Banner

Land of the Dead

7.0
Dennis Van Dessel - 10 augustus 2005




Het herbezoeken van een oude franchise is altijd al een effectieve methode geweest om een uitdovende carrière nieuw leven in te blazen. George A. Romero vond het zombiegenre eigenhandig uit met 'Night of the Living Dead' in 1968, en werd gelijk tot genie gebombardeerd. Nu is het echter alweer van 2000 geleden dat hij nog eens een film gemaakt heeft: 'Bruiser', en hoor ik daar ergens iémand die die ooit heeft gezien? Dacht ik al niet. Nog eerder, moeten we al teruggaan naar '93, toen hij de weinig opmerkelijke Stephen King-verfilming 'The Dark Half' maakte. Enfin, meneer Romero weet verdomd goed waarom hij nu plotseling weer terugkeert naar zijn zombies, zeker sinds de remake van zijn 'Dawn of the Dead' en de parodie 'Shaun of the Dead' zo goed scoorden. Met 'Land of the Dead' (waar blijven ze die titels vandaan halen, vraagt een vermoeid brein zich af), toont Romero dat hij nog steeds in staat is tot het produceren van superieure schlock-cinema. Ja, het is een B-film - natuurlijk is het dat, anders zou het geen Romero-zombiefilm zijn. Maar dan wel een B-film met het wegrottende, zwarte pus lekkende hart van een doorgewinterde sicko die zich ongelooflijk aan het amuseren is achter z'n camera.

Het is drie jaar geleden dat de doden om onverklaarbare redenen uit hun graven verrezen en de levenden begonnen aan te vallen voor hun vlees. De overlevenden hebben zich teruggetrokken in een versterkte stad, die grotendeels omringd wordt door water, waar de zombies niet doorheen kunnen, en voor het overige beschermd wordt door uitkijktorens en hekken onder hoogspanning. Regelmatig wagen patrouilles zich met gepantserde tanks in de buitenwereld om levensmiddelen te halen.

Binnen de stad zelf heeft zich ook al een hiërarchie ontwikkeld: de rijken hebben zich teruggetrokken in een immens torengebouw met de naam Fiddler's Green. Het gebouw omvat een winkelcentrum, alle mogelijke luxe en natuurlijk woonplaatsen, dus de rijkelui die er een plaatsje hebben kunnen veroveren, komen zelden of nooit buiten en proberen hun leven weer op te vatten alsof er niets gebeurd is. Buiten Fiddler's Green leven de armen, in sloppenwijken waar ze ook nog eens geplaagd worden door reclamespots voor de flats in de wolkenkrabber. De zombies, ondertussen, hebben ook niet stilgezeten en beginnen stilaan eenvoudige vormen van communicatie onder de knie te krijgen. Wanneer ze zich bewust worden hoe ze wapens moeten gebruiken en dat water hen niet noodzakelijk hoeft tegen te houden om hun doel te bereiken, komt de vestiging van de levenden zwaar in de problemen.

Valt het u ook op dat ik het hele concept van de film heb kunnen uitleggen zonder de naam van ook maar één personage te noemen? En toch kan ik u met de hand op het hart zeggen dat ik niets essentieels heb overgeslagen. Natuurlijk wordt er wel een soortement plot opgebouwd, waarbij de baas van Fiddler's Green (Dennis Hopper als slijmbal van dienst) het aan de stok krijgt met een ontevreden werknemer (John Leguizamo), waardoor deze laatste er met één van de patrouilletanks vandoor gaat, maar dat alles is uiteindelijk maar bijkomstig. Waar het écht over gaat, is alweer dat oude gegeven: wanneer de mensheid belaagd wordt, moeten individuen erin zien te slagen hun onderlinge vetes opzij te zetten om zich er samen doorheen te slagen. Zo ging het al in 'Night of the Living Dead' en zo gaat het nu, met een groter budget en betere special effects, nog steeds.

Voor de goed uitgekiende plotlijnen of de vernieuwende vondsten hoeft u het dus niet te doen. Wat ik wel kan waarderen aan Romero, is de manier waarop hij, net als in z'n eerdere 'Dead'-films, gaandeweg een subtiele satire op de VS in z'n prent weet te verwerken. Er is natuurlijk de strijd tussen de sociale klassen, met de onwetende rijkere klasse die zich in z'n torengebouw probeert wijs te maken dat er helemaal niks aan de hand is. Geld heeft nu eenmaal de prachtige eigenschap dat het het ontkennen van de realiteit vaak heel gemakkelijk maakt. En dan is er de rest van de bevolking, die in de realiteit moet leven maar als puntje bij paaltje komt niet liever zou willen dan zelf in een ivoren toren kruipen.

Maar Romero heeft nog meer steken onder water in petto: let op de manier waarop gevangen genomen zombies in de stad worden gebruikt als volksvermaak. In een café kunnen mensen hun foto laten nemen met twee geketende zombie's, elders worden er twee in een kooi gezet om het tegen elkaar op te nemen. Nog zoiets waar Amerikanen goed in zijn: het commercialiseren van àlles, zelfs de grootste rampen die hen ooit zijn overkomen. Alles is handel.

Die subtext is er dus wel, wat absoluut een meerwaarde geeft aan Romero's film. Maar in de eerste plaats gaat het natuurlijk over de actie, en die is ook meer dan voldoende aanwezig. De laatste tijd worden we om de oren geslagen met halfzachte griezelfilmpjes die terugdeinzen voor het tonen van de gruwel, omdat ze een gunstige leeftijdsclassificatie willen krijgen - zie 'The Grudge', 'Cursed' en andere onzalige voorbeelden. Romero daarentegen, houdt zich niet in, en geeft ons rondvliegende hersenen, ledematen die gemoedelijk worden afgerukt, onthoofdingen à volonté en krakende schedels. Echt griezelig kun je de film niet noemen, maar aan het gore-gehalte zal het niet gelegen hebben. En zo hoort het ook - als je dan toch een zombiefilm maakt, doe het dan ineens goed en ga voor the full monty. Geen braafjes gesuggereerd bloedvergieten, geen camera's die op het laatste moment smaakvol wegdraaien, néé, je brengt gewoon alles in beeld. Smaakvol? Nee. Maar wel consequent met het genre. Wie er geen zin in heeft om dit soort dingen te zien, moet er gewoon niet aan beginnen.

'Land of the Dead' is geen revolutionaire film - Romero heeft het genre één keer uitgevonden en vindt het niet nodig om dat een tweede keer te doen. De satire die er eerder al inzat, wordt hier doorgetrokken op een geestige manier, de splatterscènes zullen elke liefhebber van het genre tevreden stellen en de acteurs staan gepast campy te acteren (vooral Dennis Hopper is geweldig). Dus wat kan het u dan schelen dat de verhaallijn niet erg sterk is en de afloop voorspelbaar? De doden lopen en wat meer is: ze rocken.

http://www.landofthedeadmovie.net/
E-mailadres Afdrukken
 
Land of the Dead
USA / 2005
Regie: George A. Romero
Scenario: George A. Romero
Met: Simon Baker; John Leguizamo; Dennis Hopper; Asia Argento
Duur: 93 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST