Banner

Four Brothers

5.0
Dennis Van Dessel - 30 september 2005




Soms is het een zegen om zo weinig mogelijk af te weten van een film vooraleer je gaat kijken: zo vermijd je valse verwachtingen of vooroordelen. Van 'Four Brothers', de nieuwe van John Singleton, wist ik - met de hand op het hart - absoluut niets af, behalve dan dat het een soortement urban thriller was over... tja, over vier broers. De plot was me totaal onbekend, zodat ik de prent heb kunnen zien zoals elke film in theorie gezien hoort te worden: met geen enkele voorkennis en enkel de expertise van de verhalenvertellers om me duidelijk te maken waar het allemaal naartoe zou gaan. Ik kan niet zeggen dat ik echt ondersteboven was van het eindresultaat, maar na Singletons laatste, het onfortuinlijke '2 Fast 2 Furious', is dit in ieder geval een ferme stap in de goeie richting.

Het verhaal begint wanneer Evelyn Mercer, een lief oudje, wordt neergeschoten bij een overval op een nachtwinkel. De misdaad lijkt volkomen willekeurig en haar vier adoptiezoons, Bobby (Mark Walhberg), Angel (Tyrese Gibson), Jerry (Andre Benjamin) en Jack (Garrett Hedlund) komen naar het ouderlijk huis terug om te rouwen. Allevier de jongens werden destijds als kleine straatschoffies door Evelyn van straat geplukt. Bobby, Angel en Jack zijn nog steeds niet echt kraakhelder, maar ze hebben hun hart op de juiste plaats zitten, en Jerry is tegenwoordig zelfs getrouwd, heeft een roedel kinderen en werkt als vakbondsvertegenwoordiger.

De rust van de vier broers wordt echter verstoord wanneer blijkt dat de moord op Evelyn geen toeval was, maar een executie - iemand wilde haar het zwijgen opleggen. De jongens schieten in volle bad motherfucker-mode, zetten de kraag van hun jas rechtop, lopen over de besneeuwde straten van Detroit met een tred alsof hun scrotum plotseling opgezwollen is tot de omvang van een voetbal, en gaan op zoek naar de bitch die hun momma heeft ge-wasted.

Eén van de leuke elementen van de film voor mij, was dat ik aanvankelijk niet eens wist dat het verhaal de richting van wraakthriller uit zou gaan. Het eerste half uur lang doet Singleton het immers opvallend kalm aan. Hij laat de vier broers voldoende tijd onder elkaar om hun relatie duidelijk te maken, geeft ook elk personage afzonderlijk kleine scènes waarin hun verdriet om de dood van hun moeder naar boven komt en stopt voldoende humor in die vroege scènes om echt een gevoel van sympathie voor die mannen op te roepen. Oké, goed, Singleton gaat dan wel fenomenaal uit de bocht wanneer hij plotseling het spook van Evelyn aan de Thanksgiving-tafel laat plaatsnemen om haar jongens op hun tafelmanieren te wijzen, maar tot op dat ridicule punt functioneert 'Four Brothers' perfect als grootsteeds drama.

Daarna, echter, wordt dat intieme sfeertje resoluut opgeblazen om plaats te maken voor een actiefilm met duidelijke roots in de blaxploitation-cinema van de jaren zeventig en in de tradities van de western - het verhaal zou afkomstig zijn van 'The Sons of Katie Elder', een John Waynefilm. We krijgen lange autoachtervolgingen, immense shoot-outs en naargeestige confrontaties tussen de goeien en de slechten. Neem bijvoorbeeld een scène waarin de vier broers willen gaan praten met een getuige - de man in kwestie slaat op de loop en vlucht uit het raam van z'n eigen flat door zich aan een touw naar beneden te laten glijden. Mark Wahlberg snijdt dat touw door, de kerel tottert enkele verdiepingen naar beneden en kan niet meer rechtstaan. Singleton maakt er een punt van om ons te tonen hoe het bot door z'n been heensteekt, waarna hij de broers toont die meewarig op hem neerkijken: 'Ga je ons vertellen wat we willen weten of laten we je hier zo liggen?' (De blaxploitation-roots van 'Four Brothers' hebben er trouwens al voor gezorgd dat veel Amerikaanse critici in een politiek correcte kramp zijn geschoten en de film gelijk voor racistisch en vrouwonvriendelijk hebben versleten. Terwijl deze zelfde heren uiteraard geen enkel probleem hebben met al die films waarin blanken elkaar afknallen terwijl de vrouwen gillend van de zijlijn toekijken. De twee maten en gewichten blijven vooralsnog in gebruik.)

Je zou kunnen zeggen dat Singleton hier de kans laat liggen om een geloofwaardig drama te maken, door te kiezen voor een wraakthriller, maar goed, dat is nu eenmaal de aard van het beestje. Het punt is, dat het ongeveer een uur lang een goeie wraakthriller is. De actiescènes zijn degelijk in elkaar gestoken, met een strakke montage die duidelijk maakt dat de regisseur zich eerder heeft laten inspireren door gelijkaardige werkjes uit de seventies, dan door de hyperkinetische ADHD-stijl die men er tegenwoordig dikwijls op nahoudt. Singleton slaat ons niet helemaal plat met actiescènes, maar laat tussendoor voldoende ruimte om z'n film (en z'n publiek) op adem te laten komen. 'Four Brothers' duurt 108 minuten, en dat is er niet één teveel of te weinig.

Ook de acteurs lijken zich thuis te voelen in dit wereldje. Mark Wahlberg kàn acteren, wanneer hij een goede regisseur heeft om hem te begeleiden. Vergelijk uitstekend werk van hem zoals dat in 'Boogie Nights' en 'I Heart Huckabees' met complete missers als 'The Perfect Storm'. Hier weet hij op een effectieve manier een gevoelig man te spelen die zichzelf voordoet als een hardass. Mooi. De overige acteurs blinken individueel minder uit, maar er zit nergens echt een zwakke schakel in de ketting.

Het probleem met de film is dat na een dik uur de geloofwaardigheid onherroepelijk verloren gaat. We krijgen een enorme schietpartij aan het huis van de broers, waarbij een vijftal doden vallen. Achteraf loopt een sympathieke politieagent de plaats van het bloedbad op, hij kijkt één keer rond en concludeert: 'Geen probleem. Zelfverdediging.' Nou, dat is dan ook snel beklonken. Ook de finale is fameus bij de haren gesleurd, met goeien die plotseling slecht blijken te zijn en omgekeerd. Op zulke momenten zijn we ver verwijderd van het realistische portret van grootsteeds leven waar het allemaal mee begon.

'Four Brothers' is een bekwaam geregisseerde actiefilm, waar heel wat interessante elementen in te vinden zijn, maar die op het eind toch wegzakt in de conventies van typische, ongeloofwaardige Hollywoodonzin. Jammer.
E-mailadres Afdrukken
 
Four Brothers
USA / 2005
Regie: John Singleton
Scenario: David Elliot; Paul Lovett
Met: Mark Wahlberg; Tyrese Gibson; Andre Benjamin; Garrett Hedlund; Chiwetel Ejiofor
Duur: 108 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST