Banner

The Dark Knight

8.0
Peter De Backer - 24 juli 2008

Why so serious? gromt wijlen Heath Ledger in zijn nu al legendarische rol van de baddest badass uit het Batmanuniversum. Omdat superheldenfilms verdomd serieus zijn. Althans volgens Christopher Nolan, die met zijn tweede Batfilm verder gaat op hetzelfde sombere elan van zijn 'Batman Begins'. Maar waar de van alle gotiek en kitsch ontdane reboot nog worstelde met een te trage origin story en een half dozijn slechteriken te veel, is 'The Dark Knight' een rijper, gemener en interessanter blockbusterbeestje geworden. Als een twee uur en half durende tragische comic book-opera sleurt Nolan de kijker mee in een corrupte onderwereld waar het morele kompas volledig tilt slaat, een eenzame held machtelozer dan ooit komt te staan en een labiele clown als een marionettenspeler aan onschuldige levens begint te rukken. Eén ding is zeker, na 'The Dark Knight' kunnen we nooit meer zeggen 'het is maar een zomerblockbuster' of 'het is maar een stripverfilming'. Welkom in Gotham, het getroebleerde nest van de gevleugelde vigilante en zijn onmisbare Joker.

Het gaat relatief goed met de nog steeds op wraak en vergelding azende caped crusader (Christian Bale). Samen met politiechef Gordon (Gary Oldman) is hij naarstig aan het werk om de geldkraan van de georganiseerde criminelen (kijk, kijk, een Eric Roberts!) toe te draaien en het lijkt hem nog aardig te lukken ook. Maar net wanneer Gotham terug een beetje kan hopen, komt er een onvoorziene spelbreker op de proppen. De Joker (Heath wie?) is de nieuwste psychopaat van 't stad en het is er eentje waar Bruce Wayne zijn strafste lederen hosen voor zal mogen aantrekken. Wars van elke logica, zonder ook maar enig greintje medeleven en met veel sadistische creativiteit, daagt de verminkte anarchist Zijne Gevlederde uit tot een dodelijk spel met als inzet de ziel van Gotham. Batman staat echter niet alleen, want ook de idealistische procureur Harvey Dent (Aaron Eckhart) - ondertussen het lief van Batmans jeugdvriendinnetje Rachel (Maggie Gyllenhaal) - wil de stad zuiveren van de groteske terrorist. Maar zijn deze nobele ridders wel een partij voor de compleet onvoorspelbare clown zonder moraal of regels? Wie laatst lacht is in ieder geval een gewetenloze maniak.

Het was even bang afwachten de afgelopen dagen. Sinds de onfortuinlijke dood van Ledger is de hypemachine van 'The Dark Knight' stil maar krachtig op gang getrokken en de laatste weken nam de anticipatie epische, zeg maar mythische proporties aan. De eerste recensies waagden zich aan vergelijkingen met 'The Godfather: Part II' en andere misdaadklassiekers, het beruchte etiket 'meesterwerk' werd meermaals gefluisterd en die jammerlijk overleden Ledger zou niet minder dan briljant zijn als de definitieve Joker en een Oscar naast zijn urne verdienen. 'The Dark Knight' is gelukkig ook een recordverslindende blockbuster die de hooggespannen verwachtingen ruimschoots inlost, zonder dat er een nieuwe religie voor moet gestart worden. It's only a movie, maar het is wél een verdomde goeie.

Een geweldig originele bankoverval (Michael Manns 'Heat' flitst even door het hoofd) laat het hart in de eerste minuten al een slag of drie sneller slaan en het is duidelijk dat Nolan zich al iets beter in zijn sas voelt met dit soort grote bigbudgetcinema. Hij zal nooit de beste actieregisseur ter wereld worden (close combats met Batman blijven iets te chaotisch, het trucje met de sonarbeelden is te flashy), maar wanneer hij de o zo coole Batpod laat rondsjezen in een tunnel krijg je wel één van de beste actiescènes van het jaar te zien, terwijl ook de rest van de set-pieces met ouderwets vakmanschap (nergens een spatje opzichtige CGI bespeurd) worden opgebouwd. De actie is er, ze is indrukwekkend - de standoff tussen Joker en Bats op zijn moto, intens! - maar 'The Dark Knight' haalt niet zijn grootste krachten uit de knal-luide boem-pataat-momenten.

Nolan is natuurlijk meer geïnteresseerd in de getormenteerde frons op het voorhoofd van Bruce Wayne, de manische grijnsspasmen van Joker of het edelmoedige putje in de kin van Harvey Dent. Nolan wil personages waar je om kan geven en gooit ze bovendien in een diepe, troebele waterput waar het goede en slechte vervaagt in een moreel ambigue grijze brij. Enter de genuanceerd uitgewerkte Harvey Dent en zijn tragische, maar onvermijdelijke pad naar de ondergang. En wacht tot je de verrassende kronkels in het verhaal te zien krijgt, met een nagelbijtende cliffhanger die zowel bevredigend als verschrikkelijk teasend werkt. Thematisch is 'The Dark Knight' gewaagd, scherp en hoewel het er af en toe wel wat drammerig en te theatraal uitkomt ('you either die a hero or live long enough to see yourself become the villain'), wordt het perfect aangeklikt met de personages en hun verschillende motieven. Zelfs de psychopatische Joker krijgt iets oprecht triest en fatalistisch wanneer hij zijn anti-waarden en stiekeme nood aan een vijand als Batman verkondigt.

En zo komen we bij de allergrootste troef van 'The Dark Knight'. Terwijl Bale intens en agressief knettert naar goede gewoonte (hoewel hij net iets te diep gromt als Batman) en ook de onterecht weinig vermelde Aaron Eckhart geweldig goed op dreef is als Harvey Dent, wordt de hele prent gedomineerd door Heath Ledger en zijn onvergetelijke incarnatie van de Joker. Hij zuigt alle aandacht naar zich toe - of hij nu in beeld komt of niet - doet een ontzettend pijnlijke edoch ongelooflijk geestige goocheltruc met een potlood, is even entertainend (die verpleegstersoutfit!) als dreigend (de ondervragingsscène!) en jongleert op fenomenale wijze met de dankbare tics van het personage. Het smakkende mondje, het overslaande stemmetje, de demonische lach die door merg en been gaat, hij doet het perfect en het is een genot annex gruwel om naar te kijken. En het getuigt natuurlijk van een schitterend gevoel voor donkere ironie dat net het meest harteloze personage voor het zwartgeblakerde hart van de film moet zorgen.

'The Dark Knight' is niet het Meesterwerk dat sommige - terecht - enthousiaste fanboys er van zullen maken. Het duurt te lang, het wil iets te omvangrijk zijn en stottert net iets te ijverig van overtrappende climax naar climax. Het is wel een ambitieuze, ijzersterke en opvallend duistere comic bookverfilming die bewijst dat blockbusters meer mogen en kunnen zijn dan louter escapsistisch popcornvertier. Intelligent gebracht, thematisch gelaagd, een handvol stevige actiescènes, intrigerende personages en natuurlijk die kippenvelinducerende tour de force van de te vroeg heengegane Australische heartthrob. Nolan mag dan wel het brein zijn achter 'The Dark Knight', het is Ledgers film van begin tot einde. Dan toch één écht bezwaarlijk minpunt aan deze heftig pulserende rit door de straten Gotham? Geen schijn van kans dat ze dit gaan overtreffen. Fladder naar die pikzwarte cinemazaal, en snel een beetje.

E-mailadres Afdrukken
 
The Dark Knight

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST