Banner

Les Filles du Botaniste

4.0
Barbara Van Ransbeeck - 16 mei 2006





Regie : Sijie Dai
105 min /Frankrijk-Canada / 2006


De Holebigemeenschap heeft in 'Brokeback Mountain' de ultieme film gevonden. Nog nooit werd een relatie tussen twee mannen zo eerlijk en intelligent op het witte doek gebracht. Enkele oscars later is de film ook een geheel eigen leven gaan leiden op het Internet, de parodieën zijn niet te tellen: 'Spongeback mountain', de Bert en Ernie versie, 'Brokeback to the future', 'The empire breaks back' (insinueert een relatie tussen Anakin en Obi Wan Kenobi) en het geweldige 'Hobbit Love' (it's sticky, what is it?) tussen Sam en Frodo. De film heeft duidelijk indruk gemaakt en hoort nu al in het rijtje van onvergetelijke homofilms (als dat dan toch een sticker mag zijn) naast mijn favorieten 'Happy Together' en het bloedmooie 'My Own Private Idaho'. Zo'n vaart zal het met 'Les Filles du botaniste' niet lopen. Op de ultieme lesbiennefilm zullen we nog even moeten wachten. 'Les filles du botaniste' is niet onaardig, maar mist de bezieling van de homotegenhanger en zal dus helaas geen potten breken.

Het verhaal is geïnspireerd op waar gebeurde feiten uit het China van de jaren '80. Het weesmeisje Min (Mylène Jampanoï) komt stage lopen bij een befaamde botanist, een pietje precies die zijn oneindige kennis over planten en bloemen maar al te graag met anderen deelt, maar evenzeer zijn stem verheft als Min weer eens iets verkeerd doet. Meer nog dan voor de flora heeft de onschuldige Min interesse voor de fleurige An, dochter van pietje precies. De twee zijn tot elkaar aangetrokken en na een modderbad en een gezellig saunaonderonsje beginnen ze in het geheim een relatie. Wanneer Ans broer Dan terugkomt van het leger verliest hij meteen zijn hart aan de mooie Min en zelfs de vader knikt hierbij goedkeurend. Tijdens een boottochtje tracht de Popeye met zijn spierballen Min te imponeren, maar die is er niet voor te vinden. Uiteindelijk stemt Min er toch mee in om met hem te trouwen, want zo kan ze in de botanische tuin blijven wonen en voor altijd bij An zijn. Dat hun plan toch niet waterdicht is, wordt snel duidelijk in de scène na de bruiloft: Min en haar kersverse echtgenoot zitten samen op de trein klaar om op huwelijksreis te vertrekken wanneer ze hem haast smeekt om An mee te nemen. Op het perron blijft een gebroken An achter en een vader die radeloos en met open mond het vreemde gedrag van zijn dochter aanschouwt. Zal hun wens om voor eeuwig samen te zijn uitkomen en welke offers moeten ze hiervoor maken?

Regisseur Dai Sijie heeft niet bepaald een lekkere draaiperiode gekend. De film speelt zich af in China, maar de crew kreeg niet de toestemming om er te filmen en moest uitwijken naar Vietnam. Homoseksualiteit blijkt in China nog altijd een taboe. Tien jaar geleden werd het zelfs nog als een geestesziekte beschouwd. Een ter dood veroordeling louter omwille van je seksuele geaardheid was niet ondenkbaar. De film zal net zoals Dai Sijie's vorige, 'Balzac et la petite tailleuse chinoise', dan ook niet worden gedistribueerd in China. Om zijn succes te meten gaat Dai Sijie dan maar af op piraterij. "Als je film niet illegaal wordt gekopieerd, heb je een slechte film gemaakt. Dat zijn de regels van de nieuwe democratie."

Of de film veel illegale kopieën zal opleveren, valt te betwijfelen. Het schoentje blijkt vooral te wringen bij de muziek, die nog het best te vergelijken valt met de muziek die je in een doorsnee Chinees restaurant voorgeschoteld krijgt. Die typische klagerige pling -pling sound wordt afgewisseld met te bombastische en melige muziek, terwijl soms het geluid van de krekels op de achtergrond alleen zo veel meer had kunnen zeggen. De muziek maakt het allemaal veel te zwaarmoedig op momenten waar het verhaal op zichzelf al ontroerend genoeg is en neemt een groot stuk van de magie weg. Ook de dialogen zijn soms iets te geforceerd. Zinnen als "Mijn maagdelijkheid behoort jou toe", krijgt toch niemand uit zijn strot?

De acteerprestaties zijn dan weer wat beter. Opvallende figuur in de film is Mylène Jampanoï. Dai Sijie's eerste keuze Xun Zhoude (het naaistertje uit 'Balzac et ...') had afgehaakt omdat een lesbische rol haar carrière wel eens zou kunnen schaden. Uiteindelijk koos hij voor Champonoï, dochter van een Chinese vader en een Franse moeder. De jonge actrice was al te zien (als u goed oplette tenminste) in 'Rivières pourpres II' en '36, Quai des Orfèvres'. Binnenkort speelt ze haar tweede hoofdrol in 'Valley of Flowers' van de Indiase cineast Nalin Pan. Ze is volledig Frans opgevoed en spreekt nauwelijks Chinees, dus voor 'Les filles' moest ze haar dialogen fonetisch instuderen. Geen sinecure en ik verdenk de makers er dan ook van dat ze heel wat tekst van haar geschrapt hebben om het haar wat gemakkelijker te maken. Of ze een nieuwe belofte is valt nog wat af te wachten, een fotogenieke kop heeft ze alleszins al mee.

Eva en Eva in de tuin der lusten. Een leuk idee, maar de uitwerking mist durf en ondanks het controversiële onderwerp wordt er toch met clichés rondgestrooid: een autoritaire vader, een exotische setting, kleffe muziek en vingerdikke symboliek met wegvliegende duiven in de hoofdrol. Een eenvoudige prent die vooral visueel aantrekkelijk is, een lust voor het oog voor zowel de plantentuinfreaks onder ons als de liefhebbers van andere 'weelderigheden'. Maar in ieder geval duidelijk geen blijvertje...
E-mailadres Afdrukken
 
Les Filles du Botaniste
Scenario: Sijie Dai; Nadine Perront
Met: Mylène Jampanoi; Li Xiaoran; Dongfu Lin

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST