Banner

Flushed Away

6.0
Peter De Backer - 04 december 2006




Met de stemmen van: Hugh Jackman, Kate Winslet, Ian McKellen, Jean Reno, Bill Nighy e.a.

Er zijn geen zekerheden meer. Midden in de zondvloed aan computergeanimeerde tekenfilms was Aardman jarenlang het moedige arkje dat met wat dozen plasticine en uren geduld hardnekkig zijn eigen koers bleef varen. Terwijl iedereen zo snel mogelijk naar de digitale foefelarij vluchtte, zat Aardman kleipoppetjes te maken van een kaasvretend ventje en zijn intelligente hondje, een nest kippen aangevoerd door een haan die de stem meekreeg van Mad Max en een heleboel andere, uit play dough opgetrokken, beestjes. Hun filmpjes zagen er koddig uit, hadden iets ambachtelijk en waren steeds overladen met schitterende creatieve vondsten. Het maakt ons dan ook een beetje weemoedig om te zien dat de artisanale klei-animatie dan toch zijn weg heeft gevonden naar de krachtige maar zielloze computerdozen. Inderdaad, 'Flushed Away', de nieuwste creatie van de Britse knutselaars, werd volledig ingeblikt door de pixeltovenaars van Dreamworks ('Shrek', lachen, 'Madagascar', geeuwen, 'Shark Tale', red uw kinderen!). De overstap is geen mislukking, maar dat enthousiast kloppende kleikoeken hartje lijkt de verhuis toch maar half te hebben overleefd. No more cheese, Gromit?

Roddy (Hugh Jackman) is een verwende huismuis die tijdens de vakantie van zijn eigenaars bezoek krijgt van de rioolrat Sid. Zijn easygoing luxeleventje wordt overhoop gehaald en wanneer hij Sid via het toilet terug naar de riolen wil sassen, raakt hij zelf 'doorgespoeld' (dat is dan ook de ontzettend clevere titel van de Vlaamse versie, zucht). Hij komt terecht in een soort Ratropolis, een ondergrondse stad boordevol muizen, ratten, slakken en ander ongedierte. Om terug naar zijn sjieke bestaan boven de grond te geraken, sluit hij een deal met rioolmuis Rita (Kate Winslet), die met haar schuit, de Jammy Dodger, Roddy terug naar huis zal brengen. Ondertussen raken ze verwikkeld in het megalomane complot van de geschifte Toad (Ian McKellen) die wel heel duistere plannen heeft met het lot van het rattenstadje. Tijdens hun achtervolgingen passeren onder andere een paar zingende kruipslakken, hilarische kung-fu kikkers, onder leiding van Le Frog (Jean Reno) en een hysterische vrouwtjesrat die fan is van Tom Jones. Het blijven toch gekke jongens, die Aardmannen...

Het is een beetje een ongelukkige timing van Aardman (of moet ik Dreamworks zeggen?) om net het jaar waarin bijna letterlijk om de twee weken een nieuwe CGI-animatieprent uitkomt, óók met een CGI-geval op de proppen te komen. Die markt zit niet vol, die markt barst uit zijn pixelvoegen en je moet al met iets heel fris uit de hoek komen om op te vallen. En dat is het grote probleem met 'Flushed Away'. Het is een meer dan amusante avonturenkomedie, maar het biedt niet genoeg nieuwigheden om boven de betere animatieprenten van de laatste jaren uit te stijgen (het is ongetwijfeld één van de betere van dit jaar, maar dat zegt eigenlijk meer over de slappe concurrentie dan over 'Flushed Away' zelf). Nu hebben ze wel een goede verdediging natuurlijk: de setting van 'Flushed Away' bestaat grotendeels uit riolen en water. En ik weet nog heel goed uit mijn kleuterklasjaren dat mannetjes maken met plasticine best meeviel, maar aan waterstromen, draaikolken en watervallen ben ik toch ook nooit geraakt. Geen sellout dus, maar een noodzakelijke stap vanwege praktische overwegingen.

En het moet gezegd zijn, de Aardman-touch is nog steeds prominent aanwezig: van de veel te grote monden, gevuld met blinkende kanjers van tanden tot de typische droge Britse humor (ik vraag me echt af of Amerikanen veel lol gaan beleven met mopjes over prins Charles, de Engelse voetbalploeg en Franse stereotiepen). Maar tegelijk valt er een vergladding te bespeuren. Het absurde en eigenzinnige moet plaats maken voor een meer opgefokte en berekende bedoening die het resultaat is van de Amerikaanse partner. De beesten staan iets luider te roepen, hebben een meer overdreven lichaamstaal (als ze boos zijn moeten ze met de poten in de lucht staan zwaaien want anders zou het publiek wel eens kunnen vergeten dat ze boos zijn) en de kleinere, rustigere momentjes worden nog iets meer ingekort om toch maar zo snel mogelijk weer een spectaculaire achtervolgingscène in gang te steken. Het is duidelijk dat de Amerikaanse geldschieters niet alleen hun computers ter beschikking hebben gesteld, maar ook over de content hun zegje hebben gedaan.

Gelukkig weten de makers genoeg originele gags tussen die uitputtende (maar knap in elkaar gestoken) escapades te weven om het zowel voor de jeugdige kijkers als de volwassenen amusant te houden (zoals een kakkerlak die 'de gedaanteverwisseling' van Kafka zit te lezen) zonder te verzuipen in een overdaad aan makkelijke popcultuurreferenties. Het is aangenaam om die twee niveau's te hebben. Terwijl de kinderen op het puntje van hun stoel zitten te genieten van het eenvoudige, maar vlot vertelde verhaaltje (zelfs het levenslesje over de eenzame Roddy wordt fris aangebracht) en de kleurrijke personages, kunnen de meer volwassen kijkers grinniken met de massa's visuele vondsten (die ondergrondse stad is een huzarenstukje waar meerdere visies voor nodig zijn om elk detail mee te pikken) en woordspelingen. De gevorderde filmliefhebber kan dan weer knipogen terugvinden naar onder meer 'The African Queen' en 'Terminator 2'. En bespeurde mijn cinefiel hartje daar enige ouderwetse screwball-chemistry tussen Roddy en Rita? Ik denk het wel.

Een goed gekozen stemmencast is altijd leuk meegenomen, en daar scoort 'Flushed Away' de volle pot. Hugh Jackman is heel aangenaam als Roddy en mag zijn musicalroots opzoeken om een mini-serenade en een Tom Jones-nummertje te brengen. Rita is dan weer een minder interessant personage dat wat extra pit krijgt door een sassy Kate Winslet en Ian McKellen mag zich volledig laten gaan als booswicht Toad. Heerlijk om hem bezig te horen wanneer hij die R van Rita tot in het oneindige laat rollen. En kijk, zelfs Jean Reno heeft nog eens een plezant rolletje te pakken waar hij zijn accent lekker mag misbruiken. Maar het zijn een bende paniekerige slakjes die met hun muzikale intermezzo's de meeste lachsalvo's teweeg brengen. Onmogelijk om ze niet grappig te vinden, zeg dat ik het gezegd heb.

Onlangs besliste Dreamworks om de samenwerking met Aardman stop te zetten. Misschien moeten ze nu wel terugkeren naar hun heimat en de oude plasticinedozen bovenhalen. Want ondanks de leuke tijd die ik heb beleefd met 'Flushed Away', zie ik ze toch veel liever bezig met de verloren kunst van echte claymation dan met de digitale verbasterde versie ervan. En is het niet leuker om de enige kleipoppetjesfilms uit te brengen dan de elvendertigste computeranimatiefilm? Ik dacht het ook...

E-mailadres Afdrukken
 
Flushed Away
VS-VK / 2006
Regie: David Bowers; Sam Fell
Scenario: Dick Clement; Ian La Frenais; Chris Lloyd e.a.
Duur: 84 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST