Banner

Forgetting Sarah Marshall

5.5
Peter De Backer - 13 juni 2008




Na de overtijdse ontmaagding in 'The 40 Year Old Virgin' en het onverwachte zwangerschapje van 'Knocked Up' neemt de steeds omvangrijker wordende kliek rond producer Judd Apatow de volgende stap in de raunchy circle of life: de pijnlijke relatiebreuk en alle brokken die in de nasleep ervan maar niet doorgeslikt raken. Maar waar die andere slackerkomedies er in slaagden om een sappige mix te maken van platvloerse sekscapades en aandoenlijke romantiek, blijft het kwakje van 'Forgetting Sarah Marshall' niet hangen. Zonde, want schrijver-hoofdrolspeler Jason Segel breekt tot tweemaal toe zijn vlezige lans voor de doorbraak van mannelijk naakt. Respect voor de schlong, maar niet voor de film die er als een futloze balzak onder hangt te bengelen.

Peter Bretter (Jason Segel) is een gelukkig man. Hij is de componist van de succesvolle televisieserie 'Crime Scene' (William Baldwin cameoot even om David Caruso te kakken te zetten) en hij mag de ster van die show, Sarah Marshall (Kristen Bell), zijn vriendin noemen. Wanneer juffrouw Marshall hem na vijf jaar de bons geeft (terwijl hij in zijn nakie staat dan nog, ouch), stort Peters wereld in en begint hij naar Sinead 'O Connor te luisteren. Na een kleine maand snotteren, beslist hij om de breuk te verwerken met een reisje naar Hawaï, niet toevallig één van de favoriete bestemmingen van zijn Sarah Marshall. Peter is nog niet goed en wel gearriveerd of hij loopt zijn ex en haar nieuwe vriendje, een wacko Britse rockster (Russell Brand), tegen het lijf. De net gedumpte drommel laat zich niet uit zijn lood slaan en doet er alles aan om toch nog wat plezier te beleven, het liefst in de buurt van de schattige hotelbediende Rachel (Mila Kunis) waar hij een piepklein boontje voor begint te krijgen...

Met het deels op zijn eigen pijnlijke ervaringen gebaseerde 'Forgetting Sarah Marshall' bewijst Jason Segel dat hij ballen aan zijn onstrakke lijf heeft en dat hij er absoluut geen probleem mee heeft om ze even te tonen. Als symbool voor elke man die zich ooit vernederd voelde tijdens een pijnlijke break-up laat Segel zich op memorabele wijze dumpen terwijl zijn charcuteriewinkel openstaat. Net zoals die andere recente Apatowkomedies (die thematisch eigenlijk kunnen aansluiten bij het werk van Nick Hornby) is 'Forgetting Sarah Marshall' een conventionele romcom die minder conventioneel lijkt omdat het verteld wordt vanuit het standpunt van de mannen. En geen perfect afgetrainde Matthew McConaugheys, maar average Joe's die foeilelijke shirts dragen en cornflakes eten als ontbijt, middagmaal en avondeten.

'Forgetting Sarah Marshall' mag dan wel beroep doen op de beproefde Apatowformule (een beetje vuile lollen vertellen, maar tegelijk ook toewerken naar een melig, en met wat geluk vertederend romcomeinde), Segel en co. slagen er niet in om een voldoende samenhangend en grappig verhaal te puren uit de op zich al dunne premisse. Sporadisch passeert er een gevatte oneliner ('are those happy tissues or sad tissues?') en om het half uur krijg je wel eens een goeie mop, maar de toon is te onzeker, de personages klikken niet spontaan genoeg en de focus is te grillig (zelden zo'n hak-op-de-takmontage gezien) om te overtuigen. Je zit te wachten tot 'Forgetting Sarah Marshall' eindelijk op gang komt, maar dan is de aftiteling daar (met een Hawaiaanse versie van 'Nothing Compares to You', één van de betere moppen van de film) en blijf je beteuterd achter met de twijfel of het nu aan je stemming of de film lag. Geloof me, het is de film.

Het is dan ook teleurstellend hoe weinig memorabel grappige scènes er over de veel te lange speelduur (er zou echt wel een regel moeten komen dat komedies onder de 95 minuten moeten afklokken) gespreid zijn. Wie hoopt op hilarische hoogtepunten zoals de wax-en condoomscène uit 'The 40 Year Old Virgin' of de zwangere seksscène uit 'Knocked Up' is er aan voor de moeite en moet zich tevreden stellen met een spaarzame glimlach of zachte gniffel (enkel de door muppets vertolkte rock opera over Dracula is een regelrechte giller). Daarbovenop mist 'Forgetting Sarah Marshall' structuur en richting waardoor de meeste scènes nog meer dan gewoonlijk aanvoelen als losse, betekenisloze sketches. Het is trouwens nooit duidelijk waar Jason Segel precies naartoe wil met het verhaal. Wil Peter Bretter terug bij Sarah Marshall? Wil hij wraak nemen op haar door een andere griet aan de haak te slaan? Het ene moment is Sarah Marshall een oppervlakkige bitch, nog geen tien minuten krijgt ze jaloerse trekjes en begint ze te bleiten omdat ze Peter mist. Een poging tot het overstijgen van eendimensionale typetjes, ongetwijfeld, maar hier veroorzaakt het alleen maar pseudodiepgang, verwarring en ongeloof.

Na Steve Carell en Seth Rogen is Jason Segel alweer een fijn specimen van een door de geekcultuur geconstrueerde man: een loser, maar dan wel een coole loser die blijkbaar toch succes weet te boeken bij de niet onappetijtelijke dames (typische wishful thinking in Apatowkomedies). Segel is sympathiek, maar mist uitstraling en karakter om de film te dragen, terwijl de talrijke nevenpersonages (o.a. Jonah Hill met een man crush en Paul Rudd als spaced out surferinstructeur) te weinig screentime krijgen om hun stempel te zetten. Enkel Russell Brand als de omhooggevallen rocker durft hier en daar wat scènes te stelen (de dubbeldate!) met dialogen die zo uit 'This Is Spinal Tap' lijken te komen. De vrouwen blijven een ondergeschikte rol spelen in deze chickflick voor dudes en noch Kristen Bell ('Veronica Mars'), noch Mila Kunis (Jackie uit 'That 70's Show') beschikken over het talent om boven hun zwak uitgeschreven rollen uit te stijgen.

'Forgetting Sarah Marshall' heeft het gebroken hart op de juiste plaats zitten, maar de funny bones zitten te stroef en te scheef aan elkaar om van een geslaagde toevoeging tot het Apatow-canon te spreken. Wat niet wegneemt dat ik toch een klein beetje uitkijk naar de langverwachte nieuwe Muppetfilm die Jason Segel momenteel aan het pennen is. Benieuwd of Gonzo zijn gonzo zal laten zien...

E-mailadres Afdrukken
 
Forgetting Sarah Marshall
VS / 2008
Regie: Nicholas Stoller
Scenario: Jason Segel
Met: Jason Segel; Mila Kunis; Kristen Bell; Russell Brand; Bill Hader; Jonah Hill
Duur: 111 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST