Banner

Man Zkt Vrouw

5.0
Dennis Van Dessel - 12 augustus 2007





107 min. / België / 2007

2007 lijkt zo stilaan het jaar van de nieuwe Vlaamse filmers te worden: Joost Wijnant bracht een tijdje geleden zijn eersteling 'De Laatste Zomer' uit, Nic Balthazar (officieel de kaalste der Belgische kaalkoppen) debuteert binnenkort met 'Ben X' en in de tussentijd is er 'Man Zkt Vrouw' van Miel van Hoogenbemt. Geen debuut, weliswaar, maar wel de eerste Nederlandstalige langspeler van de man die twee jaar geleden zijn intro maakte met het bij ons nauwelijks geziene 'Miss Montigny'. Van Hoogenbemt lijkt in ieder geval vastbesloten te zijn geweest om, nu hij dan toch een Vlaamse film ging maken, het ineens volgens de geëikte regels van het genre te doen: een luchtig tragikomisch verhaal, waarin de traan nooit in de weg mag zitten van de lach. Een oervlaamse setting (in dit geval de schone stad Gent). Een camera die nauwelijks beweegt. Hier en daar een slapstickscène. En uiteraard - wie anders? - Jan Decleir in de hoofdrol. Dàt is nu een Vlaamse film, zie. Niet dat het er een slechte is - in tegendeel, 'Man Zkt Vrouw' weet op een effectieve manier op de juiste knopjes te drukken en is nooit minder dan onderhoudend. Maar wie iets verrassends zoekt, of iets dat buiten de lijntjes kleurt: blijf vooral verder zoeken.

Decleir speelt Leopold Vossius, een weduwnaar die net op pensioen is gesteld na een lange carrière als schooldirecteur. Wanneer ook zijn Roemeense werkvrouw besluit om terug naar haar thuisland te gaan, blijft hij alleen achter, met enkel het gezelschap van buurman en rare kwiet Julien (Wim Opbrouck). Leopold beslist dat hij een vrouw nodig heeft - in eerste instantie om de was en de plas te doen, maar ook om wat gezelschap te hebben. Met de hulp van Julien schrijft hij zich in op een datingsite. Maar terwijl hij de éne date na de andere afwerkt, krijgt hij plots bezoek van Alina (Maria Popistasu), de nicht van zijn vroegere Roemeense werkvrouw. Alina lijkt aanvankelijk een catastrofe sans parreil (stofzuigers exploderen, servies valt aan diggelen en toasters gaan in vlammen op), maar zou je willen geloven dat er toch iets tot leven komt tussen die twee?

't Is verleidelijk om dit soort film af te rekenen op wat het niét is geworden. Met een plotlijn rond een Roemeense werkvrouw leende de premisse van 'Man Zkt Vrouw' zich er voor om iets te zeggen over de situatie van mensen die uit het voormalige Oostblok naar hier zijn gekomen. Of van Hoogenbemt had de kans te baat kunnen nemen om de eenzaamheid van Leopold te bestuderen. Tijdens de allereerste scène zien we hoe er op school afscheid van hem wordt genomen: zijn opvolger als directeur (cameo van Tom Van Bauwel) spreekt plichtbewust een paar lovende woorden, ze drinken een glas en eens de toost afgelopen is, draait iedereen zich van hem weg. Hoe komt dat? Hoe komt het dat hij met zijn leeftijd zo weinig vrienden heeft, en dat iedereen hem wel lijkt te respecteren, maar dat niemand hem graag lijkt te zien? In sé zijn dat interessante vragen, maar van Hoogenbemt blijft uiteindelijk toch een beetje aan de oppervlakte krabben, zonder ze te beantwoorden. Af en toe probeert hij wel, hoor. Leopold heeft bijvoorbeeld een bar slechte relatie met zijn zoon, en op een bepaald moment krijgt hij het verwijt in zijn gezicht gesmeten dat hij "een deur is die altijd op slot is. Niemand mag naar binnen." Oké, boeiend, maar ga daar dan ook even op door. Op die momenten had de regisseur moeten doorzetten en verder ingaan op de tragiek van zijn personages, in plaats van schrik te krijgen en maar snel-snel weer een slapstickscène in te lassen waarin Alina koffie morst.

'Man Zkt Vrouw' is dus zeker niet wat je noemt "een film die diep graaft", hoewel het uitgangspunt die mogelijkheid wel bood. In plaats daarvan mikt van Hoogenbemt op de grootste gemene deler, met makkelijk verteerbare dramatiek en eenvoudige humor. En het punt is dat dat ook wel wérkt. 'Man Zkt Vrouw' is oppervlakkig, en doet nog niet half zo veel als hij had kunnen doen, maar binnen de grenzen van wat de regisseur zichzelf als doel heeft gesteld, marcheert hij wel. De relatie tussen Leopold en Alina is knap opgebouwd, met een paar mooie, tedere momentjes (de theescène en een sequens in Noord-Frankrijk zijn de beste voorbeelden). En de humor is regelmatig erg geslaagd: een montage van rampzalige afspraakjes is heerlijk ("mijn man had kanker, en hoe is uw vrouw gestorven?") en ook Wim Opbrouck heeft zo z'n momenten (hoewel een nevenplot rond zijn fascinatie met UFO's maar weinig overtuigend of relevant is). 'Man Zkt Vrouw' is een film die makkelijk wegkijkt (om dat cliché ook maar eens te gebruiken): een lach, een traan, je moet er weinig inspanning voor leveren, het gaat redelijk goed vooruit en achteraf is er niks dat je verplicht om er nog van wakker te liggen.

Visueel is de film in ieder geval netjes verzorgd - de enscenering van de openingsscène is bijvoorbeeld al prachtig, met Jan Decleir volledig geïsoleerd in een enkele verblindend witte spot, terwijl de anderen uit zijn lichtveld blijven. En ook daarna krijgen we regelmatig een opvallend visueel momentje - die ondergaande zon aan de zee, die zachte belichting in de hotelkamer daarna! Yup, van Hoogenbemt en chef camera Frank van den Eeden weten echt wel waar ze mee bezig zijn (ze hebben Danny Elsen trouwens een keer thuisgelaten, waar gaan we dat schrijven?) .

Bovendien krijgen we drie sterke prestaties in de hoofdrollen - acteermachine Jan Decleir heeft de laatste jaren maar weinig filmwerk gedaan dat zijn talent echt benutte. Hij staarde verdoofd voor zich uit in 'Een Ander Zijn Geluk', zat opgezadeld met een houterig scenario in 'Blind' en mocht tweede viool spelen naast Chris van den Durpel in het schabouwelijke 'Firmin'. Hier mag hij eindelijk nog eens de achtenswaardige Vlaamse eik spelen waarvoor hij bekend staat, en dat is een opluchting - Decleir weet Leopold te voorzien van een onmiskenbare menselijkheid, die uit de situaties zelf niet altijd tevoorschijn komt. Maria Popistasu is een frisse verschijning als Alina - gezien haar gebrekkig Nederlands moet ze erg veel suggereren met haar gezicht en gebaren, en hoewel een aantal van de slapsticksituaties over de top zijn (Alina valt van de ladder terwijl ze ramen aan het kuisen is, ho-ho-ho), weet ze toch haar personage mooi in leven te houden, als een écht persoon. Wim Opbrouck maakt het centrale trio af. Zijn vertolking ligt soms te zeer in de lijn van de typetjes die hij op tv ooit al speelde (soms komt Frankie van 'Het Eiland' gevaarlijk dichtbij), maar hey, ik heb ermee kunnen lachen.

'Man Zkt Vrouw' doet waar het voor gemaakt is: het amuseert en het belast je toch al zwaar overwerkte synapsen niet teveel. Genietbaar, goed in elkaar gestoken, maar hier en daar zie je de geest schemeren van de veel meer memorabele film die dit had kunnen zijn. En op die momenten wil je de regisseur dus een trap in z'n kont geven: "Mik dan toch wat hoger, verdomme!"

E-mailadres Afdrukken
 
Man Zkt Vrouw
België / 2007
Regie: Miel van Hoogenbemt
Scenario: Pierre De Clercq; Jean-Claude Van Rijckeghem
Met: Jan Decleir; Maria Popistasu; Wim Opbrouck; Manuela Servais
Duur: 107 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST