Banner

Team Spirit II

3.0
Dennis Van Dessel - 10 december 2003




Het is moeilijk om een film als 'Team Spirit II' te bespreken, zonder je persoonlijke gevoelens over de regisseur een rol te laten spelen. Jan Verheyen heeft zich in Vlaanderen op nadrukkelijke manier een plaats weten te veroveren als salonfähig VTM-gezicht, een zoveelste "talking head", een kwek die al dan niet gevraagd op vanalles en nog wat z'n commentaar komt geven, of hij nu iets afweet van het onderwerp of niet. Het ongegeneerde pleidooi dat hij regelmatig houdt voor commerce boven kwaliteit, maakt hem bovendien niet echt populair bij iedereen die film bekijkt als nét iets meer dan enkel een geldautomaat, én hij is ook nog eens verantwoordelijk voor 'Alias', een film die zo slecht was dat spontane bloedingen uit verschillende lichaamsholtes niet uitgesloten waren.

Na de eerste film en de tv-reeks, volgen we de verdere belevenissen van een vijftal amateurvoetballers en hun gezin. Eric (Tom Van Landuyt), woont nu samen met zijn vriend Geert (Warre Borgmans), en aast op een promotie in het reclamebureau waarvoor hij werkt; Vic (Geert Hunaerts) heeft het er moeilijk mee dat zijn vriendin als stripper werkt; Jean-Marc (Dimitri Leue) wordt vader van een drieling; Stef (Michael Pas) krijgt af te rekenen met de postnatale depressie van zijn vriendin Katia (Hilde De Baerdemaeker), en Franky (Axel Daeseleire) onderneemt samen met z'n vriendin Nancy (Tania Kloek) verwoede pogingen om een Peruviaans jongetje te adopteren, nadat gebleken is dat ze zelf geen kinderen kunnen krijgen. Of zoals mijn grootouders zouden zeggen: het is overal wel wat.

Het grote probleem met 'Team Spirit II', is dat Jan Verheyen probeert om een mengeling te maken tussen wat hij zelf "tranche de vie" noemt (hij zou de term persoonlijk hebben willen uitvinden), en een feel good-movie. Dat zorgt voor een nogal ongemakkelijk conflict tussen de wens om een reële problematiek aan bod te laten komen (zoals een onvervulde kinderwens of postnatale depressie), en aan andere kant toch ook altijd de morele verplichting om aan elke verhaallijn een toeter van een happy end te plakken. Neem bijvoorbeeld de nevenplot over Axel Daeseleire en Tania Kloek, die in hun pogingen tot adoptie worden tegengewerkt door Karel Deruwe als slijmerige bureaucraat. Aanvankelijk kunnen we nog min of meer geloven wat er gebeurt, en hoe die plot zich ontwikkelt. Maar dàn neemt het feel good-element de film over, en volgt er een verhaalwending die Daeseleire de overhand geeft over Deruwe. En die wending is gewoon volkomen ongeloofwaardig, elke claim die 'Team Spirit II' op dat moment had op termen als "tranche de vie" worden ogenblikkelijk overboord gegooid omdat de lach duidelijk belangrijker is in deze prent dan de traan. Alle weerhaakjes zijn vakkundig uit de film verwijderd, de goeien winnen altijd, liefde en vriendschap zijn alles dat een mens nodig heeft. Zo gaat dat nu eenmaal in films, maar dan moet je niet de pretentie hebben te beweren dat je film iets zinnigs te zeggen heeft over de echte wereld.

De aparte verhaaltjes van de verschillende personages zijn qua uitgangspunt op z'n minst nog enigszins aannemelijk, ook al worden ze dan zwaar geforceerd in de richting van de obligatoire mega-happy ending. Maar om toch het gevoel te geven dat z'n film echt ergens naartoe gaat, zag Verheyen zich ook verplicht om aldus en alsnog een intrige uit te werken, een grotere plotlijn die de rest op het einde samenbindt. En opnieuw is alle geloofwaardigheid ver te zoeken. We krijgen Tom Van Bauwel als schurftige bedrijfsgluiperd die Van Landuyt z'n promotie wil afsnoepen en daarvoor tot diepten zinkt waar zelfs de schurk uit een stripverhaal eerst eens even over zou nadenken. Die hele intrige is fake van kop tot teen, met Van Bauwel als karikaturale boosdoener er middenin. Je zou haast medelijden gaan krijgen met de acteur die zo'n rol moet spelen.

Wat de andere acteurs betreft, krijgen we hier een wisselend niveau te zien. Hilde De Baerdemaeker heeft de mooiste scène - ze beschrijft hoe bang ze is om enkel nog een leven te leiden in het teken van haar kind, en spreekt daarmee ongetwijfeld voor heel wat moeders met precies dezelfde angsten. En ze speelt het fantastisch. Anderen, zoals Van Landuyt, Pas en Hunaerts, staan ook weer zeer degelijk te presteren, maar ik had wel enige moeite met de nogal platte manier waarop Daeseleire en Kloek een soortement parodie neerzetten op wat Verheyen en co blijkbaar zien als "de lagere sociale klasse". Ook Warre Borgmans kon mij deze keer minder bekoren - de lichtjes verwijfde homo die hij hier neerzet roept net iets te veel herinneringen op aan meneer Vercammen uit Het Peulengaleis. Van Landuyt lost dat beter op: hij speelt helemaal geen homo, hij speelt een persoon, punt uit.

Jan Verheyen blijft natuurlijk een commercant in hart en nieren - tot tweemaal toe legt hij in essentie z'n hele film even stil om een reclamespotje in te werken voor een communicatiebedrijf dat niet genoemd mag worden omdat het Telenet is. In allebei die scènes mag Michael Pas het vuile werk opknappen, eerst door een waarschijnlijk ter plekke bedachte grap te vertellen, en daarna door letterlijk een reclamspot voor het bedrijf te beschrijven. De sponsor wil ook wel wat, natuurlijk. En op het einde maakt hij er zowaar een volschalig VTM-feest van. De nieuwe programmadirecteur van de zender zet 'Idool'-kandidate Natalia op een podium, nodigt de onvermijdelijke Jean-Marie Pfaff uit om een zeer nadrukkelijk figurantenrolletje te spelen, en stuwt zijn film daarmee onverbiddelijk een soort ons-kent-ons-sfeertje in, het gevoel van vrienden-onder-elkaar, de VTM-club die samenkomt om een film te draaien. Ik weet niet hoe het met u zit, maar van dat soort feestjes blijf ik liever ver weg.

'Team Spirit II' is een gecomprommiteerde film. Alles is per comité beslist, de film heeft geen eigen bakkes, geen persoonlijkheid. Er komen reële problemen aan bod, maar draai en keer het zoals je wil, er zàl een happy end opgeplakt worden. Dramatiek is enkel gewenst voor zover het binnen de negentig minuten weer allemaal in orde is gekomen. En bovenal dienen de geldschieters bediend te worden met uitgebreide, schaamteloze product placement. Ergens onder dat alles zit een sympathiek filmpje verscholen - deze personages verdienen een goed verhaal, een beter script, want ze zijn in sé interessant genoeg om een degelijke film aan op te hangen. Alleen jammer dat ze dat niet krijgen.

http://www.teamspirit2.be/

E-mailadres Afdrukken
 
Team Spirit II
B / 2003
Regie: Jan Verheyen
Scenario: Dimitri Leue; Jan Verheyen
Met: Tom Van Landuyt; Michael Pas; Axel Daeseleire; Geert Hunaerts; Mathias Sercu; Dimitri Leue; Hilde De Baerdemaeker; Tania Kloek; Anne Denolf; Warre Borgmans; Ini Massaz; Karel Deruwe
Duur: 106 min.


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST