luchtig tussendoortje trouwens, dit high conceptexperiment dat een paar rake satirische klappen uitdeelt naar de inspiratieloze remake-industrie van Hollywood. Geen melancholische 'Eternal Sunshine'-harten, geen gefrustreerde 'Science of Sleep'- liefdesperikelen, maar een fluffy filmpje met twee aaibare losers in de hoofdrol die het gemoed van de kijker vullen met feelgoodzonnestralen. Niet iedereen zal te vinden zijn voor Michels even originele als knullige uitspattingen, maar wie er open voor staat krijgt een warmbloedig kleinood dat de narratieve slordigheidsfoutjes net voldoende kan wegsteken achter een groot en inventief hart.

Want los van de geinige - en jammer genoeg iets te korte - remakefilmpjes (de versie van 'Ghostbusters' is geweldig, let op de kerstboomslingers) laat Michel, net zoals bij 'The Science of Sleep', zien dat aan de keerzijde van zijn geweldige creatieve lowbudgetpraktijken nog altijd een matige scenarist schuilt. Personages krijgen weinig diepgang en het fragmentarische verhaal komt eerder over als aan elkaar geplakte sketches dan als een samenhangend verhaal. De enthousiaste acteurs mogen nog zo hun best doen, ze zullen geen plekje zoeken onder je huid en ook dramatisch gezien blijft het zieltje onberoerd, ondanks een pracht van een nostalgische slotscène. Het is ondertussen een dooddoener geworden, maar de speelse Gondry heeft de intelligentie en hartzeer van iemand als Charlie Kaufman nodig om zijn Gilliameske werk samen te houden en het emotioneel resonanter te maken.

Maar gelukkig raakt Gondry ook op eigen krachten aan een fijn filmpje. Zijn liefde voor cinema spat van het scherm en zijn ongebreidelde geknutsel blijft voor verbazing en verwondering zorgen. Zo is de swede-montage, waarin klassiekers als '2001: A Space Odyssey', 'King Kong' en 'Carrie' passeren, het absolute hoogtepunt en zorgen de fijne details (de camouflagetruc! de vingerpiano! aardappelpoeder als sneeuw!) voor vele gniffelmomentjes.

Bij de acteurs is het vooral een manische Jack Black die zich als een vis in het water voelt in het offbeat wereldje van Gondry. Zijn enthousiasme (Black als Robocop! Black als Miss Daisy!), spontaniteit en improvisaties zijn aanstekelijk, houden het tempo erin en geven het soms toch wat kabbelende 'Be Kind Rewind' een energieke trap onder de kont. Mos Def staat dan weer sympathiek, maar nasaler dan Nelly Furtado te wezen, terwijl zowel Danny Glover en Mia Farrow een beetje verloren lopen met hun weinig relevante nevenpersonages.

Is 'Be Kind Rewind' een perfecte film? Niet echt, het blijft een rommelige affaire waar de kronkels uit de karrewietkop van Michel de voorrang krijgen op uitgewerkte personages en een stevig ontwikkeld verhaal. Maar Michel bricoleert het zo charmant en brengt het zo amusant, dat het onmogelijk is om niet met een ontzettend warm gevoel in de buik weg te zakken en te genieten. En als u me nu wil excuseren, ik moet de vriendenkring van ons bomma oppikken om 'Pauline & Paulette' te sweden.

E-mailadres Afdrukken
 
Be Kind Rewind
VS / 2008
Regie: Michel Gondry
Scenario: Michel Gondry
Met: Jack Black; Mos Def; Danny Glover; Melonie Diaz; Mia Farrow
Duur: 101 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST